"Εκεί που μας χρωστάγανε μας πήρανε και το βόδι"

Δεν είναι μόνο η αφόρητη φλυαρία που υπομένομαι καιρό τώρα. Δεν είναι τα ψέμματα τους. Δεν είναι ο κομπογιαννιτισμός τους, όταν προσπαθούν να τεκμηριώσουν "επιστημονικά"

τις οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις, η προπαγάνδα τους που φανερώνει πως νομίζουν ότι έχουν να κάνουν με νήπια, η αντιφατικότητα των λόγων τους, η αβάσταχτη ελαφρότητα του δίνε στο μεγάλο κεφάλαιο, αλλά κυρίως αυτό που προσπαθούν να κρύψουν πίσω από όλο αυτό τον κουρνιαχτό βλακείας και απειλών που έχουν σηκώσει. Το ιστορικό αδιέξοδο και το επερχόμενο τέλος του καπιταλιστικού συστήματος και της παρασιτικής τάξης τους.
Αυτός είναι ο λόγος που τους υποχρεώνει να λένε και να κάνουν τόσες ανοησίες, που είναι σίγουρο ότι δεν θα τις ακούσεις, δεν θα τις δεις, ούτε σε ίδρυμα περίθαλψης διανοητικά καθυστερημένων ανθρώπων.
Λέει ο "Αβερέλ" της πολιτικής κ. Γ. Α. Παπανδρέου απευθυνόμενος στην επικεφαλής του ΚΚΕ κ. Αλέκα Παπαρήγα.
«Σήμερα είναι η δική σας ώρα να απολογηθείτε.(!!!) Θεωρείτε πως πράξεις δικές σας, των συνδικαλιστών σας, ή φοιτητών που υποδύονται συνδικαλιστές, πως συμβάλλουν στην ευρωστία των ταμείων ή τη μείωση της ανεργίας; Όταν στελέχη σας δημοσίως αρνούνται την τήρηση του Συντάγματος και των αποφάσεων των δικαστηρίων, δηλαδή να παίρνει ο καθένας τον νόμο στα χέρια του, το θεωρείτε προοδευτικό; Προβάλλουν την πατρίδα οι πράξεις αυτές, ή μήπως αφαιρείτε με την συμπεριφορά σας εθνικό εισόδημα από τη χώρα, θέτοντας σε κίνδυνο και τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας; Ποιος αποτρέπει τον τουρισμό και τους τουρίστες να έρχονται στην πατρίδα μας, κρουαζιέρας που φέρνει συνάλλαγμα, εισφορές στα ταμεία, με την δημιουργία μικρομεσαίων επιχειρήσεων; Εσείς!»

Πως μπορείς να κρατηθείς για να μη φωνάξεις "Γιατρέ βοήθεια". Συνεχίζει λέγοντας ότι:

«...οι περισσότερες εταιρείες σκέφτονται τον αποκλεισμό της Ελλάδας το 2011 και 2012...οι ακυρωμένες νύχτες (λογοτέχνης ο υποβολέας)... Πόσοι άνθρωποι θα μπορούσαν να βρουν δουλειά στο μεταξύ; Από πού θα βρουν δουλειές; Θα βρουν ελεημοσύνη απ’ το ΔΝΤ;

Ο πρωθυπουργός τη μια μιλάει σαν ταξιδιωτικός πράκτορας, την άλλη σαν ξενοδοχοεστιάτορας την άλλη σαν ταμίας δημοσίου του '60 με τα μαύρα μανίκια, φτάνοντας τέλος στον καημό του, στο ΔΝΤ. Κατάπτωση. Λυπάται κανείς που είναι υποχρεωμένος να απαντά σε τέτοια προκλητική υποβάθμιση της νοημοσύνης του λαού. Σε τέτοιες μωρολογίες.

«Δεν καταδικάζετε τον καπιταλισμό, αλλά κομμάτι του ελληνικού λαού... Εσείς δεν θέλετε καμία εξέλιξη στις εργασιακές σχέσεις, λες και είναι ο κόσμος στάσιμος δίπλα μας. Ο συντηρητικός σας δογματισμός, βάζει σε ομηρία ανέργους»(!!!) συνέχισε ο Πρωθυπουργός.

Δυο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν για τον κ. Πρωθυπουργό, ή υπάρχει και εξελικτικός δογματισμός ή ότι χαζομάρα του γράφουν τη λέει. Είναι οι "επιστημονικές" εκτιμήσεις του όλου ΠΑΣΟΚ...Τις εξελίξεις στις "εργασιακές σχέσεις" που υλοποιεί το ΠΑΣΟΚ με τις "ευλογίες των ιμπεριαλιστών της κρίνει κάθε μέρα ο Ελληνικός λαός στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς του, όσο για το "βάζει σε ομηρία ανέργους", τώρα το πως και το ποιος δημιουργεί την ανεργία και τους ανέργους για να ικανοποιεί η κ. Α. Παπαρήγα τον "συντηρητικό δογματισμό" της, για τον κ. πρωθυπουργό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.

