"Ήταν πατριώτη ένας λαός, ένας μεγάλος τοπικός εχθρός"

Οι χαλυβουργοί του Ασπρόπυργου, μετά από 4 μήνες και, απεργιακού αγώνα γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα, ότι ο αγώνας τους είναι ταξικός.
Μη καρτεράτε να λυγίσουνε γιατί...
"...αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.
(κι αν) ετούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή...
ο δρόμος (τους) χάνεται στο φως...".

Ήταν πατριώτη ένας λαός

ένας μεγάλος τοπικός εχθρός

Ερμνεία: Βασίλης Παπακωσταντίνου
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης


Ήταν πατριώτη ένας λαός
ένας μεγάλος τοπικός εχθρός.

Θέλανε νά 'χουν όλοι το σπιτάκι τους
καθημερινά το μεροκαματάκι τους
νά 'χουν ακόμα κι άμα θα κακογεράσουν
μια συνταξούλα για να μην πεινάσουν.

Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήταν τούτος ο παλιολαός...

Θέλανε να μην περπατούν στα τέσσερα
να σκέφτονται και να μιλούν ελεύθερα
να κυβερνάει αυτός που θά 'χουνε διαλέξει
κανένας πια να μην τους κοροϊδέψει.

Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός...

Θέλαν το νόμο φίλο κι όχι φύλακα
να μη φοβούνται πια τον χωροφύλακα
την περηφάνια τους κανείς να μην πληγώνει
ούτε την πόρτα τους να ξεκλειδώνει.

Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός...

Όνειρα χίλια μέσα στο κεφάλι τους
τ' αποθηκεύανε στο προσκεφάλι τους.
Χρόνια καλύτερα ελπίζανε να 'ρθούνε
το σήμερα οι ληστές δεν εχτιμούνε.

Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός
ήταν τούτος ο παλιολαός...

Σύλληψη του Γ. Σιφωνιού, προέδρου του Σωματείου της "Ελληνικής Χαλυβουργίας"
Ανακοίνωση του ΚΚΕ, Αθήνα 4 Μάρτη 2012 ΕΔΩ

"Μια κοινωνία χωρίς καπιταλιστές. Αυτό, μόνο, είναι το πραγματικά καινούριο"

Η Ανταγωνιστικότητα

"Τα συνθήματα της "ανταγωνιστικότητας" των επιχειρήσεων, των "επενδυσεων" που κλείνουν σε όλες τις πτώσεις το κεφάλαιο, το πολιτικό τους προσωπικό είναι… τόσο παλιά όσο ο καπιταλισμός ... Λένε ότι, η ανταγωνιστικότητα θα φέρει νέες θέσεις εργασίας, θα μειωθεί η ανεργία…. Φέρνουν για παράδειγμα τη Γερμανία όπου 1 στους 4 εργαζόμενους είναι υποαπασχολούμενος, ζει με 400 € ”. *

Κάποια στιγμή νοιώθεις, ότι ενώ στην ιδεολογική αντιπαράθεση μεταξύ της αστικής και σοσιαλιστικής διανόησης που, έτσι κι αλλιώς, γίνεται κάθε στιγμή σε θεωρητικό επίπεδο, οι διανοούμενοι της εργατικής τάξης, υποστηριζόμενοι από μία υποδειγματικά επιστημονική και επαναστατική θεωρία, την μαρξιστική θεωρία, είναι ακατανίκητοι, στην επαφή με τους εργαζόμενους, τους λαϊκούς ανθρώπους, ακόμα και σήμερα, διακρίνεται καθαρά η κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας. Υπάρχει εξήγηση. Σε γενικές γραμμές είναι διαπιστωμένο, αυτό που από παλιά έχει ειπωθεί, ότι: «κυρίαρχη η αστική τάξη, κυρίαρχη και η ιδεολογία της», και αυτό γιατί, ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δεν παράγει μόνο την υπεραξία - το κέρδος - για τον κεφαλαιοκράτη, αλλά συγχρόνως και διαρκώς, τους όρους αυτής της παραγωγής. Δηλαδή τον καπιταλιστή και τον μισθωτό εργάτη

Δεν είναι όμως, μόνο οι όροι που αναπαράγονται στη βάση αυτής της σχέσης. Είναι ακόμα ο έλεγχος που έχει στους ιδεολογικούς και καταπιεστικούς μηχανισμούς του κράτους, με συνέπεια: «Στην παραπέρα πορεία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής αναπτύσσεται μια εργατική τάξη, που από αγωγή, παράδοση και συνήθεια αναγνωρίζει σαν αυτονόητους φυσικούς νόμους τις απαιτήσεις του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής».**

Οι απολογητές του καπιταλιστικού συστήματος λένε ότι, “ η ανταγωνιστικότητα θα φέρει νέες θέσεις εργασίας, θα μειωθεί η ανεργία”. Ο ισχυρισμός αυτός, κρινόμενος από τους εργαζόμενους με την καθημερινή πείρα, που συλλαμβάνει μόνο την απατηλή εξωτερική όψη των πραγμάτων, φαίνεται αληθής. Γιατί, ο κάθε ένας από τους εργαζόμενους έχει αγοράσει πράγματα, απ' εκεί που τα βρήκε φτηνότερα, εκμεταλλευόμενος τον ανταγωνισμό, που γίνεται μεταξύ των εμπόρων στην εγχώρια αγορά..

