"Φτάνει πια. Αρκετά!! Ο λαός με τον αγώνα του να απαιτήσει και να επιβάλει ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ"

ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΦΕΔΡΕΙΑ Σε εφαρμογή το σχέδιο για χιλιάδες απολύσεις.

"Ξεκινάνε από την 1η Γενάρη οι διαδικασίες για το πέταμα στην ανεργία 150.000 δημοσίων υπαλλήλων "Σ' εφαρμογή μπαίνει από 1/1/2012 ο νόμος (Ν. 4024/2011) για την «εργασιακή εφεδρεία» με τον οποίο η κυβέρνηση επιδιώκει να πετάξει στο δρόμο δεκάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους και να προσαρμόσει τον κρατικό μηχανισμό στις σύγχρονες ανάγκες των μονοπωλίων. Αρχικός στόχος της κυβέρνησης ήταν να απολυθούν μέσω «εφεδρείας» 30.000 δημόσιοι υπάλληλοι μέχρι τα τέλη του 2011 και περισσότεροι από 150.000 μέχρι το 2015, όπως έχει συμφωνηθεί και με την τρόικα…" *

"...Περιγράψαμε πιο πάνω με συντομία το βιομηχανικό πόλεμο των κεφαλαιοκρατών μεταξύ τους. Ο πόλεμος αυτός έχει το χαρακτηριστικό ότι οι μάχες σ' αυτόν κερδίζονται λιγότερο με την στρατολογία και περισσότερο με την απόλυση στρατού των εργατών. Οι στρατηγοί, οι κεφαλαιοκράτες, συναγωνίζονται μεταξύ τους, ποιος μπορεί να απολύσει περισσότερους φαντάρους της βιομηχανίας..." (Καρλ Μαρξ, "Μισθωτή Εργασία και Κεφάλαιο" σελ. 59)

Αυτή είναι η καπιταλιστική πραγματικότητα. Υπάρχει όμως και η «πραγματικότητα» της αστικής τάξης, που εκφράζεται, με τον εμπαιγμό της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου, στους άστεγους, άνεργους και άπορους, στα θύματα δηλαδή, της καπιταλιστικής κρίσης. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η κυβέρνηση σε διευρυμένη σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό, αποφάσισε χθες, με τη συμμετοχή και της Εκκλησίας, ως άλλη διευρυμένη φιλάνθρωπος ΜΚΟ, να "περιθάλψει" τους απολυμένους "φαντάρους της βιομηχανίας".

«Η χώρα μας σήμερα δίνει δύο μάχες: Η μία είναι της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της οικονομικής αναδιάρθρωσης, ώστε η οικονομία να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης και να υπερασπιστούμε τη θέση μας στο ευρώ. Η άλλη είναι η μάχη της κοινωνίας μας για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης, την καταπολέμηση της ανεργίας και την προστασία της κοινωνικής συνοχής...». Είπε προχθές, ο Λουκάς Παπαδήμος, στη "διευρυμένη σύσκεψη" (“διευρυμένη”, και τι στο κόσμο!! Στις ετικέτες δεν παίζονται).

Ειλικρινά, μέχρι που μπορεί να φτάσει το θράσος και ο κυνισμός αυτών των ανθρώπων. Έχουνε μετατρέψει την Ελλάδα σ' ένα γκέτο ανέργων μέσα στην ΕΕ, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου, και μας χλευάζουν κι από πάνω. Σε μια περίοδο που "…οι άνεργοι προσεγγίζουν το 1 εκατ. και οι οικογένειές τους δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη για να ζήσουν, κυβέρνηση και Εκκλησία αποφάσισαν να δείξουν τάχα κοινωνική ευαισθησία. Και εκεί που η οικονομική κρίση, που προκλήθηκε από τους μεγαλοεπιχειρηματίες που φούσκωσαν στα κέρδη, από τη δουλειά των εργαζομένων, αντιμετωπίζεται από τις κυβερνήσεις τους σε όφελός τους, με πολιτική που εξαθλιώνει το λαό, ετοιμάζονται να πετάξουν κυριολεκτικά στους εξαθλιωμένους ένα ξεροκόμματο για να μην πεθάνουν από την πείνα..." **

Θέλουν να κρυφτούν αλλά το κυνήγι του κέρδος, δεν τους αφήνει. Την ίδια στιγμή που "δείχνουν" ότι τους έχει πάρει ο πόνος για τους "εξορθολογισμένους" εργαζόμενους, (“εξορθολογισμένους" και τι στο κόσμο!! Στις ετικέτες δεν παίζονται) σαν μανιακοί φορομπήχτες, επιτίθενται στην εργατική λαϊκή οικογένεια, που έχει εξαθλιωθεί από την ανεργία και τη φτώχεια.

