"Είμαστε όλοι ναυτεργάτες"

Όσο τα "κακά μαντάτα" πληθαίνουν από την πρωτεύουσα και ο λαός φτάνει στα όριά του, τόσο το μεγάλο κεφάλαιο, μέσω των πολιτικών εκπροσώπων του και των ΜΜΕ, θα εντείνει την κρατική καταστολή και την παραπληροφόρηση, δείχνοντας το πραγματικό πρόσωπο της δημοκρατίας τους. Αυτό της δικτατορίας του κεφαλαίου. Πολλοί δημοσιογράφοι, τα γνωστά παπαγαλάκια τους, βιάζονται και απορούν, γιατί ακόμη το πολιτικό προσωπικό καθυστερεί και δεν επιβάλλει τον "δημοκρατικό νόμο και την τάξη" ενάντια στους αγώνες των εργαζομένων. Και προ πάντων στους ναυτεργάτες, "γιατί οι ναυτεργάτες δεν συμμορφώνονται με τις αποφάσεις των δικαστηρίων και συνεχίζουν την απεργία, τη στιγμή που κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική" και προτρέπουν την Κυβέρνηση να επέμβη γιατί δεν μπορεί "οικτρές μειοψηφίες να εμποδίζουν τους εκδρομείς να μπουν στα πλοία"(!!)
Τα μέσα που χρησιμοποιούνται από τους πλουτοκράτες για να μετατρέπουν ανθρώπους σε ενεργούμενα τους είναι "ακριβώς τα ίδια μ' αυτά της διεφθαρμένης κοινοβουλευτικής πολιτικής: χρήματα, κλίκες, αριβισμός (δες σήμερα τις κινήσεις των αστών πολιτικών - Ντόρα Μπακογιάννη, Φώτη Κουβέλη- για αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού προκειμένου να προλάβουν τη ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας). Αυτός είναι ο αγγλικός τρόπος, σύμφωνα με το οποίο είναι αυτονόητο ότι κάθε πολιτικό κόμμα (μόνο στους εργάτες θα πρέπει να είναι διαφορετικά!) πληρώνει τους πράκτορές του μ΄αυτό ή τον άλλο τρόπο ή τους ανταμείβει με θέσεις. Αυτοί οι άνθρωποι είναι βυθισμένοι ως το λαιμό στις δολοπλοκίες.. Αυτοί οι άνθρωποι κάνουν όλα αυτά, για τα οποία πρέπει κανείς να προειδοποιήσει τους εργάτες..."*
Και εκείνος που "προειδοποιεί" καιρό τώρα τους εργαζόμενους, τον Ελληνικό λαό, γι αυτά που βιώνουμε σήμερα, αλλά κυρίως εκείνος που προσπαθεί να οργανώσει τον αγώνα των εργαζομένων για την απόκρουση της επιδρομής των καπιταλιστών, επόμενο είναι να δέχεται τα συντονισμένα πυρά τους. Να τι "έπαιξε" σε άρθρο το πρώτο βιολί της προπαγανδιστικής καπιταλιστικής ορχήστρας, η "Καθημερινή", το εγχώριο φασισταριάτο. «Προϋπόθεση για την επιτυχία του προγράμματος ( της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ) είναι ότι ο κάθε υπουργός δεν θα συντάσσεται με τα μαχητικά συνδικάτα, ιδιαίτερα όταν η δράση τους είναι παράνομη. Το ΚΚΕ και ο συνδικαλιστικός του βραχίονας ΠΑΜΕ δεν αναγνωρίζουν τους νόμους και το Σύνταγμα, καταλαμβάνοντας λιμάνια και ακινητοποιώντας πλοία, επιβεβαιώνοντας έτσι τις κοινές ιδεολογικές ρίζες φασιστών και κομμουνιστών».
Είναι φανερό ότι έχουν χάσει την ψυχραιμία τους. Καταλαβαίνουν ότι η κρίση και η πολιτική αντιμετώπισή της από μεριάς τους, με όλα τα δεινά που συσσωρεύει για τον λαό, ξεσκεπάζει συγχρόνως τη διαχρονική υποκρισία τους, κάνει χειροπιαστά τα αδιέξοδα του εκμεταλλευτικού συστήματος, έτσι ώστε να δημιουργούνται αντικειμενικά προϋποθέσεις οργάνωσης και ανάπτυξης της ταξικής πάλης για την ανατροπή τους. Και "λογικό" είναι, όσο βλέπουν ότι ο λαός καταλαβαίνει ότι το "παραμύθι τους δεν έχει δράκο", ότι δηλαδή αμφισβητείται η κυριαρχία τους, να απελπίζονται και να το ρίχνουν στις συκοφαντίες και τις απειλές. Δεν έχουν άλλη επιλογή. Παράλληλα με τα μέτρα που παίρνουν σε βάρος του λαού, εντείνουν και τον αυταρχισμό τους.
Οι εργαζόμενοι έχουν τη δική τους επιλογή. Δηλαδή, την κατάργηση του κράτους των εκμεταλλευτών.