Έτσι, οι εργαζόμενοι, κρίνοντας με την καθημερινή τους πείρα, δέχονται ότι αυτό που συμβαίνει στην εγχώρια αγορά, συμβαίνει και διεθνώς. Ότι δηλαδή, αν οι παραγωγοί μιας χώρας, καταφέρουν να μειώσουν το κόστος παραγωγής των εμπορευμάτων που παράγουν, θα κερδίσουν τη θέση των παραγωγών μιας άλλης χώρας, στην διεθνή αγορά. Αυτή η προφάνεια, τους κάνει ευάλωτους απέναντι στη σοφιστεία των απολογητών, που λέει ότι ο μισθός εργασίας, είναι “κόστος εργασίας ”, που σημαίνει, σε τελευταία ανάλυση, “οι τιμές των εμπορευμάτων καθορίζονται ή ρυθμίζονται από τους μισθούς της εργασίας”, με ότι αυτό συνεπάγεται για τους ίδιους τους εργαζόμενους όλου του κόσμου.

Ζυμώνουν επίμονα, τη φράση “κόστος εργασίας ”, το ιδεολόγημά τους - το δόγμα τους - που γίνεται, γενικά, αυθόρμητα αποδεκτό από τους εργαζόμενους, ενώ η σοσιαλιστική διανόηση, είναι από την κατάσταση των πραγμάτων, υποχρεωμένη, για να αποκρούσει την αστική προπαγάνδα , για να αντιστρέψει τον αστικό υποκειμενισμό, και στο συγκεκριμένο ζήτημα, να διατρέξει όλο το πεδίο της πολιτικής οικονομίας.

Έτσι, γίνεται φανερή, η τεράστια δυσκολία που αντιμετωπίζει διαχρονικά, η σοσιαλιστική διανόηση και η πρωτοπορία της εργατικής τάξης - πολλές φορές έχουμε γίνει μάρτυρες μιας ασυλλόγιστης κριτικής - στη προσπάθειά της να επαναστατικοποιήσει την σκέψη και την δράση των εργαζομένων, ώστε να γίνει δυνατή, από την πλευρά των εργαζομένων, η συνειδητοποίηση της ταξικής τους θέσης και δύναμης, καθώς και το ιστορικό χρέος της τάξης τους.

Χθεσινό παράδειγμα, ο Κυρ. Μητσοτάκης, ο οποίος, γιατί έτσι τους “αρέσει”, κάνει το άσπρο - μαύρο προκειμένου να παρουσιάσει το κόμμα του και τα άλλα κόμματα της πλουτοκρατίας ως δήθεν δυνάμεις ανατροπής των «κακώς κειμένων» και την εφαρμοζόμενη βάρβαρη πολιτική ως δήθεν «προοδευτική», ισχυρίζεται ότι :

«Η Αριστερά σήμερα είναι ότι πιο συντηρητικό υπάρχει στην Ελλάδα, δεν θέλει να αλλάξει απολύτως τίποτα», αποφάνθηκε (στη ΝΕΤ) «Όταν βλέπω την Αριστερά να ψηφίζει χθες "όχι" σε όλα (σ.σ. στον εφαρμοστικό νόμο των υπουργείων Υγείας και Εργασίας), μα δεν υπήρχε ένα άρθρο σε αυτό το νομοσχέδιο σε ότι αφορά τον περιορισμό της φαρμακευτικής δαπάνης που να είναι σωστό; Είναι μια μηδενιστική αντίληψη που λέει ότι "εμείς δεν θα αλλάξουμε τίποτα σε αυτή χώρα και αν χρειαστεί θα βγούμε και στα πεζοδρόμια"*** Τέτοια υποκρισία!!

Μια διαρκής προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας, από τους κηφήνες της ελληνικής κοινωνίας, με μόνη επιδίωξη να συνεχίζουν να ζουν σαν κηφήνες, απομυζώντας την πιο ευγενική έκφραση των ανθρώπων. Την ανθρώπινη εργασία. Την ανθρώπινη δημιουργικότητα.