«Έχουν αποθρασυνθεί. Η συγκυβέρνηση και τα κόμματα που υπερασπίζονται τα συμφέροντα των μονοπωλίων, έχουν πάθει φορολογικό αμόκ και προκαλούν την εργατική λαϊκή οικογένεια που δεινοπαθεί από την ανεργία και τη φτώχεια. Αφού ο γάμος είναι τεκμήριο εισοδήματος που καλύπτει μάλιστα το αφορολόγητο όριο, όπως τεκμήριο είναι ακόμα και για τον άνεργο το σπίτι και το αυτοκίνητο που κάποτε απέκτησε, είναι απορίας άξιο πώς ακόμα δεν φορολογούν την ύπαρξη παιδιού. Οι εργαζόμενοι και οι αυτοαπασχολούμενοι πρέπει να τους δώσουν την κατάλληλη απάντηση. Στα τσακίδια τα χαράτσια, οι φόροι, η ληστεία για τα κέρδη των μονοπωλίων μαζί με την κυβέρνηση και τα κόμματα που τα επιβάλλουν». (Από την ανακοίνωση του ΚΚΕ για τα νέα τεκμήρια διαβίωσης)

Ο λαός με τον αγώνα του να απαιτήσει και να επιβάλει

ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να χάνουν χρόνο. Επιτακτικά σε κάθε κλάδο και τόπο δουλειάς, σε κάθε συνοικία, να οργανώσουν την πάλη και τη συμμαχία τους με στόχο την ανατροπή της συγκυβέρνησης και της αντιλαϊκής πολιτικής. Λαϊκή συμμαχία με ισχυρό ΚΚΕ για την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και αποδέσμευση από την ΕΕ, με λαϊκή εξουσία. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος προς όφελος του λαού.

* «Σε εφαρμογή το σχέδιο για χιλιάδες απολύσεις» ΕΔΩ

** «Ελεημοσύνη» αντί για σταθερή δουλειά και ουσιαστικά μέτρα προστασίας τους» ΕΔΩ

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΕΔΩ

"Εκλογές τώρα, με ταυτόχρονη κλιμάκωση της εργατικής λαϊκής πάλης "

Η συγκρότηση της άκρως εχθρικής για το λαό, τρικομματικής κυβέρνησης, έγινε για να περάσουν τα πιο άγρια αντιλαϊκά μέτρα, προκειμένου να σωθεί από την κρίση το κεφάλαιο και τα κέρδη των μονοπωλίων. Η πραγματική και μόνη αγωνία της αστικής τάξης είναι να περάσουν από αυτή την κυβέρνηση τα νέα βάρβαρα μέτρα, το νέο μνημόνιο διαρκείας και η δανειακή σύμβαση, οι περικοπές στις συντάξεις και τα κοινωνικά επιδόματα, η κατάργηση του κατώτατου μισθού.

Αυτός είναι ο λόγος που τα αστικά κόμματα και ΜΜΕ, προβάλλουν διαρκώς ψευτοδιλήμματα, επιχειρώντας ως συνήθως να μετατρέψουν τις αγωνίες της αστικής τάξης σε αγωνίες όλου του λαού.

Πρώτα το «κούρεμα» χρέους (PSI), η δανειακή σύμβαση και το νέο πολυετές μνημόνιο και στη συνέχεια εκλογές, ή πρώτα εκλογές, ώστε η νέα κυβέρνηση, με νωπή τη λαϊκή εντολή, να πάρει τα νέα μέτρα "σωτηρίας" της χώρας; Παράταση της θητείας της κυβέρνησης Παπαδήμου όσο χρειάζεται ή τήρηση της συμφωνίας για εκλογές το Φλεβάρη - Μάρτη; Κυβερνητική κρίση και ακυβερνησία ή απρόσκοπτη υλοποίηση της πολιτικής που έχει συμφωνηθεί από τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης;

Και στην μέση όλων, υποτίθεται πως βρίσκεται, ο Λουκάς Παπαδήμος, σε ρόλο αγίου... Παπαλουκά, να προσπαθεί δήθεν, να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και να συντονίσει τα ασυντόνιστα, από τις κόντρες μεταξύ των κομμάτων της “συνεργατικής” κυβέρνησης, η οποία ως εκ θαύματος, σε κάποια πράγματα αποδεικνύεται, εξαιρετικά συντονισμένη, γρήγορη και αποφασιστική.

