Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2014

Παραινέσεις και αλισβερίσια με θύμα το λαό...

ΑΣΤΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ*


...Καθώς εντείνονται οι διεργασίες για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας (αύριο το μεσημέρι γίνεται η τρίτη και καθοριστική ψηφοφορία στη Βουλή, που θα κρίνει αν πάμε σε πρόωρες εκλογές 25/1 ή 1/2), αλλά και για ευρύτερη αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος με νέες συμμαχίες...που εξελίσσονται πάνω στην κοινή στρατηγική βάση στην οποία κινούνται τα αστικά κόμματα, έγραφε το «Βήμα» της προηγούμενης Κυριακής:

«Δεν σας χωρίζουν αξεπέραστα ποτάμια»
 
«Το διακύβευμα των εκλογών είναι η σχέση μας με την Ευρώπη. Και τα δύο κόμματα που κυρίως διεκδικούν την εξουσία επιβεβαιώνουν με κάθε ευκαιρία τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό τους. Και χαρακτηρίζουν τη συμμετοχή στο ευρώ ως όρο sine qua non για την ανάπτυξη και το μέλλον της χώρας μας...

...Τα δύο μεγάλα κόμματα δεν τα χωρίζουν αξεπέραστα ποτάμια. Το λογικό θα ήταν να συμφωνήσουν σε μια κοινή πολιτική απέναντι στους διεθνείς σαράφηδες. Η συνεννόηση για μια κοινή πολιτική της μετεκλογικής Ελλάδας είναι απαραίτητη, θα πρέπει να είναι αυτονόητη και η συνεργασία και των δύο μεγάλων κομμάτων στην περίπτωση που δεν θα υπάρξει αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία»...

...«Θα δηλώσει νομιμοφροσύνη»
 
Αντίστοιχα, έγραφε η «Καθημερινή» της Κυριακής: «Είναι προφανές ότι πάμε για εκλογές (...) Αυτή τη φορά, τα πράγματα είναι δυσκολότερα παρά ποτέ, στη μεταπολιτευτική περίοδο...

...Πρώτον, θα δηλωθεί "νομιμοφροσύνη" στο πλαίσιο εποπτείας

Δεύτερον, θα αποδεχτούν ως διαπραγματευτή τη γνωστή μας τρόικα

Αν πάλι δεν θέλουν να το κάνουν τα πρωτοκλασάτα στελέχη, υπάρχουν και οι έμπειροι τεχνοκράτες. Όπως αυτός με τον οποίο συζήτησε πριν από λίγες ημέρες ο Αλέξης Τσίπρας».

Εκφράζονται κάποιες ανησυχίες της άρχουσας τάξης για το αν ο «άπειρος», «ανώριμος» ΣΥΡΙΖΑ καταφέρει να διαχειριστεί αποδοτικά τα συμφέροντά της. Ταυτόχρονα δίνεται και η βεβαιότητα ότι θα «σοβαρευτεί», με τη συμβολή στελεχών άλλων κομμάτων και τεχνοκρατών, με τους οποίους είναι ήδη σε επαφή ο ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να τα ...καταφέρει.
 
Ανούσιες διαφορές
 
Και πέραν των παραπάνω, γενικά, παράγοντες του ντόπιου μεγάλου κεφαλαίου και των διεθνών ιμπεριαλιστικών κέντρων, επιδιώκοντας στήριξη της ανάκαμψης της κερδοφορίας τους, διαγιγνώσκοντας ταυτόχρονα σύννεφα στον ορίζοντα της καπιταλιστικής οικονομίας στο σύνολο της ΕΕ και όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, συνιστούν συναίνεση και συνεννόηση, επικρίνοντας το πολιτικό σύστημα για ανικανότητα και έλλειψη ευελιξίας σε αυτό το πεδίο...

 

Ο πραγματικός αντίπαλος
 
Σε αυτό το πλαίσιο, άλλωστε, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, δεσμευμένοι σε αυτό το σύστημα, στη στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ, στήνουν τεχνητές διαχωριστικές γραμμές, δίνοντας ρεσιτάλ κινδυνολογίας και εφησυχασμού. 

Κάνουν συστηματική προσπάθεια να αποπροσανατολίσουν, να κρύψουν από το λαό και τη νεολαία ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός, ο πραγματικός αντίπαλος: Η στρατηγική επιλογή υπέρ των μονοπωλίων, ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, η ενσωμάτωση στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, που οδηγούν σε αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική.

Ακριβώς γι' αυτό, όποιος και αν είναι κυβέρνηση αύριο, μια νέα κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ή η τωρινή με κορμό τη ΝΔ, μπροστά στους εργαζόμενους βρίσκεται σταθερά και μόνο η συνέχιση του σημερινού αντιλαϊκού δρόμου του κεφαλαίου και της ΕΕ, που θα φέρει είτε μια «ματωμένη» για το λαό ανάκαμψη είτε μια νέα κρίση με νέες μεγάλες απώλειες για τους εργαζόμενους.

Γι' αυτό, ακριβώς, στις εκλογές δεν αρκεί η τιμωρία στα κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν. 

Πρέπει να τιμωρηθεί και το σύστημα το ίδιο. Αλλιώς, με εναλλαγές προσώπων και κομμάτων, το σύστημα παίρνει ανάσες ζωής, αποκτά νέα δυναμική για να τσακίσει το κίνημα, το λαό, τη νεολαία.

Γι' αυτό την επόμενη μέρα ο λαός χρειάζεται ισχυρό ΚΚΕ, στήριγμα στην πάλη του για ανάκτηση των απωλειών, για να μπουν εμπόδια στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, για κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, για να ανοίξει το δρόμο της ανατροπής αυτού του σάπιου συστήματος.

*Ολόκληρο το κείμενο στη στήλη "ΠΟΛΙΤΙΚΗ"  του Ριζοσπάστη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου