Αντίπαλος των λαών η ΕΕ και τα κόμματά της

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ»
«Πρωτοβουλία»: Ουσιαστική συζήτηση για την 
ανάπτυξη της εργατικής - λαϊκής πάλης στην Ευρώπη

Πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα η πρώτη συνεδρίαση της 9μελούς Γραμματείας της «Πρωτοβουλίας Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων» για τη μελέτη, την επεξεργασία ευρωπαϊκών θεμάτων και το συντονισμό της δράσης τους.

Κατά τη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες αναπτύχθηκε πλούσια συζήτηση και αποφασίστηκαν κοινές δράσεις, ενώ ανάμεσα σ’ άλλα συμφωνήθηκε η έκδοση και το περιεχόμενο της Διακήρυξης των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων για την ανάπτυξη της εργατικής - λαϊκής πάλης για τις Ευρωεκλογές. 

Στην κατεύθυνση αυτή αποφασίστηκε επίσης να πραγματοποιηθούν κοινές εκδηλώσεις της «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ» σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις μπροστά στις Ευρωεκλογές.

Στην συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι από τα εξής 9 κόμματα - μέλη της Γραμματείας: Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, Ουγγρικό Εργατικό Κόμμα, Εργατικό Κόμμα Ιρλανδίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας, Σοσιαλιστικό Κόμμα Λετονίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Σλοβακίας, Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας, Κομμουνιστικό Κόμμα Σουηδίας και Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας. Η συνεδρίαση ήταν ανοικτή προς όλα τα κόμματα (29 μαζί με το ΚΚΕ) που συμμετέχουν στην «Πρωτοβουλία» και συμμετείχαν σ’ αυτήν εκτός από τα 9 μέλη της Γραμματείας της η Ένωση Επαναστατών Κομμουνιστών Γαλλίας και το Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης.

Αντίπαλος των λαών η ΕΕ και τα κόμματά της

Εισηγητικά ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, υπογραμμίζοντας τη σημασία της «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ», που συγκροτήθηκε τον Οκτώβρη του 2013, τόνισε ότι εκφράζει «την αναγκαιότητα ενίσχυσης της συλλογικής, συντονισμένης δράσης των ΚΚ στην Ευρώπη για την ανάδειξη πολιτικών ζητημάτων και την ενημέρωση των εργαζομένων, την ισχυροποίηση του μετώπου κατά της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, του κεφαλαίου και των κομμάτων που ακολουθούν τον ευρωμονόδρομο και τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. 

Η "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ" είναι στην υπηρεσία της πάλης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, των γυναικών και της νεολαίας των λαϊκών οικογενειών».

Αμέσως μετά, ο Γ. Μαρίνος αναφέρθηκε στα πρώτα βήματα της «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ», τις έως τώρα τοποθετήσεις της σε σοβαρά ζητήματα για τους λαούς. Κλείνοντας την εισηγητική ομιλία του, αναφέρθηκε στον εμπλουτισμό του σχεδιασμού της «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ» για τις επόμενες παρεμβάσεις, σημειώνοντας μεταξύ άλλων:

«Αγαπητοί σύντροφοι, συγκεντρώνουμε την προσοχή μας στις πολιτικές μάχες που δίνουν τα κόμματά μας αυτή και την επόμενη περίοδο, με ιδιαίτερη επιμονή στη μάχη των Ευρωεκλογών, τον ερχόμενο Μάη. Η κοινή διακήρυξη για τις Ευρωεκλογές θα είναι χρήσιμο εργαλείο στην πάλη μας.

Η ΕΕ, η διακρατική ιμπεριαλιστική ένωση που εκφράζει τα συμφέροντα των μονοπωλίων, είναι αντίπαλος των λαών. Η πολιτική των κομμάτων του ευρωμονόδρομου υπονομεύει, εχθρεύεται τα λαϊκά συμφέροντα.

Η ενίσχυση των ΚΚ μέσα στην καθημερινή πάλη, στις Ευρωεκλογές και στις άλλες πολιτικές μάχες είναι προς το συμφέρον της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας. Γιατί τα ΚΚ που καταδικάζουν την ευρωπαϊκή λυκοσυμμαχία και το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά στη σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και τις αντιλαϊκές πολιτικές.
 
Να δώσουν δύναμη στην ανάπτυξη της εργατικής, λαϊκής πάλης, να ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, που είναι ο μόνος δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών των λαών της Ευρώπης».

Στη συνέχεια, το λόγο πήραν οι εκπρόσωποι των κομμάτων, οι οποίοι στην πλούσια συζήτηση που ακολούθησε αναφέρθηκαν στην ανάγκη συντονισμού των ΚΚ από την Ευρώπη, στο σταθερό μέτωπο ενάντια στην ΕΕ, στην πάλη ενάντια στον αντικομμουνισμό και τις διώξεις αγωνιστών. 

Τονίστηκε η σημασία της συνέχισης της προσπάθειας 
για την αποκάλυψη του ρόλου των «Ευρωκομμάτων».

Επίσης στη συνάντηση εγκρίθηκαν ψηφίσματα ενάντια σε ένα νέο αντικομμουνιστικό νόμο που προωθεί το αστικό κράτος στη Γεωργία, ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση της ΕΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, για τις εξελίξεις στην Ουκρανία όπου ο λαός βρίσκεται εγκλωβισμένος ανάμεσα στα τμήματα της αστικής τάξης που συγκρούονται και με την εμπλοκή ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, καθώς και για την τραγωδία με τους μετανάστες στο Φαρμακονήσι.

Ακόμη, η Γραμματεία αποφάσισε την πραγματοποίηση διαγωνισμού για τη δημιουργία αφίσας με θέμα: «Η πάλη των λαών της Ευρώπης ενάντια στην ΕΕ και τις διακρατικές καπιταλιστικές ενώσεις». Τέλος, συζητήθηκε η λειτουργία και ο εμπλουτισμός της ιστοσελίδας της «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ» που βρίσκεται στη διεύθυνση http://initiative-cwpe.org/

Από το 902.gr

Μία νύχτα μαγική σαν την Αργεντινή…

Έτσι έλεγε ένα από τα αγαπημένα συνθήματα 
των «αγανακτισμένων» στην πλατεία Συντάγματος. 

 Η πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες Κίρχνερ

Δεν ξέρουμε αν το copyright του συνθήματος το έχει ο ΣΥΡΙΖΑ ή άλλοι με τους οποίους σφιχταγκαλιάζονταν στις πλατείες. 

Μικρή σημασία έχει, αφού το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει το παν για να πιστωθεί για την πάρτη του τη ρητορική περί Αργεντινής. Πλασάρει, εξίσου, τόσο ότι η λύση για το λαό είναι απλά η εναλλαγή στην κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού (ακόμα και αν αυτή γίνει με ελικόπτερο) όσο και ότι το μοντέλο διαχείρισης του καπιταλισμού που ακολούθησε η κυβέρνηση ήταν φιλολαϊκό. 

Με τα δικά τους λόγια το έλεγαν κάπως έτσι: «Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή (...) Η Αργεντινή πέρασε μια πολύ μεγάλη δυσκολία (...) Πέρασαν όμως μια πολύ μεγάλη δυσκολία και κατάφεραν με αξιοπρέπεια να σταθούν στα πόδια τους» (Αλέξης Τσίπρας, 7 Σεπτέμβρη 2012).

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Αργεντινή, που βρίσκεται (για τρίτη φορά από το 2001) ξανά στα πρόθυρα χρεοκοπίας, τους ξεγυμνώνουν.
 

- Η Αργεντινή δεν έχει Μέρκελ, δεν έχει μνημόνια, δεν έχει τρόικες.  