Στο τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο για παράδειγμα, τα πρόλαβε όλα. Αποφάσισε να περικόψει τις επικουρικές συντάξεις και να μειώσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών, μεταφέροντας πλαγίως, που σημαίνει στα σίγουρα, το κόστος στους μισθωτούς και στους φορολογούμενους. Είναι κοινός τόπος. Όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και ικανοί είναι και τα βρίσκουν και συνεννοούνται και συνεργάζονται σαν μια καλοκουρδισμένη μηχανή. Οι ανταγωνισμοί και τα αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα των εντολοδόχων τους, είναι που καθρεπτίζονται στις μεταξύ τους κόντρες για το μοίρασμα της εξουσίας. Όταν όμως πρόκειται για τον ...κοινό εχθρό, δηλαδή τους εργαζόμενους, γνωρίζουν πολύ καλά να τις προσπερνάνε.

Ακόμη καλύτερα ξέρουν να ενθαρρύνουν και να εντείνουν τον ανταγωνισμό μεταξύ των εργαζομένων, που γεννά κάθε στιγμή ο εμπορευματικός τρόπος παραγωγής, και να στρέφουν τους μεν εναντίον των δε: “Δημόσιους υπάλληλους εναντίον ιδιωτικών”, “μαγαζάτορες εναντίον διαδηλωτών”, “πελάτες εναντίον μικρών μαγαζιών”, "μεταφορείς εναντίον αγροτών", αγρότες εναντίον μεταφορέων" …. Και πάει λέγοντας.

Οι άμεσες, αλλά με βάθος πεδίου, επιδιώξεις της πλουτοκρατίας, κάθε μέρα που περνά, διαγράφονται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο, θρυμματίζοντας κάθε είδους αυταπάτης.

“…Η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να απορρίψουν τους εκβιασμούς των κομμάτων της πλουτοκρατίας. Καμία ανοχή στη συγκυβέρνησή τους. Εκλογές τώρα, για να καταφέρει ο λαός ισχυρό πλήγμα στα κόμματα της πλουτοκρατίας και του «ευρωμονόδρομου» και ταυτόχρονα κλιμάκωση της εργατικής λαϊκής πάλης και αντεπίθεσης για την παρεμπόδιση και την ανατροπή της πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Λαϊκή συμμαχία τώρα για ανάπτυξη προς όφελος του λαού, για την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, για την αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία”. *

* Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ, 22/12/2011.

"Ο λαός, έχει μια χρέωση. Να τους στείλει, το λογαριασμό της κρίσης, να τους στείλει στα ράφια των βιβλιοπωλείων και στις πινακοθήκες"

Φτάνοντας “αισίως” στο τέλος του αλησμόνητου έτους 2011, κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με την άποψη ότι, το βασικό χαρακτηριστικό του, ήταν η παράδοση της διακυβέρνησης της χώρας, απευθείας στο χρηματιστικό κεφάλαιο, με τη σύμπηξη του μαύρου μετώπου, από το πολιτικό προσωπικό, και με εντολή, της αστικής τάξης.

«Εθνικό στοίχημα η κυβέρνηση Παπαδήμου» («Νέα»)... «Η αλλαγή σελίδας γεννά ελπίδες» («Καθημερινή») - «Ανακούφιση από την ιστορική συμφωνία σε Ελλάδα και Ευρώπη - Νέα εποχή» («Έθνος») - «Η ελπίδα επιστρέφει - Μήνυμα εθνικής αυτοπεποίθησης και αισιοδοξίας από τον Λ. Παπαδήμο» («Ημερησία»), έγραφαν τα αστικά ΜΜΕ, μετά την ορκωμοσία της κυβέρνησης του διορισμένου πρωθυπουργού, τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου.

