"Αν η ελευθερία δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας , εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα"*

Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ για την εργατική Πρωτομαγιά, στις 10 π.μ., στο Σύνταγμα**

Πρωτομαγιά του 1944: Αθάνατοι οι 200 της Καισαριανής

Ήταν, γράφει ο Ν. Καραντηνός,** «μέρα μουντή πνιγμένη στην ομίχλη. Λένε όσοι τη ζήσανε, πως το πρωινό εκείνο πνιγόσουν. Δεν ανάσαινες. Ηταν Δευτέρα. Ηταν Πρωτομαγιά του 1944. Και το ημερολόγιο έλεγε πως ο ήλιος θα 'βγαινε στις 5.33΄... Από την Κυριακή κιόλας το ρολόι της ζωής για 200 παλικάρια είχε αρχίσει την αντίστροφη μέτρηση.

Ήταν 200 αντιφασίστες. Δεσμώτες όλοι της Ακροναυπλίας κι εξόριστοι της Ανάφης, που η μεταξική δικτατορία τους είχε παραδώσει στους χιτλερικούς. Μια τραγωδία με 200 πρωταγωνιστές... Από τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη ως το νεολαίο το Σοφή. Η πρώτη πράξη γράφτηκε χαράματα, στο Χαϊδάρι. Στο προσκλητήριο του θανάτου. Με την ιαχή της λευτεριάς. Κι η άλλη, όλο το πρωινό, στην αδούλωτη γειτονιά της Καισαριανής: Το Σκοπευτήριο.

(...) Ο Στέλιος Φραγκίσκος, Ακροναυπλιώτης, θυμόνταν: "Τέτοιο δράμα, τέτοια μέρα η Καισαριανή δεν την ξανάζησε. Περιμένοντας να ακούσει 10 φορές την ομοβροντία και δέκα φορές τις χαριστικές βολές, που τις διέκοπταν τα τραγούδια κι οι ζητωκραυγές των μελλοθάνατων".

(...) Η Μαίρη Παρασκευοπούλου ήταν τότε 14 χρόνων. Είχε βρεθεί σε μια ταράτσα. Και καθώς θυμάται κόντευε μεσημέρι. Ήταν η ταράτσα του αστυνομικού Θάνου. Από εκεί με τα κιάλια παρακολουθούσαν. Διέκρινες μια ομάδα να σηκώνει τα χέρια. Είδε τα χέρια ψηλά με τ' άσπρα πουκάμισα. Και είχε καρφωθεί στη μνήμη της η κραυγή και μια ριπή: Αδέλφια Γεια σας. Και με το Γεια σας, η ριπή. Κι αμέσως μετά οι χαριστικές βολές».

Τα κορμιά των 200 της Καισαριανής μάτωσαν το χώμα του Σκοπευτηρίου. Τους είχαν χωρίσει σε εικοσάδες. Ο Ν. Σουκατζίδης είχε μείνει στην τελευταία για να μεταφράζει. Με μια φωνή οι μελλοθάνατοι είπαν τις τελευταίες τους κουβέντες: Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω το ΚΚΕ. Ζήτω η λευτεριά...*

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ*

“Σκοπευτήριο Καισαριανής”

Εδώ πέσαμε . Παιδιά του λαού . Γνωρίζετε γιατί.

Γυμνοί, κατάσαρκα φορώντας της σημαίες,

- η Ελλάδα τις έραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο-.

Ακούσατε τις ομοβροντίες

στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα.

Είδατε τα πουλιά,

που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες,

αγγίζοντας με τα φτερά τους,

τον ανατέλλοντα πυρφόρον.

Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς

ν' ανοίγουν στο μέλλον.

Εμείς, μερτικό δε ζητήσαμε... Τίποτα...

....Μόνο θυμηθείτε το : αν η ελευθερία

δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας,

εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα

Γεια σας

"Νυν και Αεί"

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού

Πρωτομαγιά με το σουγιά
χαράξαν το φεγγίτη
και μια βραδιά σαν τα θεριά

σε πήραν απ' το σπίτι...

** "Ριζοσπάστης" Κυριακή 30 Απρίλη 2006

"Άλλη η αγωνία του λαού" *

Ta nea metra

Η μία..