«Από τους αγώνες για το δεκάωρο και το οκτάωρο, την κατάργηση της παιδικής εργασίας και την ισότητα ανδρών και γυναικών στις αμοιβές, δεν υπήρξε εργατική κατάκτηση που να μην αναπτύχθηκε κόντρα στο νόμο της κυρίαρχης πολιτικής...» απάντησε η Αλέκα Παπαρήγα.

Και τέλος η μεγάλη έξοδος.
«...Ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, παλεύω ώστε να υπάρξει δικαιότερη κατανομή πλούτου, να χτυπήσουμε την φτώχεια και την εκμετάλλευση σε αναδυόμενες οικονομίες που τις κάνουν προσωρινά πιο ανταγωνιστικές από μας. Δεν είναι αυτό το μοντέλο που εμείς θέλουμε, να κάνουμε τον αγώνα ανταγωνιστικότητας με την μείωση των μισθών και των συντάξεων, αλλά με την αύξηση της αξίας (τι ωραία που ακούγεται "της αξίας", τώρα τι εννοεί ο ποιητής, ψάξε βρες το). Και θέλουμε να υπάρξουν συστήματα κοινωνικής ασφάλειας. Δεν θα γίνουμε εμείς χώρα μισθωτών τριτοκοσμικής λογικής. Κάνοντας αυτά όμως, δεν κλείνουμε λιμάνια στην Ελλάδα. Δώστε κι εσείς τον αγώνα παγκοσμίως, αλλά σκεφτείτε και την Ελλάδα, τους Έλληνες εργαζόμενους και όχι απλώς την επαναστατικότητά σας. Δεν θα γκρεμίσετε τον καπιταλισμό γκρεμίζοντας την Ελλάδα. Σας καλώ άμεσα να σταματήσετε ότι διασύρει τη χώρα» κατέληξε ο Πρωθυπουργός.

"..Κάνοντας αυτά όμως, δεν κλείνουμε λιμάνια στην Ελλάδα..."
Όχι, εσείς δεν κλείνετε λιμάνια. Κάνετε κάτι πολύ πιο"επωφελές". Πουλάτε τα λιμάνια της Ελλάδας. Έχουνε υποθηκεύσει τη χώρα μέχρι και το υπέδαφός της και νομίζουν ότι είναι σε θέση να μας δίνουνε μαθήματα υπευθυνότητας και συνέπειας. Ειλικρινά υποφέρονται τέτοιες συμπεριφορές; Τέτοιος κομπογιαννιτισμός; Ποιος τα λέει αυτά; Ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης που με την πολιτική "λογική" της, ετοιμάζει τη χώρα για να ανταγωνιστεί την "φτώχεια και την εκμετάλλευση" των αναδυόμενων οικονομιών.
Με όλη αυτή τη ρητορεία, σπασίκλα νηπιαγωγείου και τα περί σεβασμού ή μη του Συντάγματος ο κ. Πρωθυπουργός θέλει να μας πει ότι οι εκμεταλλευτές απαιτούν από τον Ελληνικό λαό, όχι μόνο να αποδεχτεί το "δικαίωμα" τους να τον καταληστεύουν, αλλά να τους λέει και ευχαριστώ. Τέτοιο θράσος, τέτοιος κυνισμός!!
Ο Ελληνικός λαός ενωμένος, ανάγκη να φροντίσουν γιαυτό χωρίς καμία καθυστέρηση οι οργανωμένες δυνάμεις της εργατικής τάξης , πρέπει να βάλει τέλος σ΄ αυτήν την κωμικοτραγική κατάσταση που ζούμε, έχοντας καθαρό στη σκέψη, ότι μαζί με όλες τις αθλιότητες που του επιβάλει το σημερινό σύστημα, συγχρόνως έχει (υπέρ)αναπτύξει τους υλικούς όρους και τις κοινωνικές μορφές που είναι απαραίτητες για τον οικονομικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

Νίκολας Μπέρνς " Αυτό δεν πρόκειται να το δεχθούμε".

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Η αλλαγή στο επίπεδο της πολιτικής εξουσίας

είναι πιο αναγκαία από ποτέ

Η παρέμβαση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη χτεσινή (6 Μαίου 2010) συζήτηση στη Βουλή

"Σας κατανοώ, γιατί το θέμα έχει κορεστεί. Όσο πιο πολύ συζητάμε αυτό το καίριο θέμα για τον ελληνικό λαό, τόσο πιο βαρετή και απεχθής γίνεται η συζήτηση στη Βουλή. Και αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι τι γίνεται και τώρα, και αύριο, και μεθαύριο, και σε ένα χρόνο έξω από τη Βουλή. Εδώ τελείωσε το πράγμα.

Επιτρέψτε μου να σταθώ σε ένα πραγματικό γεγονός που συνέβη, για να εξηγήσω - για να μη λέω κενά και μεγάλα λόγια - γιατί το ΚΚΕ δεν θαυμάζει την αστική δημοκρατία, το διεθνές δίκαιο και το εσωτερικό δίκαιο στην Ελλάδα, το οποίο βεβαίως είναι κομμένο και ραμμένο στο διεθνές δίκαιο.