Με μια επικοινωνιακή πλημμυρίδα, τα αστικά ΜΜΕ επιδόθηκαν σε μια νέα προσπάθεια εξαπάτησης, πουλώντας ψεύτικες ελπίδες και φύκια για μεταξωτές κορδέλες στο λαό, ότι δηλαδή, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑ.Ο.Σ., με επικεφαλής ένα γνωστό τεχνοκράτη, είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόταν ο τόπος για να βγει από τα αδιέξοδα που δημιούργησε το πολιτικό προσωπικό της χώρας και η “κρίση χρέους”, όπως προπαγάνδιζαν από καιρό τα ΜΜΕ. Αυτό δηλαδή που ζητούσε επίμονα τα τελευταία χρόνια η εγχώρια πλουτοκρατία. Για του λόγου το αληθές, αρκεί να προσέξει κανείς τους παραπάνω τίτλους, όπου θα δει τις λέξεις «ελπίδα» και «αισιοδοξία, να κορωνίζουν».

Η παραπλάνηση και ο αποπροσανατολισμός των εργαζομένων, ο κεντρικός τους στόχος. Το μόνο που τους ενδιαφέρει, διαχρονικά, είναι πώς θα εξαπατήσουν τα λαϊκά στρώματα, πως θα βάλουν τον λαό στην αναμονή, ώστε να κερδηθεί ο χρόνος που απαιτείται, για να καταφέρει και η νέα ”συμμαχική” κυβέρνηση του κεφαλαίου, να περάσει τα υπόλοιπα προσχεδιασμένα βάρβαρα μέτρα, που χτυπούν καίρια - και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, μέσα στον καπιταλισμό - το λαό και τα δικαιώματά του. Αυτά τα μέτρα, που έβλεπαν πλέον, ότι όχι μόνο δεν μπορούσε να τα περάσει η μονοκομματική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά συγχρόνως έβλεπαν τη λαϊκή οργή να οργανώνεται σε ένα ορμητικά ανερχόμενο λαϊκό - ταξικό κίνημα.

Γίνεται λοιπόν εύκολα αντιληπτό, ότι η κυρίαρχη τάξη με τους συμμάχους της - εντός και εκτός - επιχείρησαν, στο έβγα του χρόνου, με την συγκρότηση της κυβέρνησης Παπαδήμου, να εκτωνόσουν τη λαϊκή οργή, να ανασχέσουν την ορμή του ανερχόμενου λαϊκού - ταξικού κινήματος, ώστε να γίνει πράξη η οριστική, η τελική εφαρμογή του σχεδίου, που θέλει το λαό να πληρώνει τα αδιέξοδά τους, με δυο λόγια, την εξαθλίωση του Ελληνικού λαού.

Τι έχει κάνει δυο μήνες τώρα η “ η πολλών προσδοκιών τρικομματική κυβέρνηση ”, σύμφωνα με τα “αδέσμευτα” ΜΜΕ της πλουτοκρατίας; Αυτά ακριβώς, για τα οποία συγκροτήθηκε. Συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής και υλοποίηση των μέτρων της προηγούμενης κυβέρνησης, έχοντας στην ημερήσια διάταξη:

Νέα, κάθε είδους χαράτσια και την “βελτίωση” των προηγούμενων.

Συρρίκνωση ή και κατάργηση του αφορολόγητου ορίου μαζί και των “ελαφρύνσεων”, αυτών δηλαδή που έχουν ξεμείνει μετά και το μεσοπρόθεσμο σχέδιο και τον εφαρμοστικό νόμο.

Φοροληστεία απέναντι στους φτωχούς αγρότες.

Μέτρα για την εξόντωση μικροεπαγγελματιών.

Διάλυση όλων των δαπανών που έχουν να κάνουν με τις λαϊκές ανάγκες.

Μείωση των εργοδοτικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία, έως και κατάργησή τους. Καθώς και σε άλλους οργανισμούς (ΟΑΕΔ).

Γίνεται φανερό, ότι όλα αυτά καταργούν κατακτήσεις της εργατικής τάξης, τη φέρνουν σε ολοένα και πιο δυσχερή θέση, στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Και, βεβαίως, την ώρα που η ανεργία καλπάζει, στέλνουν τους ανέργους στον καπιταλιστικό Καιάδα.

Η πλουτοκρατία προχωρά - και δεν θα μπορούσε να είναι εξαίρεση η κυβέρνηση «ειδικού σκοπού» - κλιμακώνοντας τον αντιλαϊκό πόλεμο, σύμφωνα με τον ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό της. Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, όλοι μαζί από κοινού (τραπεζίτες, βιομήχανοι, ιμπεριαλιστικά κέντρα κ.ά.), δε θα μπορούσαν να κάνουν ούτε μισό βήμα, δε θα είχαν καμία πιθανότητα να διασωθούν, χωρίς τα αλλεπάλληλα μέτρα και μνημόνια.