 

- Η Αργεντινή δεν έχει ευρώ, έχει πέσο, συνδεδεμένο με το δολάριο. 

 

- Η Αργεντινή έχει και αριστερή κυβέρνηση. 

 

Τέτοια που να τη διαφημίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα και έξω από τη Βουλή, αξιοποιώντας το συγκεκριμένο παράδειγμα για να πείσει ότι η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είναι «το φάρμακο διά πάσαν νόσον»!  

 

- Αλλά η Αργεντινή έχει και κάτι άλλο: Έχει καπιταλισμό.

  Γι’ αυτό το παράδειγμα της Αργεντινής είναι διδακτικό. Αποκαλύπτει πόσο ψεύτικα είναι τα μεγάλα λόγια του ΣΥΡΙΖΑ για μία φιλολαϊκή διαχείριση του σάπιου συστήματος από μία αριστερή κυβέρνηση. 

Και το παράδειγμα της Αργεντινής 
επιβεβαιώνει την εκτίμηση του ΚΚΕ: 

Η διαχείριση του καπιταλισμού είναι τραγωδία για το λαό και τη νεολαία, είτε αυτή γίνεται με αριστερή είτε με δεξιά κυβέρνηση, είτε γίνεται με εθνικό είτε με άλλο νόμισμα. 

Λύση για το λαό και τη νεολαία υπάρχει έξω από τις δεσμεύσεις του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ. 

Με το λαό αφέντη στον πλούτο που παράγει, με την εξουσία στα χέρια του, που θα διαγράψει μονομερώς όλο το χρέος και θα κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια. 

Τα κόμματα του ευρωμονόδρομου να πληρώσουν τη διγλωσσία τους στις εκλογικές μάχες που έρχονται. Καλύτερο μάθημα για τους δεξιούς και αριστερούς επίδοξους διαχειριστές είναι ένα: Ισχυρό ΚΚΕ παντού. 

Από το 902.gr 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, με οργάνωση παντού, με ταξική αλληλεγγύη μπορούμε να φέρουμε τα πάνω κάτω!

Κάλεσμα συμμετοχής στο συλλαλητήριο για την Υγεία, την  Τρίτη, 

4 Φλεβάρη, στις 6 το απόγευμα, στην Ομόνοια, απευθύνει με 
ανακοίνωσή της η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ.

 
«Μας ληστεύουν για να θησαυρίζουν οι λίγοι - Κάτω τα χέρια από τη ζωή των οικογενειών μας - Πάρτε μέρος στις διαμαρτυρίες στα ΕΟΠΥΥ, στα Κέντρα Υγείας, στα Νοσοκομεία». Αυτό σημειώνεται στην ανακοίνωση-κάλεσμα της ΕΓ του ΠΑΜΕ.

Ειδικότερα στην ανακοίνωση τονίζεται: 

«Η κυβέρνηση συνεχίζει τη δραστική υποχρηματοδότηση των Κρατικών Νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας, του ΕΟΠΥΥ και των ασφαλιστικών ταμείων. Μεταφέρει όλο και περισσότερο το κόστος των υπηρεσιών Υγείας στις πλάτες των εργατικών – λαϊκών οικογενειών που έχουν γονατίσει από την ανεργία, τους δυσβάστακτους φόρους και τη μείωση των λαϊκών εισοδημάτων.

Στον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2014 προβλέπει μείωση της χρηματοδότησης των δημόσιων νοσοκομείων κατά 32%, του ΕΟΠΥΥ κατά 30% και της φαρμακευτικής δαπάνης κατά 15%. Το κόστος για το λαό γίνεται όλο και πιο δυσβάστακτο. Επίσης η αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στις δαπάνες για φαρμακευτική περίθαλψη από το 9% έφτασε στο 27% την τελευταία τριετία. 

Ωφελημένοι είναι λίγοι. 

Οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες, οι μονοπωλιακοί όμιλοι. Αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα είναι με συνταγές της ΕΕ, προωθούνται παντού, σε όλες τις χώρες.

