Δευτέρα 31 Μαΐου 2010

" Μιλώ... για τα παιδιά μας"

Σκέφτομαι, από τη μια μεριά τους ανθρώπους εκείνους, πάνω στα έξη πλοία - την SFENDONI και το CHALLENGER I, την Ελεύθερη Μεσόγειος,το Navi Marmara και τ' άλλα δύο - που δεν λογάριασαν τη ζωή τους προκειμένου να ανάψουν ένα φως-φάρο για τους λαούς, μέσα σ' αυτή την τρικυμία της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας που βιώνει σήμερα η ανθρωπότητα,



και από την άλλη εκείνους τους
μοιραίους, που βρήκαν την αιτία της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, στον αγώνα των εργαζομένων και των ανέργων, τους "εμπόρους" του Πειραιά- για πόσο καιρό θα είναι άραγε ακόμη; - να γελοιοποιούνται με μια ανθοδέσμη στο χέρι στην αποβάθρα του λιμανιού!!
Η ιστορία, και δεν είναι μακρυά η μέρα, θα τοποθετήσει τον καθένα στη θέση που του πρέπει.


Σώοι οι Έλληνες ακτιβιστές

Καλά στην υγεία τους είναι οι Έλληνες ακτιβιστές... ο Έλληνας Δημήτρης
Πελώνης, που επέβαινε στο Navi Marmara, είχε στείλει στους οικείους του δύο email... Περισσότερα εδώ

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τη δολοφονική επίθεση του ισραηλίτικου
στρατού ενάντια
στη νηοπομπή αλληλεγγύης προς τον
Παλαιστινιακό λαό.
Όλη η ανακοίνωση εδώ

Κυριακή 30 Μαΐου 2010

"Απ' όλα τα μέσα παραγωγής, η μεγαλύτερη παραγωγική δύναμη είναι η ίδια η επαναστατική τάξη" *

Το κοριτσάκι με τα σπίρτασε νέες περιπέτειες
Συνέχεια στον εμπαιγμό των εργαζομένων ενόψει της νέας επίθεσης που προετοιμάζει η κυβέρνηση σε εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, έδωσε χτες (28/5/2010) από την Βουλή, ο υπουργός Απασχόλησης Ανδρέας Λοβέρδος! 

Απαντώντας σε Ερώτηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, επιβεβαίωσε για πολλοστή φορά ότι η κυβέρνηση κοροϊδεύει μιλώντας για «διαπραγμάτευση» στις επαφές μεταξύ κυβέρνησης - ΕΕ - Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και ΔΝΤ, λέγοντας ότι «έχουμε υποχρέωση και μάλιστα ιερή ως κυβέρνηση να διαπραγματευτούμε ό,τι δεν υπάρχει στα συμφωνηθέντα.  Με την ίδια ακριβώς λογική του σεβασμού της σχετικής συμφωνίας μας και του ελληνικού δικαίου προχωρούμε στην ρύθμιση των θεμάτων που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις».

Η τοποθέτηση αυτή κάνει καθαρό ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα διαπραγμάτευσης για το Ασφαλιστικό, γεγονός που επιβεβαίωσε και προχτές στο πρακτορείο «Ρόιτερ» εκπρόσωπος του ΔΝΤ, δηλώνοντας πως «οι ελληνικές αρχές έχουν επιβεβαιώσει ότι παραμένουν προσηλωμένες στην εφαρμογή του προγράμματος και δεν έχουν πρόθεση να ξανανοίξουν θέματα συμπεριλαμβανομένων αλλαγών στο καθεστώς των συντάξεων...». 

Άλλωστε στο ίδιο πνεύμα ήταν και η προχτεσινή συνάντηση του πρωθυπουργού με τον υπουργό Εργασίας. Η προσθήκη του υπουργού ότι διαπραγματεύεται «ό,τι δεν υπάρχει στα συμφωνηθέντα»  αυτο-αναιρεί αυτά που ισχυριζόταν όλη την προηγούμενη εβδομάδα και με τρόπο προσπαθεί να συνεχίσει να θολώνει τα νερά. Επιπλέον δεν υπάρχει θέμα διαπραγμάτευσης ούτε για τις εργασιακές σχέσεις, αφού και εκεί τα αντεργατικά μέτρα ορίζονται εξίσου καθαρά στο μνημόνιο.
( "Ριζοσπάστης", Σάββατο 29 Μαΐου 2010)

Η προκλητικότητα αυτής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ δεν έχει προηγούμενο. Δεν βρίσκεις λόγια να την χαρακτηρίσεις. Δεν μπορείς να διακρίνεις αν είναι η δουλικότητα, ή η ανοησία που περισσεύει στα μέλη αυτής της κυβέρνησης. Μπορεί και τα δύο. Είναι καιρός όμως για τέτοια διλήμματα; Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός, οι λαοί της Ευρώπης είναι πολλά. Η λύση όμως είναι μία.

"Κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων. Κοινωνικός εργατικός έλεγχος. Δημιουργία μιας νέας κοινωνίας, χωρίς τους σφετεριστές του κοινωνικά παραγόμενου προϊόντος. Ο λαός αφέντης στον τόπο του".** "

 Ίσαμε τότε, στις παραμονές κάθε γενικού μετασχηματισμού της κοινωνίας, η τελευταία λέξη της κοινωνικής επιστήμης θάναι πάντα: Αγώνας μέχρι τέλους - " Έτσι ακαταμάχητα μπαίνει το ζήτημα " σήμερα.*** Hasta la victoria siempre

* Καρλ Μαρξ : "Η αθλιότητα της φιλοσοφίας¨ Εκδ. Γερ. Αναγνωστίδη, Εκδ. σελ. 173.
**"Ριζοσπάστης", Σάββατο 29 Μαίου 2010, σελ. 4. " Τα πιράνχας της ιδιωτικής πρωτοβουλίας".
*** Καρλ Μαρξ :"Η αθλιότητα της φιλοσοφίας¨ Εκδ. Γερ. Αναγνωστίδη, Δ' εκδ. , σελ. 174

Περισσότερα για το ίδιο θέμα εδώ EΘΝΟΣ on

Σάββατο 29 Μαΐου 2010

"Λένε ψέματα. Η απεργία των ναυτεργατών δεν εμποδίζει την αποβίβαση επιβατών"


Με μπροστάρηδες τα ταξικά συνδικάτα,
οι ναυτεργάτες
υπερασπίζονται το δικαίωμά τους στη δουλειά.



Δυναμώνει η λαϊκή αλληλεγγύη ενάντια
στην επιχείρηση τρομοκρατίας
*



Με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και στο δίκιο των αιτημάτων τους, οι ναυτεργάτες, όλων των κατηγοριών πλοίων και των ρυμουλκών, τα ξημερώματα της Δευτέρας κατεβαίνουν στους καταπέλτες για 24 ώρες σε όλα τα λιμάνια της χώρας. Βγαίνουν στους ντόκους, για να δώσουν μία ακόμα μεγάλη απεργιακή μάχη, παλεύοντας για δουλειά με δικαιώματα και για να μην περάσει η «απελευθέρωση» (άρση του καμποτάζ) των θαλάσσιων ενδομεταφορώνΕνωσης, αρχίζοντας από τα κρουαζιερόπλοια. που ετοιμάζεται να επιβάλει η κυβέρνηση, με βάση τον εκτρωματικό κανονισμό 3577/92 της Ευρωπαϊκής

Το τι περιμένει τους ναυτεργάτες το δείχνει ανάγλυφα το κρουαζιερόπλοιο «ΖΕΝΙΤΗ», που υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια κυβέρνηση, ΜΜΕ των εφοπλιστών, μεγαλέμποροι Αθήνας και Πειραιά, των οποίων οι Σύλλογοι έφτασαν να απευθύνουν και «κάλεσμα» στα μέλη τους να ...συγκεντρωθούν τη Δευτέρα το πρωί στο λιμάνι του Πειραιά, την ημέρα δηλαδή της απεργίας, για να ...υποδεχτούν το «ΖΕΝΙΤΗ» «και όχι μόνο», όπως αναφέρεται στην πρόσκληση - πρόκληση που εξέδωσαν! Αυτό που θέλουν να αποκρύψουν με όλον αυτό το μηχανισμό είναι ότι ετοιμάζουν πλοία - κάτεργα που θα δρουν ανεξέλεγκτα, με πληρώματα χαμηλόμισθα, ανασφάλιστα, θύματα των δουλεμπορικών γραφείων. Οτι η άρση του καμποτάζ - που δεν αφορά μόνο τα κρουαζιερόπλοια, αλλά ο στόχος κυβέρνησης, πολυεθνικών, εφοπλιστών είναι αυτό το αισχρό καθεστώς να επεκταθεί στα ακτοπλοϊκά και συνολικά σε όλες τις κατηγορίες πλοίων - στην πράξη σημαίνει πλήρη απορρύθμιση των θαλάσσιων ενδομεταφορών. Χτύπημα στην οικονομική και κοινωνική ζωή των νησιών. Παραπέρα ραγδαία υποβάθμιση της προστασίας της ζωής στη θάλασσα και πάει λέγοντας.