Αλλά αυτά και άλλα τόσα μέτρα να πάρουν, και όσες ταχυδακτυλουργίες και να κάνουν, οι νόμοι της κοινωνικής κίνησης είναι αμείλικτα ενάντιά τους. Τίποτα δεν τους σώνει. Το περικάλυμμα, σε παγκόσμια κλίμακα, σπάει.

Ο λαός, αλλά προ πάντων η εργατική τάξη, έχει μια χρέωση. Ιστορική. Να τους στείλει το λογαριασμό της κρίσης. Να τους στείλει εκεί που είναι η θέση τους. Στα βιβλία της ιστορίας, στα ράφια των βιβλιοπωλείων και στις πινακοθήκες.

"ΚΑΛΗ και ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ"

"Κλιμακώνεται καθημερινά η δράση των Συνδικάτων, των Λαϊκών Επιτροπών, των Επιτροπών Αγώνα, ενάντια στα χαράτσια για τα ακίνητα που αποστέλλονται με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, και στον αισχρό εκβιασμό «ή πληρώνεις ή δεν έχεις ρεύμα». Ηδη, έχει σταλεί μεγάλος όγκος από τέτοιους λογαριασμούς στα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά που αδυνατούν ή δε θέλουν να πληρώσουν για να μη στερηθούν από βασικές τους ανάγκες, ανάγκες που αν δεν τις καλύψουν θα δυσκολέψουν τη ζωή τη δική τους και των παιδιών τους.

Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο βρίσκονται και θα συνεχίσουν να βρίσκονται «στο πόδι» σωματεία και Λαϊκές Επιτροπές, ώστε με πολύ συγκεκριμένο τρόπο, που οργανώνεται, σχεδιάζεται και υλοποιείται με συγκεκριμένες δράσεις, να μην πληρώσουν, ο εργάτης, ο αυτοαπασχολούμενος, η λαϊκή οικογένεια, το χαράτσι και να το ακυρώσουν στην πράξη....

...Το κρίσιμο ζήτημα για όλες τις εργατικές οικογένειες, για όλους τους εργαζόμενους, σχετικά και με τα πρακτικά μέτρα που υποδεικνύονται, είναι να αναπτυχθεί ένα ταξικά προσανατολισμένο κίνημα που θα συσπειρώνει την εργατική τάξη και το λαϊκό κόσμο στην κατεύθυνση να μην εφαρμοστεί το αντιλαϊκό μέτρο του χαρατσιού και να μη γίνουν διακοπές ρεύματος. Δε φτάνουν από μόνες τους οι νομικές υποδείξεις και τα πρακτικά μέτρα.

Ήδη, σε αυτήν την κατεύθυνση κινούνται οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και οι Λαϊκές Επιτροπές. Στην κατεύθυνση του να μπουν εμπόδια, σημασία έχει να δούμε πιο συγκεκριμένα, τι πρακτικά μέτρα προτείνονται από νομικούς κύκλους αλλά και από δήμους που μπορούν να συμβάλουν σε αυτό. Μέτρα που αν προχωρήσουν μαζικά, με οργανωμένο τρόπο, μέσα από τα σωματεία, τα συνδικάτα, τις Λαϊκές Επιτροπές, μπορούν να βάλουν εμπόδια...

Συγκεκριμένα πρακτικά μέτρα...*

Αυτά τα μέτρα αφορούν σε πρακτικές ενέργειες στην κατεύθυνση απομόνωσης του χαρατσιού από τον υπόλοιπο λογαριασμό της ΔΕΗ και άρνησης πληρωμής του....

...Άμεσης προτεραιότητας ζήτημα είναι η παρεμπόδιση της διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος σε οικογένειες που δεν έχουν ούτε ένα ευρώ για να πληρώσουν ούτε το χαράτσι ούτε το ρεύμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να υπάρξει άμεση κινητοποίηση, ώστε να μη διακόψουν το ρεύμα. Επίσης, σύμφωνα με νομικούς κύκλους, υπάρχει η δυνατότητα κατάθεσης αιτήσεων για ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο, με τις οποίες θα ζητείται από τον ειρηνοδίκη με προσωρινή διαταγή να απαγορεύσει στη ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα. Έχει μεγάλη σημασία και αυτή η διαδικασία να γίνει μαζικά, ώστε να έχει αποτελέσματα.