Το νέο νομοσχέδιο της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, που συζητιέται αυτές τις μέρες στη Βουλή, οδηγεί σε επιπλέον περιορισμό των όποιων δωρεάν παροχών υπάρχουν σήμερα.

Η κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία είναι απαράδεκτη. 

Μετά τις συγχωνεύσεις και την κατάργηση νοσοκομείων, κλινικών και κλινών, η αναμονή στα επείγοντα, η νοσηλεία πάνω στα ράντζα έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Το φιλότιμο των υγειονομικών δεν επαρκεί για να γιατρέψει καθημερινά εκατοντάδες και χιλιάδες ασθενών, όταν το κράτος στερεί τα αναγκαία μέσα, σε υποδομές, προσωπικό, εξοπλισμό, υγειονομικό υλικό κ.ά. Με τους νέους μειωμένους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων, η βαρβαρότητα θα απογειωθεί!

Το ΠΑΜΕ καλεί σε γενικό ξεσηκωμό για την Υγεία! 

Στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στα σχολεία, παντού! 

Να κλιμακωθούν, να μαζικοποιηθούν πανελλαδικά οι κινητοποιήσεις εργατικών συνδικάτων, σωματείων συνταξιούχων, συλλόγων νεολαίας και γυναικών, Λαϊκών Επιτροπών για να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ). Να πάψουν τα νοσοκομεία να είναι επιχειρήσεις, να καταργηθούν όλα τα γκισέ πληρωμών σε Κέντρα Υγείας και Νοσοκομεία.
 
Να πάψουμε να ξαναπληρώνουμε για εξετάσεις, 
φάρμακα και θεραπείες. Τα έχουμε ήδη πληρώσει! 

Μας ληστεύει το κράτος και η εργοδοσία στους τόπους δουλειάς, μας ληστεύει ξανά με τη φορολογία, το ΦΠΑ και τα χαράτσια. Κι από όλα αυτά δεν μας επιστρέφει ουσιαστικά τίποτα πίσω σε υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας, παρά ένα "βασικό πακέτο παροχών" που δεν φτάνει ούτε για "ζήτω", που γίνεται όλο και πιο φτωχό...(Ολόκληρη η ανακοίνωση (ΕΔΩ)

...ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΟΥΤΟΣ - ΜΗΝ ΤΟ ΒΑΖΕΤΕ ΚΑΤΩ!
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΝΤΟΥ, ΜΕ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ, 6 μ.μ. ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ», καταλήγει η ανακοίνωση της ΕΓ του ΠΑΜΕ.

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για τον σεισμό στην Κεφαλονιά

Ανακοίνωση εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ 

του ΚΚΕ σχετικά με το σεισμό στην Κεφαλονιά.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Με το νέο σεισμό στην Κεφαλονιά επανέρχεται με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο η έλλειψη αντισεισμικής θωράκισης της χώρας. Πολύ περισσότερο, που η Κεφαλονιά είναι μια περιοχή ιδιαίτερα σεισμογενής και με πικρή πείρα από προηγούμενους καταστροφικούς σεισμούς. 

Το γεγονός ότι από τον σεισμό υπέστησαν καταστροφές κυρίως δημόσια κτίρια (σχολεία, το γηροκομείο, εργατικές κατοικίες) αποδεικνύει ακριβώς την εγκληματική ευθύνη όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, που, και σε περίοδο καπιταλιστικής ανάπτυξης, και σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης, απορρίπτουν δαπάνες για υποδομές, όπως η αντισεισμική θωράκιση, οι οποίες δεν εξασφαλίζουν υπερκέρδη στο κεφάλαιο.

Το ΚΚΕ απαιτεί να πάρει άμεσα η κυβέρνηση τα παρακάτω μέτρα: 

- Πλήρης αποκατάσταση των ζημιών και μέτρα στήριξης των πληγέντων

- Ειδικά επιπλέον μέτρα για τους άνεργους, χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους που χτυπήθηκαν από το σεισμό. 