Γι' αυτό και στο πλευρό των ναυτεργατών τη Δευτέρα έχουν καθήκον να βρίσκονται όλος ο εργαζόμενος λαός, στεριάς και θάλασσας. Να υψώσουν «τείχος» αλληλεγγύης απέναντι στους απεργοσπαστικούς, τρομοκρατικούς μηχανισμούς που στήνουν τα επιτελεία της κυβέρνησης και του κεφαλαίου....

«Χάρτινος πύργος» η προπαγάνδα τους

Στο μεταξύ χτες η διαχειρίστρια εταιρεία του κρουαζιερόπλοιου «ΖΕΝΙΤΗ», σε μία κίνηση ελιγμού, ανακοίνωσε ότι, λόγω της απεργίας, τη Δευτέρα δε θα καταπλεύσει το πλοίο στον Πειραιά. Η ανακοίνωση αυτή, όπως ήταν αναμενόμενο, έδωσε την ευκαιρία στους εχθρούς των ναυτεργατών για να αναμασήσουν τα φληναφήματα ότι δήθεν οι αγώνες πλήττουν τον τουρισμό.

Ενδεικτικά η Ομοσπονδία Επιχειρήσεων Τουρισμού με ανακοίνωσή της αναφέρει ότι «για μια ακόμα φορά θύμα των κινητοποιήσεων θα είναι ο ελληνικός τουρισμός» και μιλά για κίνδυνο «να εγκλωβιστούν τουλάχιστον 6 χιλιάδες επιβάτες από άλλα 5 κρουαζιερόπλοια που αναμένονται την ίδια ημέρα στον Πειραιά». Λένε ψέματα. Η απεργία των ναυτεργατών δεν εμποδίζει την αποβίβαση επιβατών. Γιατί τα πλοία θα δέσουν στο λιμάνι, οι επιβάτες των ακτοπλοϊκών και οι τουρίστες των κρουαζεροπλοίων, θα αποβιβαστούν, οι ναυτεργάτες θα τους ενημερώνουν για την απεργία τους, όπως και τα πληρώματα, ενώ τα πλοία θα αποπλεύσουν με τη λήξη της απεργίας.

Την ίδια στιγμή, σύσσωμα τα αστικά κόμματα, οι οργανώσεις εργοδοτών και οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι τους στα αστικά ΜΜΕ υψώνουν κραυγές αγωνίας για την επιτυχία της μεθαυριανής απεργίας, αφού αναδεικνύεται η ανάγκη η πάλη ενάντια στην άρση του καμποτάζ να γίνει υπόθεση όλου του λαού και γι' αυτό μεγαλώνουν οι κίνδυνοι για την πολιτική που υπηρετεί το μεγάλο κεφάλαιο.