Και σε αυτήν την περίπτωση, τα σωματεία, τα συνδικάτα, οι Λαϊκές Επιτροπές, μαζικοί φορείς μπορούν να παίξουν αποφασιστικό ρόλο, με οργανωμένη δράση για να έχει αποτέλεσμα αυτή η μορφή πάλης"

Μετά από όλα αυτά που ζούμε σήμερα και όλα όσα μας ετοιμάζει για το αύριο, το μαύρο μέτωπο, οι ευχές για Καλές Γιορτές και Καλή Χρονιά, ακούγονται, σαν το πιο σύντομο ανέκδοτο. Κι όμως υπάρχει τρόπος να αντικρίσουμε με αισιοδοξία τον καινούργιο χρόνο. Κι αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από την ταξική ενότητα των εργατών, τη λαϊκή οργάνωση και συμμαχία αντεπίθεσης, την ταξική αλληλεγγύη και συμπόρευση με το ΚΚΕ. Για να γίνουν τα μονοπώλια κοινωνική ιδιοκτησία, με λαική εξουσία, μακριά κι αλάργα από την ΕΕ. Για να ανήκει ο πλούτος στο λαό. Γιαυτό λοιπόν,

ΚΑΛΗ και ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

* "Συγκεκριμένα πρακτικά μέτρα" ΕΔΩ

" Όλοι για έναν και ένας για όλους" *

"Μια φορά κι έναν καιρό..."

«Με το που θα σκάσει μύτη το 2012, ολόκληρη η ανθρωπότητα θα μεταφερθεί στους βρώμικους δρόμους του βικτοριανού Λονδίνου, σε φτωχοκομεία και φυλακές. Θα κάνει παρέα με εγκαταλειμμένα παιδιά, πόρνες και καθάρματα. Αλλά και θα γελάσει με την καρδιά της με πονηρούς δικηγόρους, καλόκαρδους υπαλληλάκους και χαζοχαρούμενες καλλονές. Αρχίζει επίσημα ο εορτασμός των 200 χρόνων από τη γέννηση του Τσαρλς Ντίκενς (7 Φεβρουαρίου 1812 - 9 Ιουνίου 1870)....» (το θέμα στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).

"...Δεν έχουμε, όμως, παράπονο. Μ' αφορμή τις εκδηλώσεις για τον Κάρολο Ντίκενς, ο αστικός Τύπος ασχολείται έστω και διά της πλαγίας με τη φτώχεια. Διαχρονικά πιασάρικο το θέμα. Στην προκειμένη περίπτωση έχουν κι ένα ατού. Ιστορικά οι Αγγλοι κρατάνε το σκήπτρο στην περιγραφή της φτώχειας. Η στατιστική υπηρεσία τους καταγράφει τα πάντα. Ως εκεί όμως. Γιατί όπως πάντα το ερώτημα που παραμένει είναι το τι και πώς για να μην υπάρχει φτώχεια. Οι απαντήσεις ποικίλλουν. Αξιοποιώντας στον καιρό του αυτά τα στοιχεία ο Μαρξ όχι μόνο έδειξε τι είναι η φτώχεια (αποτέλεσμα της στυγνής εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης) αλλά και το πώς θα πάψει να υπάρχει: Με την οργάνωση των εργατών στο Κόμμα τους, με την ανάληψη της εξουσίας από τους ίδιους, με την κατάργηση των εκμεταλλευτών τους.

Αντίθετα, ο αστικός κόσμος θυμάται τη φτώχεια κάτι τέτοιες μέρες για να κρύψει την αιτία (οι φτωχοί για την αστική φιλολογία είναι κάτι σαν λεπροί, άτυχοι που δεν τα κατάφεραν στη ζωή και πεινούν...) και προβάλλει λύσεις τύπου «συσσίτια της εκκλησίας». Οπου η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή εξορίζεται στη μετά θάνατον ζωή.

Οι ανάγκες των ανθρώπων, όμως, είναι πραγματικές εδώ και τώρα. Εδώ και τώρα, λοιπόν, υπάρχει η δράση των λαϊκών επιτροπών. Εδώ και τώρα η δράση των ταξικών σωματείων. Εδώ και τώρα γίνεται πράξη το αξιακό ζήτημα που προβάλλει το ΚΚΕ: Το «όλοι για έναν και ένας για όλους», έτσι που να αποκτά τέτοιες μέρες ξεχωριστή διάσταση».