Αλλά όσα παραμύθια και ανοησίες να πουν, το καινούργιο, όχι μόνο θα γεννηθεί, αλλά και θα ανδρωθεί. Γιατί το καινούργιο σε μια κοινωνία, το φέρνει ο φυσικός νόμος της κίνησής της, που είναι με τη σειρά του, με το μέρος των εκμεταλλευομένων, γιατί μ΄αυτούς είναι η ζωή, επειδή, αυτοί είναι οι παραγωγοί και οι αναπαραγωγοί της, “γιατί μ’ αυτούς είναι η δύναμη του αριθμού, η δύναμη της μάζας, η δύναμη των ανεξάντλητων πηγών για καθετί το γεμάτο αυταπάρνηση, για καθετί το ιδανικό, το τίμιο, για όλο το γιγάντιο απόθεμα της δραστηριότητας και του ταλέντου του λεγόμενου «απλού λαού», των εργατών και των αγροτών, για καθετί που τείνει προς τα μπρος, που ξυπνάει για την οικοδόμηση του καινούργιου”****

Το καινούργιο, θα το γεννήσει, η οργανωμένη πάλη του λαού σε συμπόρευση με το ΚΚΕ. Θα είναι η λαϊκή εξουσία και οικονομία, που θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής και τον πλούτο που σήμερα καταλήγει στα παράσιτα.

Μια κοινωνία χωρίς καπιταλιστές. Αυτό, μόνο, είναι το πραγματικά καινούριο.

* “οργάνωση τώρα ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά… ” ΕΔΩ

** Καρλ Μαρξ, “Το ΚΕΦΑΛΑΙΟ”, τόμος Ι, σελ.762.

*** “Θράσος” ΕΔΩ

**** Β.Ι.Λένιν, 35^ος τόμος, σελ. 194.

«τη νίκη ενάντια στον αντίπαλο θα την κερδίσει ο στρατός που στις γραμμές του γίνεται το μικρότερο αλληλοφάγωμα»

«Η γνώση των κοινωνικών νομοτελειών παρέχει τη δυνατότητα
πρακτικής εφαρμογής τους, στη δράση των ανθρώπων».

"...η εργατική τάξη, διατηρείται σαν τάξη

μονάχα ύστερα από δυστυχίες, εξαθλίωση..."

Το κερασάκι στην τούρτα βάζει το Σύμφωνο για το ευρώ… «"Το κόστος εργασίας θα βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση και θα συγκρίνεται με τα άλλα κράτη της ευρωζώνης και των κύριων εμπορικών εταίρων της ΕΕ (...) Οι μισθοί θα πρέπει να βρίσκονται σε συνάρτηση με την ανταγωνιστικότητα".*

Όταν υποκριτικά, οι απολογητές της αστικής τάξης, μιλούν για ανταγωνιστικότητα και ζητούν από τους εργαζόμενους της χώρας τους να συμβάλουν, για την ακρίβεια, όπως λένε, να κάνουν “θυσίες” για την “βελτίωσή” της, σε τελευταία ανάλυση, καλούν, στην κυριολεξία, τους εργαζόμενους της χώρας τους, να επιτεθούν στους εργαζόμενους των άλλων χωρών, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα και μόνο, των καπιταλιστών που υπηρετούν.

Ο βασικός και κυρίαρχος ανταγωνισμός είναι, αυτός που γίνεται, μεταξύ των εργαζομένων και των σφετεριστών του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου, από τον οποίο όμως, μέχρι σήμερα, μέσα στον περιοδικό κύκλο που κάνει η βιομηχανία, περνώντας από τις εναλλαγές ανόδου, υπερπαραγωγής, στασιμότητας, κρίσης, ο συλλογικός καπιταλιστής ισχυροποιείται, ενώ αντίθετα η εργατική τάξη, διατηρείται σαν τάξη, μονάχα ύστερα από δυστυχίες, εξαθλίωση και πτώματα, που αφήνει εξ αιτίας της ανταγωνιστικότητας, στο πεδίο της βιομηχανικής μάχης.

Κι ακόμα «από καιρό σε καιρό οι εργάτες νικούν, αλλά η νίκη τους είναι παροδική. Το πραγματικό αποτέλεσμα των αγώνων τους δεν είναι η άμεση επιτυχία, αλλά η συνένωση των εργατών που ολοένα επεκτείνεται … Αυτή η οργάνωση των προλετάριων σε τάξη και επομένως σε πολιτικό κόμμα, διασπάται πάλι, κάθε στιγμή, απ’ τον ανταγωνισμό που υπάρχει ανάμεσα στους ίδιους τους εργάτες. Επωφελείται από τις διασπάσεις ( που προκαλεί ο ανταγωνισμός) μέσα στην ίδια την αστική τάξη, και ξαναγεννιέται, πάντα, όλο και πιο δυνατή, πιο στέρεη, πιο ισχυρή». **