- Ουσιαστικός έλεγχος καταλληλότητας όλων των κτιρίων.

Το ΚΚΕ επιμένει στο αίτημα, που εδώ και χρόνια έχει προβάλλει, να αρχίσουν άμεσα έργα ελέγχου και αντισεισμικής θωράκισης και προστασίας σε όλη τη χώρα».

Από το 902.gr

 

Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ Νταβός: Επιβεβαίωσε τη μετατόπιση ανατολικότερα του άξονα του γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος και των ανταγωνισμών

 

Τη μετατόπιση του άξονα του γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος (άρα και των αντιθέσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα)  ανατολικότερα από την περιοχή της Ευρασίας, της Αν. Μεσογείου και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, επιβεβαίωσαν οι συνομιλίες στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός.

Στα σημαντικά που καταγράφει ο οικονομικός Τύπος σε σχέση με το Φόρουμ, είναι η ευδιάκριτη στροφή («pivot») του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, γεγονός που αντανακλάται και στις σχέσεις τους με χώρες που παραδοσιακά κατατάσσονταν στον «άξονα του κακού», όπως το Ιράν.

Καθόλου τυχαία, στη Σύνοδο συμμετείχε και μίλησε για πρώτη φορά τα τελευταία δέκα χρόνια Ιρανός πρόεδρος, ο οποίος παρουσίασε τις επενδυτικές ευκαιρίες στην χώρα του και υπέδειξε τη δυνατότητα «να γεφυρωθούν ρήγματα που μένουν ανοικτά στη Δυτική Ασία εδώ και τριάντα χρόνια», όπως αναφέρουν ανταποκρίσεις από την ελβετική πόλη.

Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι ο Σιμόν Πέρες, πρόεδρος του Ισραήλ, είπε στη Σύνοδο ότι το Ιράν και το Ισραήλ δεν είναι «ιστορικοί εχθροί».

Δηλωτική της μετατόπισης του άξονα είναι και η αποστροφή του Ιάπωνα πρωθυπουργού ότι η χώρα του και η Κίνα μοιάζουν με την Βρετανία και τη Γερμανία στις παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς οξύνεται η διαμάχη των δυο χωρών στη θάλασσα της Ανατολικής Κίνας, με την εμπλοκή κι άλλων γειτονικών χωρών.

Επιβεβαιώνοντας τις κακές σχέσεις ανάμεσα στις δυο χώρες, ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών ανταπάντησε ότι «οι Ιάπωνες ηγέτες αρέσκονται στο ξαναγράψιμο της ιστορίας, αλλά ο κινεζικός λαός δεν ξεχνά». Ο ίδιος είπε ότι στην Απω Ανατολή δεν έχει μεταφερθεί μόνο το επίκεντρο της παγκόσμιας παραγωγικής δραστηριότητας, αλλά και του κινδύνου ανεξέλεγκτων εντάσεων, παρά την οικονομική αλληλεξάρτηση.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, από την πλευρά του, υπερασπίστηκε τον ρόλο των ΗΠΑ στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, χαρακτηρίζοντας «λανθασμένη» την αντίληψη ότι η Αμερική αναδιπλώνεται. Αυτή η αντίληψη, εξήγησε, βασίζεται «στην απλουστευτική παραδοχή ότι το μόνο εργαλείο άσκησης επιρροής είναι οι ένοπλες δυνάμεις μας και ότι αν δεν έχουμε μαζική στρατιωτική παρουσία κάπου ή δεν εξαπολύουμε άμεση απειλή χρήσης βίας, έχουμε εγκαταλείψει το γήπεδο».