* "Εμείς κι αυτοί" ΕΔΩ

Όλοι στο πλευρό των πρωτοπόρων εργατών της "Ελληνικής Χαλυβουργίας".

"Από καιρό σε καιρό οι εργάτες νικούν, αλλά η νίκη τους είναι παροδική...η οργάνωση των προλετάριων σε τάξη και επομένως σε πολιτικό κόμμα, διασπάται πάλι κάθε στιγμή από το συναγωνισμό που υπάρχει ανάμεσα στους ίδιους τους εργάτες. Ξαναγεννιέται, όμως πάντα, όλο και πιο δυνατή, πιο στέρεη, πιο ισχυρή. Επωφελείται από τις διασπάσεις μέσα στην ίδια την αστική τάξη...
...Η αστική τάξη βρίσκεται σε κατάσταση αδιάκοπου αγώνα: πρώτα, ενάντια στην αριστοκρατία. Αργότερα, ενάντια στα τμήματα εκείνα της ίδιας της αστικής τάξης που τα συμφέροντά τους έρχονται σε αντίθεση με την πρόοδο της βιομηχανίας. Και πάντα, ενάντια στην αστική τάξη όλων των άλλων χωρών.

Σε όλους αυτούς τους αγώνες, είναι υποχρεωμένη να κάνει έκκληση στο προλεταριάτο, να ζητάει τη βοήθειά του και να το τραβάει έτσι στην πολιτική κίνηση. Έτσι, η ίδια η αστική τάξη προμηθεύει στους προλετάριους τα δικά της στοιχεία μόρφωσης, δηλαδή τα όπλα ενάντια στον ίδιο τον εαυτό της...

Έτσι με την ανάπτυξη της μεγάλης βιομηχανίας αφαιρείται κάτω από τα πόδια της αστικής τάξης το ίδιο το έδαφος που πάνω στη βάση του παράγει και ιδιοποιείται τα προϊόντα. Πριν απ' όλα, η αστική τάξη παράγει τους ίδιους τους νεκροθάφτες της. Η πτώση της και η νίκη του προλεταριάτου είναι το ίδιο αναπόφευκτα" (Μαρξ - Ένγκελς, Μανιφέστο του ΚΚ).

Αυτή είναι η εποχή που ζούμε σήμερα. Είναι καιρός, για την ριζοσπαστική αλλαγή της κοινωνίας. Ο μεγάλος ανυποχώρητος αγώνας των χαλυβουργών, δείχνει το δρόμο. Όλοι στον αγώνα, όλοι στο πλευρό των πρωτοπόρων εργατών της "Ελληνικής Χαλυβουργίας".

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ»

"Δεν κάνουν βήμα πίσω από το δίκιο τους" ΕΔΩ

"Μοιάζουν με βαριά άρρωστο υπερήλικα, που συνεχίζει να κάνει μακροχρόνια προσωπικά σχέδια"

"Αυτή την χυδαία, όσο και προκλητική κοροϊδία της αστικής τάξης,
που σκοπό έχει να περιγελάσει τη δίκαιη οργή του, να τον φοβίσει,
ο λαός πρέπει να την πετάξει στα μούτρα της"

Χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τη «φορολογική εξάντληση» των μισθωτών και των συνταξιούχων, ενώ ψηφίζουν νέα χαράτσια και υπερασπίζονται με πάθος την «ανάγκη» να τα πληρώσουν όλοι στο όνομα της νομιμότητας... και την ίδια στιγμή λένε: «Η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων έχει εξαντληθεί»... «Είναι αδύνατο να υπάρξουν νέα μέτρα μείωσης μισθών και συντάξεων». Θρασύτατα και προκλητικά, θεωρώντας ότι απευθύνονται σε νήπια, αναπαράγουν σε όλους τους τόνους το παραμύθι, σύσσωμοι οι εκπρόσωποι της τρικομματικής κυβέρνησης της πλουτοκρατίας, οι επικεφαλής της τρόικας (ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ) και φυσικά τα αστικά ΜΜΕ.