Γίνεται φανερό ότι, σ’ όλη την διάρκεια του περιοδικού κύκλου, που περιγράφεται πάρα πάνω, ο εμπορευματικός τρόπος παραγωγής προκαλεί, κι έναν παράδοξο από πρώτη ματιά, ανταγωνισμό. Τον ανταγωνισμό, και μεταξύ των κεφαλαιοκρατών, λ.χ. η Γερμανία σήμερα, και με τους “εταίρους ” της, (ενωμένοι βέβαια πάντα, η τάξη των εκμεταλλευτών, ενάντια στην εργατική τάξη) και μεταξύ των εργαζομένων, χειροπιαστό παράδειγμα δυστυχώς, οι εργαζόμενοι στην “Ελληνική Χαλυβουργία”. Τέσσερεις μήνες απεργίας, οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο του Ασπροπύργου. Μεγάλη συμπαράσταση από το λαό και τους εργαζόμενους της χώρας και όχι μόνο, αντίθετα, εντατικοποίηση της εργασίας, δηλαδή, σαμποτάρισμα του αγώνα προάσπισης των κοινών εργατικών τους συμφερόντων, από τους συνάδελφους - εργαζόμενους, στο εργοστάσιο της ίδιας επιχείρησης, στον Βόλο.

Να λοιπόν, για άλλη μια φορά, πως αποδείχνονται στην πράξη, τα λόγια του Μαρξ, ο οποίος σημείωνε ότι: «Η βιομηχανία οδηγεί στο πεδίο της μάχης αντιμέτωπους δυο στρατούς, που ο καθένας απ’ αυτούς διεξάγει με τη σειρά του μια μάχη ανάμεσα στα δικά του τμήματα», και τόνιζε ότι « τη νίκη ενάντια στον αντίπαλο θα την κερδίσει ο στρατός που στις γραμμές του γίνεται το μικρότερο αλληλοφάγωμα»***.

Θέση, η οποία στη σημερινή συγκυρία, επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα ανταπόκρισης των εργαζομένων όπου γης, στην προτροπή του συνθήματος των Μαρξ – Ένγκελς

“Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε”

* “ΣΑΡΩΤΙΚΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ” ΕΔΩ

** Μαρξ - Ένγκελς, “Μανιφέστο του ΚΚ”, σελ. 36-37.

***Καρλ Μαρξ, “Μισθωτή Εργασία και Κεφάλαιο”, Σελ. 29.

"Αυτή είναι η αστική τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι. Μια τάξη κηφήνων και παρασίτων"

Το "Τρίο Μνημόνιο"

Χτες ο αρχηγός της ΝΔ, κ. Αντ. Σαμαράς, μιλώντας στη Βουλή, είπε, «μπορεί η αριστερά να μην κυβέρνησε ποτέ, αλλά άσκησε επιρροή και στήριξε καταστάσεις νοσηρές και στρεβλώσεις απίστευτες, που έχουν μεγάλη ευθύνη για εδώ που φτάσαμε. Στήριξε προνόμια και αγκυλώσεις της δημόσιας διοίκησης, που δημιούργησαν ακυβερνησία και όργιο σπατάλης. Έδιωξε επιχειρήσεις από την Ελλάδα με αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις. Η αριστερά, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, δεν είχε βαλθεί να διώξει τους Κινέζους από τον Πειραιά μόλις πριν δυόμισι χρόνια; Η αριστερά δεν είναι ο κύριος υπαίτιος για την ενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα; Δεν έκανε, επί πολλά χρόνια, μοναδικές διεθνώς καταχρήσεις στις κινητοποιήσεις, όπου λίγες εκατοντάδες ατόμων κάθε μέρα παραλύουν την πόλη και ταλαιπωρούν αφάνταστα εκατομμύρια συμπολίτες τους; Η αριστερά δεν πρωτοστάτησε και στην υπεράσπιση του ασύλου παρανομίας στους πανεπιστημιακούς χώρους; Όπως πρωτοστάτησε και στις καταλήψεις σχολείων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, επί πολλά χρόνια, απαξιώνοντας πλήρως τη δημόσια Παιδεία, για την οποία υποτίθεται ότι κόπτεται;».

Είπε ακόμα ο αρχηγός της ΝΔ, κ. Σαμαράς στην ομιλία του: «Υπάρχει και μια σοβαρή διαφορά μεταξύ μας (...) Εμείς ήμασταν πάντα και εξακολουθούμε να είμαστε υπέρ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αλλά όταν στην Ευρώπη επικράτησαν λάθος απόψεις, σηκώσαμε το ανάστημά μας και διαφωνήσαμε ανοικτά. Και σήμερα παλεύουμε να παραμεριστούν οι απόψεις αυτές και να βρει η Ενωμένη Ευρώπη το δρόμο της. Αντίθετα, μεγάλο μέρος της Αριστεράς, τελείως εξωπραγματικά, υπερασπίζεται ακόμα πρότυπα κοινωνιών που έχουν καταρρεύσει! Εμείς υπερασπιζόμαστε τις αξίες μας, αλλά υπέρτατη αξία μας είναι το εθνικό και το δημόσιο συμφέρον της πατρίδας μας. Μεγάλο μέρος της αριστεράς υπερασπίζεται ακόμα τις ιδεοληψίες της».