Γεγονός είναι πάντως ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να κλείσουν με συμβιβασμούς τα ανοιχτά μέτωπα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον τους ανατολικότερα. Θυμίζουμε ότι τον περασμένο Σεπτέμβρη οι ΗΠΑ συμβιβάστηκαν με τη Ρωσία στο ζήτημα της στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία, ενώ έχει αλλάξει η στάση τους και απέναντι στο Ιράν. 

Από το 902.gr

Επιδίωξη η αντιλαϊκή σταθερότητα εν μέσω ενδοαστικών ανταγωνισμών

Διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα

Συνεχίζεται με εντεινόμενους ρυθμούς, καθώς πλησιάζουν οι εκλογικές αναμετρήσεις του Μάη, η προσπάθεια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, με τον ίδιο πάντα στόχο: Τη διαμόρφωση εκείνων των προϋποθέσεων που θα εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη εναλλαγή στην αστική διακυβέρνηση, με κυβερνητικά σχήματα που θα έχουν ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και όσο γίνεται διευρυμένη λαϊκή στήριξη, έτσι ώστε να μπορούν να εφαρμόζουν, χωρίς μεγάλες αντιδράσεις, τη στρατηγική που υπηρετεί τα μονοπώλια. 

 

Τον τόνο τη βδομάδα που πέρασε έδωσαν οι διεργασίες στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, με κινήσεις και ενέργειες που κατατείνουν στη διαμόρφωση ενός τρίτου πόλου της αστικής διαχείρισης, μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, στο έδαφος που άφησε κενό η υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ

 

Τσακώνονται για τα «σκήπτρα»

 

Στο πλαίσιο αυτό εκδηλώθηκαν έντονες τριβές ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ που ερίζουν για τα σκήπτρα της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας και δέχονται ισχυρές εσωκομματικές πιέσεις στο πλαίσιο των διεργασιών ανασυγκρότησής της...

 

...Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία προσπαθεί να 

ξεπεράσει τη λεγόμενη «κρίση της σοσιαλδημοκρατίας». 

Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα -που σε μεγάλο βαθμό είχαν συνδέσει την ταυτότητά τους με τη μεταπολεμική διαχείριση-  ως δυνάμεις εναλλαγής της αστικής διακυβέρνησης, ανέλαβαν ως κυβερνήσεις, ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του '90, να προωθήσουν την πολιτική των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που είχαν ανάγκη τα μονοπώλια. 

Η διαδικασία εγκατάλειψης της κεϊνσιανής διαχείρισης και η επιστροφή στο φιλελευθερισμό ήταν μια νομοτελειακή διαδικασία που ανταποκρινόταν στις ανάγκες του κεφαλαίου, ωστόσο η διαδικασία αυτή έπληξε τη σχέση των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων με την παραδοσιακή τους βάση, καθώς στηρίζονταν κυρίως σε τμήματα της κρατικής υπαλληλίας, της εργατικής αριστοκρατίας, αλλά και ευρύτερες εργατικές και λαϊκές μάζες.

Η «κόκκινη κλωστή»

 

Σε κάθε περίπτωση, ο στόχος της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος εξελίσσεται σε συνθήκες που εκδηλώνονται έντονες αντιθέσεις στους κόλπους της αστικής τάξης, τόσο στην Ελλάδα όσο και συνολικότερα στην ΕΕ, στο φόντο εκτιμήσεων για καπιταλιστική ανάκαμψη, έστω και αν τα ίδια τους τα επιτελεία προσθέτουν ταυτόχρονα ερωτηματικά και επιφυλάξεις για αυτές τις εκτιμήσεις.

Οι ενδοαστικές αντιθέσεις αντανακλώνται στους πολιτικούς εκπροσώπους των αστών, διαπλέκονται με τη διαπάλη στο εσωτερικό της ΕΕ, αλλά και πέρα από αυτήν, μεταξύ των διάφορων -παλιών και νέων- ιμπεριαλιστικών κέντρων. Σε αυτό το φόντο εμφανίζονται νέα σενάρια, που άλλα κερδίζουν έδαφος, άλλα «καίγονται».