Όταν κτυπιόνται για τη «φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων» το κάνουν αποκλειστικά και μόνο για να δώσουν νέες φορολογικές απαλλαγές στις επιχειρήσεις, καθώς και μείωση των εργοδοτικών εισφορών στο όνομα τάχα της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας...Παριστάνουν τους φίλους και προστάτες των εργαζομένων και των συνταξιούχων ακριβώς για να συνεχίσουν πιο άγρια το τσάκισμα των μισθών και των συντάξεων. Για να «τελειώνουν» και με τις συντάξεις και την Κοινωνική Ασφάλιση.

Την ίδια στιγμή που κλιμακώνουν τον πόλεμο που διεξάγουν ενάντια στο λαό, τα αστικά επιτελεία, με μια δήθεν αυτοκριτική, προπαγανδίζουν με ένταση, ότι η πολιτική του μνημονίου απέτυχε να βάλει τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης, να καλύψει τα χρέη και τα ελλείμματα, ότι δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, και πως η "συνταγή" που ακολουθήθηκε ήταν λάθος.

Ποιά είναι όμως η αλήθεια; Στόχος της κεφαλαιοκρατίας ήταν και είναι, το κόστος της κρίσης να το πληρώσει ο λαός, και όχι μόνο.

Τα στοιχεία, για το μεγάλωμα της σχετικής και απόλυτης φτώχειας, για την ανεργία που μεγαλώνει και αξιοποιείται για παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, για τα μικρομάγαζα που κλείνουν, φανερώνουν ότι τα μέτρα μέσα και έξω από τα μνημόνια πέτυχαν μέχρι στιγμής και με το παραπάνω το στόχο τους. Τα μέτρα όμως που παίρνονται από τους καπιταλιστές, πρέπει να είναι καθαρό στο λαό, ότι είναι η μοναδική επιλογή που έχουν για να πετύχουν το στόχο τους. Η ανάπτυξη λοιπόν της "καινούργιας" προπαγάνδας (η πρώτη προσπάθεια "σωτηρίας" της χώρας απέτυχε, τώρα πάμε για την δεύτερη προσπάθεια σωτηρίας της χώρας, μετά για την τρίτη, την... κλπ.) περί "αποτυχίας" αυτό το στόχο έχει. Να στρώσει, δηλαδή, το έδαφος, για το επόμενο φιλομονοπωλιακό "πακέτο".
Λένε μάλιστα πως η επόμενη φουρνιά περιλαμβάνει μέτρα που αν είχαν παρθεί "έγκαιρα", θα είχαν ήδη αποδώσει! Κοροϊδεύουν και προκαλούν το λαό. Του ζητάνε να δουλεύει σαν δούλος και τον κακίζουν μάλιστα ότι αυτός, με την πάλη του και την οργή του, δυσκόλεψε τις ανατροπές, που έπρεπε να είχαν γίνει στην... ώρα τους. Άρα τώρα, του λένε, το καλύτερο που έχει να κάνει, είναι να συνδράμει τη "νέα" κυβέρνηση, στο αλυσόδεμά του!
Αυτή την χυδαία, όσο και προκλητική κοροϊδία της αστικής τάξης, που σκοπό έχει να περιγελάσει τη δίκαιη οργή του, να τον φοβίσει, ο λαός πρέπει να την πετάξει στα μούτρα της.
Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, δεν έχουν κανένα περιθώριο για αυταπάτες και ψευδαισθήσεις. Οι εμφανιζόμενοι ως επίδοξοι σωτήρες, στην πραγματικότητα είναι σωτήρες της πλουτοκρατίας, στα συμφέροντα της οποίας παίρνουν όρκο.
Εκείνο που απαιτεί η σημερινή πραγματικότητα από τους εργαζόμενους, είναι να πάρουν πάνω τους την ανάπτυξη της πάλης, για αποδέσμευση της Ελλάδας από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ με μονομερή διαγραφή του χρέους, με λαϊκή εξουσία και οικονομία, ως τη μόνη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση.
Η εποχή μας, ο 21ος αιώνας, είναι ο αιώνας περάσματος από τον σάπιο και ιστορικά ξεπερασμένο καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να καταρρεύσει από μόνος του. Χρειάζεται ταξική πολιτική πάλη των εργατών και των συμμάχων τους για να ανατραπεί. Η σωτηρία του λαού θα έρθει μόνο αν πιστέψει στις δικές του δυνάμεις και συμπορευτεί με το ΚΚΕ για την τελική νίκη, τη λαϊκή εξουσία, τον σοσιαλισμό .