Με αναλυτικό τρόπο καταγράφει ο αρμόδιος τομεάρχης Εργασίας της ΝΔ τις θυσίες που πλήρωσαν οι εργαζόμενοι στον ένα χρόνο της εφαρμογής του μνημονίου. Πράγματι, όλα όσα αναφέρει στη προχθεσινή δήλωσή του ο Ν. Νικολόπουλος ισχύουν. Είναι γνωστό τοις πάση πως και «όλες οι συντάξεις - ακόμα και οι πολύ μικρές - μειώθηκαν, ενώ καταργήθηκαν η 13η και η 14η σύνταξη», και «αυξήθηκαν τα όρια συνταξιοδότησης - στα 40 χρόνια δουλειάς - και άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού των συντάξεων για ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις», και «μειώθηκε η αμοιβή της υπερωριακής εργασίας κατά 20%», και «θεσμοθετήθηκαν οι Ειδικές Επιχειρησιακές Συμβάσεις για να μειωθούν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα», και «καθιερώθηκαν ετήσιες συμβάσεις μαθητείας με αμοιβή κάτω από τον κατώτατο μισθό», και «αυξήθηκε το επιτρεπτό όριο απολύσεων από το 2% στο 5% και μειώθηκε η αποζημίωση των απολυμένων μέσα από τον περιορισμό του χρόνου προειδοποίησης», και «αυξήθηκε σε 9 μήνες (από 6) η περίοδος που επιτρέπεται η εκ περιτροπής απασχόληση» και πολλά ακόμα. Τι δε λέει όμως το στέλεχος της ΝΔ στην ατυχή απόπειρα δημαγωγίας που κάνει; Ότι σχεδόν στο σύνολό τους τα παραπάνω αντεργατικά μέτρα είναι και μέτρα που υποστηρίζει η ηγεσία της ΝΔ στο όνομα της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας, ότι πολλά από αυτά τα έχει στηρίξει στη Βουλή και σε κάθε περίπτωση δεν έχει δεσμευτεί ότι θα πάρει πίσω κανένα από τα παραπάνω αντεργατικά μέτρα. Αντίθετα, θεωρεί ότι είναι «ένα το κρατούμενο» και προτείνει δέσμη συμπληρωματικών μέτρων που στηρίζουν «μια έξοδο από την κρίση» προς όφελος της πλουτοκρατίας.

...και η άλλη όψη του νομίσματος.

Yπέρτατος στόχος της κυβέρνησης, και της τρόικας, για το αμέσως επόμενο διάστημα είναι, πώς θα κλιμακώσει την αντιλαϊκή επίθεση, πώς δηλαδή θα υλοποιήσει τα βάρβαρα μέτρα που περιλαμβάνονται στο πακέτο των 76 δισ. ευρώ και όχι μόνο. Από την άποψη αυτή, ο λαός δεν πρέπει να τρέφει αυταπάτες και πρέπει να ακούει βερεσέ τα αστικά ΜΜΕ και τα ακριβοπληρωμένα καθεστωτικά παπαγαλάκια, που, σε όλους τους τόνους και όλο το 24ωρο, «ανησυχούν» και «αγωνιούν», για το αν η κυβέρνηση θα καταφέρει εγκαίρως να εξειδικεύσει τα μέτρα του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, αν θα ανασυντάξει τις δυνάμεις της και πάρει όλα τα «αναγκαία» μέτρα, για να αποφευχθεί τάχα η χρεοκοπία, αν θα πείσει τις αγορές και άλλα τέτοια πολλά. Είναι ολοφάνερο ότι τα αστικά ΜΜΕ εκφράζουν την αγωνία της πλουτοκρατίας και κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να τη μετατρέψουν και σε αγωνία ευρύτερων λαϊκών μαζών.

Λοιπόν, η μόνη αγωνία που πρέπει να διακατέχει το λαό, είναι πώς θα εμποδιστεί και τελικά πως θα ανατραπεί η κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική και η εξουσία των μονοπωλίων... Ο λαός δεν έχει καμιά σχέση με τα ελλείμματα, τα κρατικά χρέη, τις δυσκολίες του κράτους να δανειστεί, για να δώσει κι άλλα λεφτά στους μεγαλοεπιχειρηματίες για να σωθούν από την κρίση. Τίποτα δεν έχει να κερδίσει ο λαός από τη σωτηρία του κεφαλαίου. Χάνει και θα χάσει ακόμη περισσότερα. Ας κλείσει τ' αυτιά του σ' αυτήν την επικίνδυνη προπαγάνδα. Χωρίς φόβο να πει ως εδώ, δεν πάει άλλο. Να βουλιάξουν η καπιταλιστική οικονομία και τ' αφεντικά, μαζί με τα πολιτικά τους κόμματα. Να το κάνει ο ίδιος με τον αγώνα του, βάζοντας φρένο στα χειρότερα, διεκδικώντας τη ζωή του σε ρότα ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου. Λαϊκή συμμαχία, συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ για την εργατική Πρωτομαγιά, στις 10 π.μ., στο Σύνταγμα

*Ριζοσπάστης, Τετάρτη 27 Απρίλη 2011

1η ΜΑΗ, MEPA THΣ ΠAΓKOΣMIAΣ EPΓATIKHΣ TAΞHΣ

Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ για την εργατική Πρωτομαγιά, στις 10 π.μ., στο Σύνταγμα*

Έργο που απεικονίζει την
ιστορική απεργία στο Σικάγο

Έτσι "γεννήθηκε" η Πρωτομαγιά

Η Εργατική Πρωτομαγιά γεννήθηκε στην Αμερική το 1886, με τη ματωμένη εξέγερση των εργατών του Σικάγου για 8 ώρες δουλιά, 8 ώρες ανάπαυση - μόρφωση, 8 ώρες ύπνο.

Δυο χρόνια μετά από εκείνη την εξέγερση, το Διεθνές Συνέδριο του Λονδίνου έκανε δεκτή την πρόταση Βέλγου αντιπροσώπου για την πρώτη Κυριακή του Μάη ως μέρα Παγκόσμιας Εργατικής Εκδήλωσης για το 8ωρο. Η οριστική απόφαση για την καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως μέρας αγώνα και απεργίας την 1η Μάη, πάρθηκε στις 14 Ιούλη του 1889 στο 2ο Συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς. Στην Ελλάδα για πρώτη φορά η Εργατική Πρωτομαγιά γιορτάστηκε το 1893 από τον Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο Ομιλο του Σταύρου Καλλέργη. Το 1894 γιορτάστηκε στο Στάδιο από όλες τις σοσιαλιστικές ομάδες, όπου εγκρίθηκε ψήφισμα στο οποίο προβάλλονται τα εξής αιτήματα:

"α. Την Κυριακήν να κλείνωνται τα καταστήματα καθ' όλην την ημέραν και οι εργάται να αναπαύονται. β. Οι εργάται να εργάζονται επί 8 ώρας την ημέρα και να απαγορευθεί η εργασία εις τους ανηλίκους. γ. Να απονέμεται σύνταξις εις τους εργάτας παθόντας και καταστάντας ανίκανους προς συντήρηση εαυτών και της οικογενείας των".

Εργατική Πρωτομαγιά

Σύντομη αναδρομή του Παγκόσμιου
και του Ελληνικού κινήματος,
μέσα από γκραβούρες, φωτογραφίες,

και έργα τέχνης αφιερωμένα στην 1η του Μάη.

Πρώτη του Μάη

Στίχοι: Θωμάς Μπακαλάκος
Μουσική: Θωμάς Μπακαλάκος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Πρώτη του Μάη και πώς
τους εργάτες ξεσηκώνεις.
Πρώτη του Μάη με φως,
φως της εργατιάς θαμπώνεις.
Παλεύει η εργατιά.

Δεν είν αργία,
είν απεργία.
Παλεύει η εργατιά.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Ποίηση: Μπέρτολτ Μρεχτ
Μουσική: Χανς Άισλερ
Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη

Τώρα ήρθ' η ώρα
για μάχη και για ζωή
γροθιά μου η γροθιά σου
δίπλα φίλε στάσου
η πείνα είναι ντροπή

Όταν σφίξουμε τα χέρια οι λαοί αυτής της Γης θα γενεί παράδεισος μας κι αφεντάδες της εμείς

Τώρα ήρθ' η ώρα για μάχη και για ζωή...

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Αφου είσαι ανθρώπινο πλάσμα, κι ανάγκη σου πρώτη το ψωμί
Από τα λόγια τα παχιά μην περιμένεις τροφή

Γι αυτό εμπρός μαρς ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

Από το Σικάγο στην Καισαριανή ΕΔΩ

*Το κάλεσμα του ΠΑΜΕ για την 1η MAH. EΔΩ

Στους εξ ευτελισμένους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ από τον "Μηχανισμό Στήριξης" (Ε.Ε., ΕΚΤ, ΔΝΤ.), ο Ελληνικός λαός, δεν θα επιτρέψει να τον εξ ευτελίσουν"

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο ΔυΝαΤο

Ό κ. Απόστολος Κακλαμάνης, διακεκριμένο στέλεχος των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, αδιευκρίνιστο πως, βρέθηκε στο τέλος του σχηματισμού των εν πορεία ευρισκομένων διαδηλωτών. Κατ' άλλους θέλησε προφανώς να τιμήσει την εργατική Πρωτομαγιά, βαδίζοντας μαζί με τους διαδηλωτές. Έτσι κι αλλιώς, η παρουσία ενός πολιτικού προσώπου στο χώρο της διαδήλωσης, έχει την πολιτική σημασία της. Είναι άλλωστε γνωστός ο κυνισμός των ηγετικών στελεχών και των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Δείχνουν να συμπάσχουν μαζί με το λαό για τα μέτρα που οι ίδιοι παίρνουν. "Σκληρά πλην όμως δίκαια και αναγκαία μέτρα" που θα πληρώσουν "οι άνθρωποι του μόχθου" αλλά στο "τέλος οι θυσίες του λαού θα πιάσουν τόπο". Να καταστρέφουν τη ζωή του λαού και να τον χλευάζουν κι από πάνω. Αυτός είναι ο κλασσικός πλέον κυνισμός των ηγετικών κλιμακίων του ΠΑΣΟΚ. Δηλ. των υπηρετών της εγχώριας πλουτοκρατίας. Είναι όμως γελασμένοι, αν νομίζουν ότι οι εργαζόμενοι θα τσιμπήσουν πάλι, σ' αυτά τα επικοινωνιακά κόλπα της αστικής προπαγάνδας. Είναι τόσο ανόητοι, και προκλητικά γελοίοι που μπορούν να ξυπνήσουν αρκούδα από χειμερία νάρκη. Πόσο μάλλον τη συνείδηση των εργαζομένων.
Εντάξει. Δεν είναι δυνατό να συμφωνήσει κανείς αβασάνιστα με παρόμοιες συμπεριφορές.
Είναι όμως και μεγάλη πρόκληση, αυτά τα πολιτικά πρόσωπα, αντί να κρύβονται, να θέλουν να γίνουν και τιμητές των λαϊκών αγώνων. Ποιοι; Αυτοί που σήμερα πετσοκόβουν τις ελευθερίες, τα εργασιακά δικαιώματα, την ζωή των νέων, του εργαζόμενου λαού. Να πεις η να ζητήσεις η πολύ χειρότερα να πιστεύεις ότι αυτή η κυβέρνηση, μπορεί να σταματήσει έστω και την τελευταία στιγμή τον κατήφορό της, είναι καθαρός συναισθηματισμός. Γιατί σαν κόμμα και επομένως και σαν κυβέρνηση στην υπηρεσία του μεγάλου κεφαλαίου, σπρώχνεται όλο και πιο βίαια στο χαμό της, από τους αμάχητους νόμους της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής.
Το σίγουρο είναι ότι η κατηφόρα θα γίνεται όλο και πιο απότομη. Έτσι, που στο τέρμα θα φτάσουν κουτρουβαλώντας. Ας πάνε στα τσακίδια. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να τους ακολουθήσουν Στους εξ ευτελισμένους βουλευτές της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ από το "μηχανισμό στήριξης" και στους συνοδοιπόρους τους, δεν θα επιτρέψει ο Ελληνικός λαός να τον εξ ευτελίσουν.
Για τους εργαζόμενους "Εις οιωνός άριστος", οργανωμένος ταξικός αγώνας μέχρι τέλους.