Αυτό που πρέπει να έχει καθαρό η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα είναι η «κόκκινη κλωστή» που διαπερνά όλες τις δυνάμεις που συμμετέχουν στην ανασύνθεση του αστικού πολιτικού σκηνικού, στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, αλλά και στο υπόλοιπο φάσμα των κομμάτων της αστικής διαχείρισης: Η συμφωνία τους στο μονόδρομο της ΕΕ, στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης είναι αυτή που τις ενώνει, είναι αυτή που τις βάζει απέναντι από το εργατικό - λαϊκό συμφέρον.

Αυτό πρέπει και να είναι κριτήριο για τη στάση 

του λαού μπροστά στις εκλογικές μάχες του Μάη

Με την ψήφο του να δυσκολέψει αυτές τις διεργασίες, να ενισχύσει το ΚΚΕ 

Να συμβάλει στη δράση για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και την ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας, για τη συγκρότηση μαχητικής εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης απέναντι στην ΕΕ, στο κεφάλαιο, στις κυβερνήσεις του.

Να ενισχύσει το μοναδικό δρόμο που μπορεί να οδηγήσει στην πραγματική φιλολαϊκή διέξοδο: Την εργατική - λαϊκή εξουσία που θα κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια, θα προχωρήσει στην αποδέσμευση από την ΕΕ και στη μονομερή διαγραφή όλου του χρέους.

Ολόκληρο το άρθρο στη στήλη  "ΠΟΛΙΤΙΚΗ"  του Ριζοσπάστη.
  

Το ζήτημα είναι να κατανοηθεί το πραγματικό δίλημμα...

ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ  Ο καβγάς που κρύβει τη στρατηγική σύμπλευση...

 

 

Η  αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ για δευτερεύοντα ζητήματα, αλλά και με κάλπικες διαχωριστικές γραμμές, είναι κάτι που βολεύει και τους δύο...

 

...Πάντα, τα αστικά κόμματα προσπαθούν να κρύψουν το κύριο: ότι οι επιλογές άσκησης πολιτικής δεν καθορίζονται από τις διαθέσεις, τη θέλησή τους ή από την ιδεολογία τους. Αλλά καθορίζονται από τις ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας άμεσες και απώτερες. 

 

Με βάση αυτές ασκούν «οικονομική διαχείριση», συμμετέχουν 

στις διάφορες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και διακρατικές ενώσεις. 

 

Βεβαίως, για το πώς θα εξυπηρετηθούν αυτές οι ανάγκες υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, ειδικά σε περιόδους που η κρίση αλλάζει ισορροπίες και οξύνει αντιφάσεις και αντιθέσεις τόσο μέσα στους κόλπους της ελληνικής αστικής τάξης όσο και ανάμεσα σε αυτήν και αυτές των «διεθνών συμμάχων»...

 

...Αντιπαράθεση για γέλια και για κλάματα

 

Ο καβγάς επικεντρώνεται σε ζητήματα που αγγίζουν τα όρια της γελοιότητας και ευτελίζουν την έννοια της πολιτικής αντιπαράθεσης όπως π.χ. η τρομοκρατία, αν και σε ποιον Θεό πιστεύει ο Τσίπρας, ποιος σέβεται περισσότερο την Προεδρία της Δημοκρατίας και πάει λέγοντας. Δικομματικός καβγάς, προεκλογικού χαρακτήρα, με ισχυρή δόση αποπροσανατολισμού.
Η ένταση αυτού του καβγά είναι τέτοια που αν κάποιος «προσγειωνόταν» στη σχετική αρθρογραφία του αστικού Τύπου θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι πρόκειται για πόλεμο μέχρις εσχάτων...

 

...Τι προβληματίζει τους αστούς;

 

Το γεγονός ότι οι διαφορές σήμερα της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είναι αβυσσαλέες, ότι κινούνται σε κοινό στρατηγικά πλαίσιο, εντοπίζεται ήδη από σειρά αστών αναλυτών που κρίνουν το μέγιστο για να ζητήσουν συμφωνία στο έλασσον.