και από κοντά οι άλλοι δύο, του "τρίο μνημόνιο".

Ο πρώτος του τρίο, ο με δική του δήλωση, μελλοντικός ηγέτης του ΠΑΣΟΚ, ο υπουργός Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλος είπε : «επιτέλους ο Α. Σαμαράς στρέφεται κατά της παραδοσιακής αριστεράς υιοθετώντας την πολιτική του ΠΑΣΟΚ», φτάνοντας μέχρι το σημείο να πει ότι η πολιτική που προτείνει το ΚΚΕ είναι «ανεύθυνη, αντιλαϊκή και καταστροφική», είναι «ζοφερή και αδιέξοδη πρόταση που οδηγεί σε υποβάθμιση και καταστροφή»!

Ενώ, ο τρίτος, του τρίο μνημόνιο, ο αρχηγός του ΛΑ.Ο.Σ, κ. Γ. Καρατζαφέρης εμφανώς ικανοποιημένος, επαίνεσε τον πρόεδρο της ΝΔ που ήρθε να «εγκαλέσει επιτέλους την αριστερά».*

"Ο πνιγμένος απ' τα μαλλιά του πιάνεται". Τους ακούς να παραληρούν, και σκέφτεσαι ότι δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Η αστική τάξη και το οικονομικό σύστημα που την γέννησε, τάχουν παίξει. Δεν είναι μόνο, ότι υποτιμούν την νοημοσύνη του λαού, ότι δηλαδή τον θεωρούν νήπιο, πολιτικά καθυστερημένο, με τα όσα λένε, αλλά, λίγο αν προσέξεις, δηλαδή, σε τελευταία ανάλυση, τον καθιστούν και υπεύθυνο για την καταλήστευσή του, από την τάξη τους, και βεβαίως, αφού είναι υπεύθυνος της καταλήστευσής του, πρέπει να πληρώσει και τις συνέπειες της ληστείας. Αυτή είναι η αστική τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι. Μια τάξη κηφήνων και παρασίτων, που δεν διστάζουν, να παραλογίζονται φανερά και ξετσίπωτα, προκειμένου να δώσουν εξετάσεις στους προστάτες τους, προκειμένου να συνεχιστεί, ο σφετερισμός του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου. Η λύση είναι μία. Ο λαός, πρέπει να τους πάρει τα μέτρα.

* "ΑντιΚΚΕ οχετός για να χτυπήσουν το λαό" ΕΔΩ

"Τα δόντια της τσατσάρας τους, τελειώνουνε"

Συζήτηση και ψηφοφορία ΓΙΑ ΤΟ «ΚΟΥΡΕΜΑ» ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ *


«Με την απαράδεκτη διαδικασία του κατεπείγοντος και σε μια και μόνη συνεδρίαση ψηφίστηκε χτες στη Βουλή από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και την «Δημοκρατική Συμμαχία» της Ντ. Μπακογιάννη, το νομοσχέδιο για το PSI (ανταλλαγή ομολόγων του Δημοσίου που κατέχουν ιδιώτες). Το νομοσχέδιο συνιστά έναν ακόμα κρίκο στην αλυσίδα της αντιλαϊκής πολιτικής που χρεοκοπεί το λαό, καθώς η εφαρμογή του PSI έχει για προαπαιτούμενο το τσάκισμα εργασιακών και λαϊκών δικαιωμάτων με τη νέα δανειακή σύμβαση. Τις αντιλαϊκές συνέπειες συμπληρώνει το κούρεμα στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, που θα τα οδηγήσει κυριολεκτικά στον πάτο.

Για μια ακόμα φορά, χτες, ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος παρουσίασε το PSI σαν «παράθυρο ευκαιρίας» για τη χώρα και επιτέθηκε με ψέματα και συκοφαντίες στο ΚΚΕ, λέγοντας ότι «η στρατηγική του οδηγεί στην ασύντακτη χρεοκοπία που σημαίνει έξοδο από το ευρώ, απώλεια των εισοδημάτων, κλείσιμο επιχειρήσεων, αδυναμία διεξαγωγής εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου, άδεια ράφια, αδυναμία προμήθειας, τροφίμων, υγρών καυσίμων και φαρμάκων. Η Ελλάδα θα γυρίσει στη δεκαετία του '50 επειδή κάποιοι στήνουν έναν χορό εκλογικών και πολιτικών συμφερόντων. Η σκέψη είναι ότι εάν οι Έλληνες οδηγηθούν στη συντριβή και τη φτώχεια θα ριζοσπαστικοποιηθούν πολιτικά τόσο πολύ ώστε θα έχουμε μια τελείως διαφορετική πολιτική κατάσταση με την Ελλάδα να έχει γυρίσει στα επίπεδα μιας χώρας όπως η Αλβανία ή η Μολδαβία, προκειμένου κάποιοι να επιβεβαιώσουν την πολιτική τους στρατηγική...»