Στα τέλη του 1997 - αν θυμάμαι καλά ήταν Δεκέμβρης ή το πολύ να ήταν Γενάρης του 1998 - ο τότε διορισθείς πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών κ. Νίκολας Μπερνς, ο οποίος πήρε μετά και ανώτερα αξιώματα και ο οποίος ήταν και επί Μπους και επί Κλίντον, ζήτησε να κάνει εθιμοτυπική επίσκεψη στα γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, όπως έκανε και με όλα τα Κόμματα. Τότε, δεν είχε γίνει ακόμα ο πόλεμος στηΓιουγκοσλαβία. Είπαμε, ας το δεχτούμε. Εθιμοτυπική διπλωματική επίσκεψη.

Ξεκίνησε ο κ. Μπερνς στη συνάντηση που είχαμε, ως εξής: Κακώς το ΚΚΕ αντιμετωπίζει έτσι την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα πράγματα έχουν αλλάξει. Δεν είμαστε στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας την ύπαρξη και δράση ενός Κομμουνιστικού Κόμματος κλπ και ότι εν πάση περιπτώσει οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αλλάξει, σέβονται τις αποφάσεις των λαών. Γι' αυτό, επιπροσθέτως παρακάλεσε: Δε χρειάζονται να γίνονται πορείες μέχρι την αμερικάνικη πρεσβεία. Απηχεί παλαιότερες εποχές.

Του είπα, λοιπόν, κι εγώ - του ζήτησα, όμως, να μου απαντήσει ειλικρινά - το εξής: Πείτε, λέω, υποθετικά, γιατί δεν είναι κανένα άμεσο ζήτημα, δε ζούμε στα ροζ σύννεφα, ότι ο ελληνικός λαός αναδεικνύει στη διακυβέρνηση του τόπου το ΚΚΕ ή μία κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει το ΚΚΕ με συμμάχους. Κι αναδεικνύεται, έχουμε καινούργια κυβέρνηση με λαϊκή πλειοψηφία.

Του λέω: Ξέρετε, ένα από τα πρώτα μέτρα που θα πάρει αυτή η κυβέρνηση είναι να κλείσει τις αμερικάνικες βάσεις. Γιατί αυτό θα το έχει βάλει προεκλογικά στο λαό, δε θα κάνουμε σαν τις προηγούμενες κυβερνήσεις, θα το έχουμε βάλει. Θα μας έχει ψηφίσει ο λαός. Και αυτό θα το κάνουμε. Από τα πρώτα μέτρα που θα πάρουμε. Αυτό που δεν ξέρω να σας πω είναι αν θα δώσουμε προθεσμία ένα με τρεις μήνες, γιατί υπάρχει και η τεχνική πλευρά του ζητήματος, πώς θα φύγουν οι βάσεις. Τι θα κάνετε τότε;

Κοντοστέκεται. Του λέω, θέλω, σας παρακαλώ, να μου απαντήσετε ανοικτά και καθαρά. Κι ούτε πρόκειται να κάνω καμία δημόσια δήλωση τώρα. Πρεσβευτής είστε. Καταλαβαίνω. Μου λέει: Αυτό δεν πρόκειται να το δεχθούμε. Του απαντάω: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Είστε ειλικρινής. Το ξέρουμε ότι δεν θα το δεχθείτε και γι' αυτό αυτήν την αστική δημοκρατία που εσείςυπολήπτεστε, εμείς δεν την υποληπτόμαστε. Κι εμείς όταν θα είμαστε διακυβέρνηση θα το κάνουμε αυτό εν γνώσει ότι δε θα το δεχθείτε.

Πάνω απ' όλα, όμως, θα το έχει εγκρίνει ο ελληνικός λαός, γιατί εμείς στον ελληνικό λαό προτείνουμε έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, ο οποίος έχει θυσίες - βεβαίως - έχει κινδύνους. Εμείς, όμως, λέμε χίλιες φορές να κάνεις θυσίες για μια άλλη κοινωνία που θα επιλέξεις, που θα πεισθείς να το κάνεις και όχι με διάφορα ροζ σύννεφα, όμορφα λόγια ή να υφίστασαι θυσίες οι οποίες όχι μόνο είναι μονόπλευρες - αυτή είναι η μία πλευρά - αλλά είναι σε βάρος σου".

Τι μας λέει ο ποιητής; Oτι αυτό είναι το άλλο μέρος της χαμένης μας εθνικής κυριαρχίας. Το από καιρού απολεσθέν Το υπόλοιπο, ότι είχε μείνει δηλ. από το μέρος που είχε παραχωρηθεί (sic) στο Μάαστριχ, η εγχώρια αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό της, δηλ., το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑΟΣ, τόδωσε μαζί με τους εργαζόμενους, στον "μηχανισμό στήριξης", για να στρώσουν οι δουλειές της μωρέ, εντάξει. Η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα. Λοιπόν, καιρός δεν είναι να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι αυτό το δόσε - δόσε δεν μπορεί να συνεχιστεί; Ότι θέλουνε δεν θέλουνε θα υπολογίσουν πλέον τον "ξενοδόχο"; Ο καιρός θα δείξει.

Περισσότερα Α. Παπαρήγα στη Βουλή