Η «Καθημερινή» μιλά για «επικίνδυνη αντιπαράθεση», το «Εθνος» για «ανούσια οξύτητα». Μέχρι και ο Σβόμποντα της ευρωενωσιακής σοσιαλδημοκρατίας έφτασε να υπερασπίζεται εμμέσως τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνοντας «άλλο να είναι κάποιος εναντίον της τρόικας και άλλο οι βόμβες και η τρομοκρατία».

Έγραφε η «Καθημερινή» στις 16/1/2014. «Μια περίεργη τακτική, που εγκυμονεί κινδύνους για την κοινωνική συνοχή αλλά και τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας, επιλέγει η ΝΔ για να συγκρουστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ στο ευαίσθητο ζήτημα της τρομοκρατίας (...) τι θα πρέπει να πράξει, για παράδειγμα, ο δικός της ευρωβουλευτής, Γιώργος Κουμουτσάκος, την επόμενη φορά που θα βρεθεί σε μια επιτροπή ή και σε ένα πάνελ με τον συνάδελφό του τού ΣΥΡΙΖΑ, Νίκο Χουντή. Να συζητήσει και ενδεχομένως να διαφωνήσει επί συγκεκριμένων πολιτικών, όπως είναι λογικό και συμβαίνει μέχρι σήμερα, ή να αποχωρήσει, από τη στιγμή που η ΝΔ περιγράφει το κόμμα του συναδέλφου του ως τρομοκρατικό; Για να μην αναφέρω το σενάριο - που δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει - τα αποτελέσματα των επόμενων βουλευτικών εκλογών να επιβάλουν τη συνύπαρξη της Νέας Δημοκρατίας με τον ΣΥΡΙΖΑ σε έναν πρωτόγνωρο για την Ελλάδα, αλλά ενδεχομένως αναγκαίο, μεγάλο συνασπισμό».

Το παραπάνω δημοσίευμα είναι χαρακτηριστικό, αφού κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ότι μια αντιπαράθεση που παρεκτρέπεται σε υπερβολές μπορεί να δημιουργήσει εμπόδια στο όχι απίθανο ενδεχόμενο να υπάρξει ανάγκη συνεννόησης, συγκρότησης ενός μεγάλου συνασπισμού με δεδομένη τη ρευστότητα στο αστικό πολιτικό σύστημα. Αξιοποιούν, άλλωστε, την όξυνση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 1980 που έβαλε εμπόδια στο να γίνει νωρίτερα αυτό που έγινε μόλις το 2011 με την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Να μη θολώσει το κριτήριο

 

Το ζήτημα είναι να κατανοηθεί το βασικό κριτήριο, το πραγματικό δίλημμα που είναι ποιος δρόμος ανάπτυξης: Συνέχιση του σημερινού αντιλαϊκού καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης ή ανάπτυξη που θα υπηρετεί τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες που προϋποθέτει ο λαός να γίνει κυρίαρχος, να κατακτήσει την εξουσία που θα κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια, θα αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ και κάθε ιμπεριαλιστική συμμαχία, θα διαγράψει όλο το χρέος.

Για να ανοίξει ο δρόμος σε αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να δυναμώσει το ΚΚΕ που δίνει όλες του τις δυνάμεις στο εργατικό κίνημα και τη Λαϊκή Συμμαχία, για να αντιμετωπιστεί η αντιλαϊκή επίθεση, να συγκροτήσει ο λαός μαχητική εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση ενάντια στο κεφάλαιο, στην εξουσία του, στις κυβερνήσεις του, στην ΕΕ, να αποκτήσει πίστη στη δύναμή του. 

Ολόκληρο το άρθρο στη στήλη  "ΠΟΛΙΤΙΚΗ"  του Ριζοσπάστη.