Πρέπει να το παραδεχτούμε. Πολύ πρωτότυπη προπαγάνδα!! Σε ποιους να τα λέει άραγε; Στους χιλιάδες των ανέργων, στους χιλιάδες άστεγους, στους χιλιάδες χρεοκοπημένους επαγγελματίες, στους χιλιάδες τρομοκρατημένους και τσακισμένους από την αγωνία συνταξιούχους, αν θα συνεχίσουν να παίρνουν ή όχι την κουτσουρεμένη, έτσι κι αλλιώς, σύνταξή τους, του υπερήλικες που ξεροσταλιάζουν για ιατρική φροντίδα, για τα φάρμακά τους, για τους χιλιάδες άνεργους νέους, για τους μικρούς μαθητές που λιποθυμούν στα σχολεία από την ασιτία, για τους χιλιάδες φοιτητές που βυθίζονται στην ματαίωση από αβεβαιότητα για το μέλλον τους, στους απαλλοτριωμένους δανειολήπτες ; Σε ποιους τα λέει; Που ζει τελικά αυτός ο άνθρωπος, και η μαύρη παρέα του;

"επειδή κάποιοι στήνουν έναν χορό" για το καινούργιο φαγοπότι, για την καινούργια ληστεία του λαϊκού πλούτου, φαντάζονται ότι αν ντυθούν τη μασκαράτα, μια και έχουμε απόκριες, το φάντασμα του κομουνισμού, το 2012, θα τρομάξουν το νήπιο, όπως αντιλαμβάνονται το λαό. Με όλα αυτά τα τσιφτετελοκουνήματα για ένα πράγμα μας βεβαιώνουν. Ότι είναι τέτοια τα αδιέξοδα του οικονομικού συστήματος, που δουλικά υπηρετούν, ώστε αναγκαστικά γυρίζουν στην δεκαετία του '50, για να ξεθάψουν τον εμετικό, αλλά και τόσο ακριβά πληρωμένο από τον ελληνικό λαό, αντικομουνισμό εκείνης της εποχής.
"Κοντός ψαλμός αλληλούια", που λέει ο λαός μας. Η ξεφτισμένη προπαγάνδα τους, καθώς και τα κόμματα που φτιάξανε και τα "καινούργια" που φτιάχνουνε, είναι ευθέως ανάλογα με τα αδιέξοδά τους. Τα δόντια της τσατσάρας τους τελειώνουνε.

* "Συζήτηση και ψηφοφορία για το «ΚΟΥΡΕΜΑ» ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ" ΕΔΩ

"Να μην ξεγελαστεί κανείς"

Όλοι αύριο στις 5 μ.μ. στην Ομόνοια,
στο αγωνιστικό ραντεβού του ΠΑΜΕ στην Αθήνα.

Νίκη! Η εργατική τάξη θα κρεμαστεί με μεταξωτό σχοινί!

Το ανακοίνωσαν με χαρά τα αστικά κανάλια περιμένοντας την απόφαση του Γιούρογκρουπ. «Δέχτηκαν - είπε συγκινημένη η εκφωνήτρια - να μαλακώσουν τους τόνους». «Είδαμε τους κυρίους Παπαδήμο, Βενιζέλο να συζητούν με την κυρία Λαγκάρντ σε φιλικό κλίμα», συμπλήρωνε.

Σωστοί, μια παρέα είναι, μια τάξη είναι. Λίγο το 'χεις να έχουν καταφέρει να τσακίσουν ένα λαό με μια υπογραφή; Γιατί να μη συζητούν σε φιλικό κλίμα; Δε νιώθουν ακόμα την ανάσα του ταξικού τους αντίπαλου στο σβέρκο.... *

«Τις πρώτες πρωινές ώρες, οι εκπρόσωποι της δικτατορίας των μονοπωλίων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αποφάσισαν μια προσωρινή, κατά πάσα

πιθανότητα, συμφωνία, της ελεγχόμενης και μη άτακτης χρεοκοπίας της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Ταυτόχρονα, η άλλη όψη του νομίσματος είναι η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία του λαού. Η ζωή του λαού σα συνέπεια και αυτής της συμφωνίας, κυριολεκτικά θα γίνει κόλαση ή να το πούμε καλύτερα, μια νέα κόλαση τον περιμένει.

Λέμε ότι είναι προσωρινή συμφωνία, γιατί όλες αυτές οι συμφωνίες που γίνονται ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη καθορίζονται και από την εξέλιξη της κρίσης. Όλα δείχνουν ότι η κρίση στην ευρωζώνη θα βαθύνει και επομένως, αυτοί που λένε στον ελληνικό λαό ότι «ξέρετε θα παραμείνουμε χρεοκοπημένοι στο ευρώ» δε λένε όλη την αλήθεια...»**

Σε σχόλιο για τις δηλώσεις του Ευ. Βενιζέλου και το Γιούρογκρουπ, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Η θέση του αντιπροέδρου της συγκυβέρνησης ότι ο ελληνικός λαός θα κάνει ό,τι θυσίες απαιτούνται για να μείνει η χώρα στην ΕΕ, εκφράζει την επιθυμία της πλουτοκρατίας και των κομμάτων της.