neolaia gr video
troktiko Video
Star. gr video
ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΙΠΕΡΙΑ

Ζήτω η εργατική Πρωτομαγιά

..." Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε! " Όταν εδώ και σαράντα δύο χρόνια, την παραμονή της πρώτης παρισινής επανάστασης, όπου το προλεταριάτο εμφανίστηκε με δικές του διεκδικήσεις, διακηρύξαμε στον κόσμο αυτά τα λόγια,μονάχα λίγες φωνές μας απάντησαν. Στις 28 του Σεπτέμβρη 1864, όμως, οι προλετάριοι των περισσοτέρων χωρών της Δυτικής Ευρώπης ενώθηκαν για να σχηματίσουν τη Διεθνή Ένωση των Εργατών, με την δοξασμένη ιστορία της.
Η ίδια η Διεθνής έζησε, βέβαια, μόνο εννιά χρόνια. Όμως δεν υπάρχει άλλη καλύτερη απόδειξη από τη σημερινή μέρα για το γεγονός ότι η αιώνια συμμαχία των προλετάριων όλων των χωρών που ιδρύθηκε απ' αυτήν ζει ακόμα, και ζει πιο έντονα από κάθε άλλη φορά. Γιατί σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές, το προλεταριάτο της Ευρώπης και της Αμερικής επιθεωρεί τις δυνάμεις του, κάτω από μια σημαία και για έναν άμεσο στόχο: το νομοθετικό καθορισμό της κανονικής οκτάωρης εργάσιμης ημέρας, που διακηρύχτηκε ακόμα από το 1866 από το Συνέδριο της Διεθνούς στη Γενεύη και ξανά ύστερα από το Εργατικό Συνέδριο του Παρισιού το 1889.
Και το θέαμα της σημερινής μέρας θα δείξει στους καπιταλιστές και τους γαιοκτήμονες όλων των χωρών ότι οι προλετάριοι όλων των χωρών είναι σήμερα πραγματικά ενωμένοι.
Ας ήταν ο Μαρξ πλάι μου, να το' βλεπε αυτό με τα ίδια του τα μάτια.

Λονδίνο 1 Μάη 1890
Φρίντριχ Ένγκελς*

Η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι σήμερα είναι ανάγκη και μπορούν να φανούν αντάξιοι των παραδόσεων της τάξης τους. Οι Έλληνες εργαζόμενοι δεν είναι μόνοι τους. Εξοπλισμένοι με μια παντοδύναμη και επαναστατική θεωρία, πρέπει να γνωρίζουν
ότι " Όσο πιο μεγάλη είναι η ορμή, όσο πιο μεγάλο είναι το πλάτος των ιστορικών γεγονότων - και τέτοια είναι η εποχή που ζούμε - τόσο πιο μεγάλος είναι ο αριθμός των ανθρώπων που παίρνει μέρος στα γεγονότα αυτά.."** Που σημαίνει ότι πλήθος ανθρώπων από όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση θα συμπαραταχθούν με το μέρος των εργαζομένων, γιατί με αυτούς είναι η ζωή, με αυτούς η δύναμη του αριθμού, η δύναμη των ανεξάντλητων πηγών για καθετί το γεμάτο αυταπάρνηση, για καθετί το ιδανικό, το τίμιο, για όλο το τεράστιο απόθεμα της δραστηριότητας και του ταλέντου των εργατών του λεγόμενου "απλού λαού". Γιατί ότι και να γίνει ο "απλός λαός" στο τέλος θα νικήσει.



*Μαρξ - Ενγκελς, Μανιφέστο του ΚΚ (Πρόλογος στη Γερμανική έκδοση του 1890)
σελ. 20-21 Εκδ. Σ.Ε. - Αθήνα 2004
**Β. Ι. Λένιν "Για την πολιτιστική επανάσταση" σελ. 65, εκδ. Σ.Ε. Αθήνα 1985