Γιαυτό την Τρίτη 29 Ιουνίου 2010
Όλοι στην απεργία - Όλοι στους δρόμους του αγώνα
Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους ναυτεργάτες

* Φρ. Ένγκελς, επιστολή στον Καρλ Κάουτσκι, "Για το Ρεφορμισμό" εκδ. Σ.Ε., σελ. 336

Νίκολας Μπέρνς " Αυτό δεν πρόκειται να το δεχθούμε".

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Η αλλαγή στο επίπεδο της πολιτικής εξουσίας

είναι πιο αναγκαία από ποτέ

Η παρέμβαση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη χτεσινή (6 Μαίου 2010) συζήτηση στη Βουλή

"Σας κατανοώ, γιατί το θέμα έχει κορεστεί. Όσο πιο πολύ συζητάμε αυτό το καίριο θέμα για τον ελληνικό λαό, τόσο πιο βαρετή και απεχθής γίνεται η συζήτηση στη Βουλή. Και αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι τι γίνεται και τώρα, και αύριο, και μεθαύριο, και σε ένα χρόνο έξω από τη Βουλή. Εδώ τελείωσε το πράγμα.

Επιτρέψτε μου να σταθώ σε ένα πραγματικό γεγονός που συνέβη, για να εξηγήσω - για να μη λέω κενά και μεγάλα λόγια - γιατί το ΚΚΕ δεν θαυμάζει την αστική δημοκρατία, το διεθνές δίκαιο και το εσωτερικό δίκαιο στην Ελλάδα, το οποίο βεβαίως είναι κομμένο και ραμμένο στο διεθνές δίκαιο.

Στα τέλη του 1997 - αν θυμάμαι καλά ήταν Δεκέμβρης ή το πολύ να ήταν Γενάρης του 1998 - ο τότε διορισθείς πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών κ. Νίκολας Μπερνς, ο οποίος πήρε μετά και ανώτερα αξιώματα και ο οποίος ήταν και επί Μπους και επί Κλίντον, ζήτησε να κάνει εθιμοτυπική επίσκεψη στα γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, όπως έκανε και με όλα τα Κόμματα. Τότε, δεν είχε γίνει ακόμα ο πόλεμος στηΓιουγκοσλαβία. Είπαμε, ας το δεχτούμε. Εθιμοτυπική διπλωματική επίσκεψη.

Ξεκίνησε ο κ. Μπερνς στη συνάντηση που είχαμε, ως εξής: Κακώς το ΚΚΕ αντιμετωπίζει έτσι την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα πράγματα έχουν αλλάξει. Δεν είμαστε στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας την ύπαρξη και δράση ενός Κομμουνιστικού Κόμματος κλπ και ότι εν πάση περιπτώσει οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αλλάξει, σέβονται τις αποφάσεις των λαών. Γι' αυτό, επιπροσθέτως παρακάλεσε: Δε χρειάζονται να γίνονται πορείες μέχρι την αμερικάνικη πρεσβεία. Απηχεί παλαιότερες εποχές.