Αν οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα το αποδεχτούν είναι σαν να υπογράφουν την καταδίκη τους. Για να βγει ο λαός από την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία πρέπει να απαντήσει: Αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία σας, κοινωνικοποίηση όλων των μονοπωλίων. Μονομερή διαγραφή του χρέους. Αυτός είναι ο δρόμος για την ανάπτυξη όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας για την κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών».

Γιαυτό, "ας μην ξεγελαστεί κανείς από το καινούριο γαϊτανάκι των εκβιασμών. Τα δεδομένα παραμένουν: Ολες οι αντεργατικές ρυθμίσεις είναι νόμος. Κι αυτό σημαίνει ότι μέσα ή έξω από το ευρώ, με δάνειο ή χωρίς δάνειο, με αυτήν ή την άλλη αστική κυβέρνηση, οι βιομήχανοι έχουν ήδη εργάτες με 400 και 500 ευρώ. Εχουν, δηλαδή, μειώσει στο μισό τους μισθούς. Η ζωή για την εργατική τάξη θα κυλά πρωτόγνωρα όλο και πιο σκληρά. Και είναι αυταπάτη τεραστίου μεγέθους να ελπίζει κάποιος ότι αρκούν πια μικροί αγώνες για μεγάλες ανατροπές. Η εργατική τάξη έχει απέναντι πια πεντακάθαρα σχεδόν το σύνολο του αστικού οπλοστασίου.

Για να το αντιμετωπίσει πρέπει να αντιπαρατάξει το σύνολο των δικών της δυνάμεων με μια στρατηγική ικανή να πάει ως το τέλος τη μάχη. Τέτοια στρατηγική διαθέτει μόνο το ΚΚΕ. Που απέναντι στις κλάψες των αστών, καλεί την εργατική τάξη να εντείνει την οργάνωσή της, τις προσπάθειες για τη συγκρότηση της λαϊκής συμμαχίας, που κόντρα στη δικτατορία των μονοπωλίων θα έχει στόχο τη λαϊκή εξουσία, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους. Εγγύηση για μια τέτοια πορεία είναι η παραπέρα ενίσχυση του ΚΚΕ. Κάθε άλλη λύση μετατρέπει τα θύματα σε αυτόχειρες" ***

Όλοι αύριο στις 5 μ.μ. στην Ομόνοια, στο αγωνιστικό ραντεβού του ΠΑΜΕ στην Αθήνα.

* "Με απαιτητικότητα στα πλάνα μας" ΕΔΩ

** Συνέντυξη τύπου, της ΓΓ τυο ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα για τις αποφάσεις του Eurogroup ΕΔΩ

*** "Οργάνωση, οργάνωση, οργάνωση" ΕΔΩ

"Μόνο ο λαός μπορεί να δώσει τη λύση"

"Είπε ο Α. Σαμαράς σε προχτεσινή κομματική εκδήλωση της ΝΔ: «Άμεση προσφυγή στις κάλπες. Εκλογές, για να υπάρξει ομαλότητα στον τόπο. Οι εκλογές λειτουργούν απελευθερωτικά και καταπραϋντικά. Απελευθερωτικά για το λαό και τους ανθρώπους. Μετά το PSI θα γίνουν άμεσα εκλογές σε κλίμα ομαλότητας και για να αποκατασταθεί πλήρως το δικαίωμα της ελπίδας στον ελληνικό λαό. Διαφορετικά θα πάμε σε ακυβερνησία. Προϋπόθεση για να αρχίσουμε και πάλι να ελπίζουμε είναι να υπάρξει μια κυβέρνηση με νωπή και ισχυρή με λαϊκή εντολή δυνατή, με λαϊκή δηλαδή νομιμοποίηση, δημοκρατική νομιμοποίηση».

Τι τις θέλει τις εκλογές η ΝΔ; Για να εκτονώσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια, πριν αυτή ριζοσπαστικοποιηθεί και απειλήσει τη σταθερότητα του αστικού συστήματος, την οποία ο Σαμαράς ταυτίζει με την ακυβερνησία. Λέει, μάλιστα, ότι με τις εκλογές θα αποκτήσει νομιμοποίηση η επόμενη κυβέρνηση να κάνει αυτά ακριβώς που κάνει και η σημερινή. Να εφαρμόσει δηλαδή τα ίδια αντιλαϊκά μέτρα. Ο Σαμαράς δίνει ένα πρώτο δείγμα για την προπαγάνδα που θα φουντώσει στην προεκλογική περίοδο, όποτε κι αν αυτή έρθει. Τα αστικά κόμματα θα λένε στο λαό ότι η κάλπη πρέπει πάση θυσία να βγάλει κυβέρνηση που θα εφαρμόσει τα όσα συμφωνήθηκαν με την τρόικα, απειλώντας με χάος αν ο λαός επιλέξει διαφορετικά και τους μαυρίσει.