Του είπα, λοιπόν, κι εγώ - του ζήτησα, όμως, να μου απαντήσει ειλικρινά - το εξής: Πείτε, λέω, υποθετικά, γιατί δεν είναι κανένα άμεσο ζήτημα, δε ζούμε στα ροζ σύννεφα, ότι ο ελληνικός λαός αναδεικνύει στη διακυβέρνηση του τόπου το ΚΚΕ ή μία κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει το ΚΚΕ με συμμάχους. Κι αναδεικνύεται, έχουμε καινούργια κυβέρνηση με λαϊκή πλειοψηφία.

Του λέω: Ξέρετε, ένα από τα πρώτα μέτρα που θα πάρει αυτή η κυβέρνηση είναι να κλείσει τις αμερικάνικες βάσεις. Γιατί αυτό θα το έχει βάλει προεκλογικά στο λαό, δε θα κάνουμε σαν τις προηγούμενες κυβερνήσεις, θα το έχουμε βάλει. Θα μας έχει ψηφίσει ο λαός. Και αυτό θα το κάνουμε. Από τα πρώτα μέτρα που θα πάρουμε. Αυτό που δεν ξέρω να σας πω είναι αν θα δώσουμε προθεσμία ένα με τρεις μήνες, γιατί υπάρχει και η τεχνική πλευρά του ζητήματος, πώς θα φύγουν οι βάσεις. Τι θα κάνετε τότε;

Κοντοστέκεται. Του λέω, θέλω, σας παρακαλώ, να μου απαντήσετε ανοικτά και καθαρά. Κι ούτε πρόκειται να κάνω καμία δημόσια δήλωση τώρα. Πρεσβευτής είστε. Καταλαβαίνω. Μου λέει: Αυτό δεν πρόκειται να το δεχθούμε. Του απαντάω: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Είστε ειλικρινής. Το ξέρουμε ότι δεν θα το δεχθείτε και γι' αυτό αυτήν την αστική δημοκρατία που εσείςυπολήπτεστε, εμείς δεν την υποληπτόμαστε. Κι εμείς όταν θα είμαστε διακυβέρνηση θα το κάνουμε αυτό εν γνώσει ότι δε θα το δεχθείτε.

Πάνω απ' όλα, όμως, θα το έχει εγκρίνει ο ελληνικός λαός, γιατί εμείς στον ελληνικό λαό προτείνουμε έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, ο οποίος έχει θυσίες - βεβαίως - έχει κινδύνους. Εμείς, όμως, λέμε χίλιες φορές να κάνεις θυσίες για μια άλλη κοινωνία που θα επιλέξεις, που θα πεισθείς να το κάνεις και όχι με διάφορα ροζ σύννεφα, όμορφα λόγια ή να υφίστασαι θυσίες οι οποίες όχι μόνο είναι μονόπλευρες - αυτή είναι η μία πλευρά - αλλά είναι σε βάρος σου".

Τι μας λέει ο ποιητής; Oτι αυτό είναι το άλλο μέρος της χαμένης μας εθνικής κυριαρχίας. Το από καιρού απολεσθέν Το υπόλοιπο, ότι είχε μείνει δηλ. από το μέρος που είχε παραχωρηθεί (sic) στο Μάαστριχ, η εγχώρια αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό της, δηλ., το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑΟΣ, τόδωσε μαζί με τους εργαζόμενους, στον "μηχανισμό στήριξης", για να στρώσουν οι δουλειές της μωρέ, εντάξει. Η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα. Λοιπόν, καιρός δεν είναι να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι αυτό το δόσε - δόσε δεν μπορεί να συνεχιστεί; Ότι θέλουνε δεν θέλουνε θα υπολογίσουν πλέον τον "ξενοδόχο"; Ο καιρός θα δείξει.

Περισσότερα Α. Παπαρήγα στη Βουλή