Εκλογές για να διασωθεί η «κοινωνική συνοχή» ζητάει και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Γίνεται έτσι φανερό ότι τα κόμματα που βάζουν ζήτημα εκλογών, δεν το κάνουν όλα για τον ίδιο λόγο. Τα αστικά κόμματα και οι οπορτουνιστές βλέπουν την κάλπη σαν καθαρτήριο του συστήματος που μαυρίζει την ψυχή του λαού ή σαν ευκαιρία για εκτόνωση της λαϊκής δυσαρέσκειας, προσδοκώντας οι δεύτεροι να αναβαθμίσουν το ρόλο τους στη διαχείριση.

Το ΚΚΕ λέει εκλογές για να προστεθεί η ψήφος στα όπλα που διαθέτει ο λαός ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και τα κόμματά της. Να αξιοποιήσει την κάλπη για να τους πατώσει στην κυριολεξία και με ενισχυμένο ΚΚΕ να κλιμακώσει από καλύτερες θέσεις την πάλη του, να δυσκολέψει την προσπάθειά τους να ενσωματώσουν τη λαϊκή αγανάκτηση με μακιγιάρισμα του πολιτικού συστήματος, να κάνει βήματα στην ενίσχυση της ταξικής πάλης για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων".*

Σύμφωνοι. Το ζήτημα όμως έχει να κάνει και με το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών. Γιατί είναι άλλο οι εκλογές να γίνουν όποτε το θελήσουν, το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης και οι Ευρωπαίοι εταίροι τους, και άλλο, τις εκλογές να τις επιβάλει ο λαός, ορίζοντας ο ίδιος και την ημερομηνία των εκλογών.

Ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον από τις επιλογές και τα μέτρα που παίρνει η τάξη των εκμεταλλευτών...καταλαβαίνει πολύ καλά, επειδή ακριβώς βιώνει τη σημερινή πραγματικότητα, ότι όχι μόνο οι χιλιάδες των άνεργων, αλλά και όσοι ακόμα έχουν ένα μεροκάματο, δεν ξέρουν πλέον τι μέρα τους ξημερώνει. Γιαυτό, κανένα περιθώριο ελιγμών στους εκμεταλλευτές. Να μη βρουν καμία ευκαιρία χειραγώγησης, ή ελεγχόμενης από μέρους τους, εκτόνωσης της λαϊκής οργής. Αντίθετα, η λαϊκή οργή να μετασχηματιστεί σε δύναμη ανατροπής και δημιουργίας υπέρ των λαϊκών συμφερόντων. Κι αν ακόμα, στη χειρότερη των περιπτώσεων, ισχύσει η φρεναπάτη του Σαμαρά, που λέει, ότι "με τις εκλογές, θα αποκτήσει νομιμοποίηση η επόμενη κυβέρνηση (η δική του βεβαίως, όπως νομίζει) να κάνει αυτά ακριβώς που κάνει και η σημερινή", απλά, η τάξη των σφετεριστών του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου, θα έχει κάψει άλλο ένα από τα τελευταία, κοινοβουλευτικά χαρτιά της.

Ο λαός μπορεί να δώσει τη λύση. Αναδεικνύοντας και στηρίζοντας την κυβέρνηση εκείνη που θα πραγματοποιήσει, με τη συμμετοχή του λαού, της δεσμεύσεις της, που θα φανεί αντάξια των προσδοκιών του. Ο ελληνικός λαός, δεν είναι μόνος του. Γιατί αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα δεν είναι αποκλειστική υπόθεση της Ελλάδας, αλλά όλων των λαών του κόσμου. Το επιβεβαίωσαν σήμερα οι λαοί της Ευρώπης και της Αμερικής, με το ηχηρό τους μήνυμα

"Ελλάδα δεν είσαι μόνη σου. Είμαστε όλοι Έλληνες"

Οι αντιμονοπωλιακές δυνάμεις πρέπει, προτού ο λαός φτάσει σε κατάσταση εξαθλίωσης, να τελειώνουν με τις πολιτικές επιδιώξεις των τραπεζοβιομηχάνων. Τώρα. Να επιβάλλει, μέσα από μια στοχευμένη κινηματική διαδικασία, όπου και θα διαμορφωθεί ένα κυβερνητικό πρόγραμμα στη βάση των λαϊκών συμφερόντων - έχει δημοσιευτεί τέτοιο σχέδιο - ακόμα και την ημερομηνία των γενικών εκλογών.

Ο λαός πρέπει και μπορεί τώρα να πάρει το μέλλον του, στα δικά του χέρια.

* "Θέλουν κάλπη κάθαρσης και εκτόνωσης" ΕΔΩ