  • Δε λένε, όμως, ότι ο τουρισμός που υπερασπίζονται ωφελεί μόνο τους μεγαλοεπιχειρηματίες του κλάδου και συνθλίβει τα μικρομάγαζα. Η περίπτωση του κρουαζιερόπλοιου «ΖΕΝΙΤΗ» είναι χαρακτηριστική: Η διαχειρίστρια εταιρεία μεταφέρει αεροπορικώς - και με το αζημίωτο - στην Αθήνα τους επιβάτες από τις άλλες χώρες. Μαζί με τους Ελληνες, το σύνολο των επιβατών οδηγείται με πούλμαν στο λιμάνι του Πειραιά, απ' όπου αναχωρεί το καράβι. Οι εκατοντάδες τουρίστες δεν αφήνουν ούτε ένα σεντ στην Αθήνα και τον Πειραιά, αφού βλέπουν τις δυο πόλεις μέσα από το πούλμαν, στη διαδρομή αεροδρόμιο - λιμάνι. Το ίδιο συμβαίνει και στην επιστροφή. Το δρομολόγιο των 18 κρουαζιέρων που έχουν προγραμματιστεί για το φετινό εξάμηνο Απρίλης - Σεπτέμβρης είναι: Πειραιάς, Ντουμπρόβνικ (Κροατία), Βενετία, Μπρίντιζι, Κατάκολο (Ολυμπία), Πειραιάς. Οι επιβάτες του πλοίου βρίσκονται επί ελληνικού εδάφους μόνο όταν το κρουαζιερόπλοιο δέσει στο Κατάκολο για 5 μόλις ώρες. Γιατί τόσος είναι ο χρόνος (12 μ. με 5 μ.μ.) τον οποίο διαθέτει η εταιρεία στους τουρίστες για να πάνε με πούλμαν στην Ολυμπία και να γυρίσουν, προκειμένου το πλοίο να αναχωρήσει ξανά για Πειραιά.
  • Δε λένε ότι τα σχέδια των εφοπλιστών θα δώσουν συντριπτικό χτύπημα στην ασφάλεια (και) των επιβατών. Οι εφοπλιστές θέλουν να καταργηθούν οι περιορισμοί για τις οργανικές συνθέσεις των πλοίων. Ομως το πόσοι (και αν αυτοί θα έχουν την απαραίτητη ειδικότητα και εκπαίδευση) δουλεύουν σ' ένα πλοίο είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για πλήρωμα και επιβάτες. Είναι χαρακτηριστικό πως μέσα στην 26ετία1981-2007, οι 85.000 θέσεις εργασίας σε πλοία άνω των 100 κ.ο.χ. μειώθηκαν σε 22.000! Στο κρουαζιερόπλοιο «Sea Diamond», που ναυάγησε τον Απρίλη του 2007, σε σύνολο 391 ναυτεργατών, μόνο οι 117 ήταν Ελληνες ναυτεργάτες με συγκροτημένα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και συνδικαλιστική εκπροσώπηση. Οι υπόλοιποι 274 ήταν ναυτεργάτες κυρίως από Νεπάλ και Βιρμανία, χωρίς συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα, έρμαια της εφοπλιστικής ασυδοσίας. Επίσης, δούλευαν με μισθούς από τη χώρα προέλευσής τους και ήταν ναυτολογημένοι από μεσίτες, δηλαδή δουλέμπορους. Αυτό το πλήρωμα είχε να διαχειριστεί ο πλοίαρχος την κρίσιμη στιγμή της πρόσκρουσης και της επιχείρησης διάσωσης, με δεδομένες τις πρόσθετες δυσκολίες που σημαίνει για τη συνεννόηση η έλλειψη κοινής γλώσσας επικοινωνίας.
Ολοι στο πλευρό των ναυτεργατών

Να, γιατί συνεχίζουν να φτάνουν αμείωτα τα μηνύματα αλληλεγγύης στους ναυτεργάτες. Ετσι το Εργατικό Κέντρο Πειραιά καλεί όλο τον εργαζόμενο λαό του Πειραιά να σταθεί αλληλέγγυος συμμετέχοντας στην περιφρούρηση. Ανάλογες ανακοινώσεις έβγαλαν ακόμα το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Λογιστών, η Ομοσπονδία Οικοδόμων Ελλάδας, το Σωματείο Εργαζομένων ΕΒΓΑ, το Συνδικάτο Οικοδόμων Λέσβου, η Ενωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λέσβου, το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Πειραιά.


Οι ναυτεργάτες θα περιφρουρήσουν το δικαίωμα στην απεργία

Επιστολή των δύο σωματείων ΠΕΜΕΝ και "ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ" προς τα
αρμόδια υπουργεία και τον αρχηγό του Λιμενικού

Οι ναυτεργάτες θα περιφρουρήσουν την απεργιακή τους κινητοποίηση της Δευτέρας, θα υπερασπιστούν το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμά τους στην απεργία και θα απαντήσουν αποφασιστικά σε κάθε απεργοσπαστική προσπάθεια και μέτρα καταστολής. Αυτό διαμηνύουν τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ σε επιστολή τους προς τους υπουργούς Προστασίας του Πολίτη και Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας Ναυτιλίας, την οποία κοινοποιούν και στον αρχηγό του Λιμενικού Σώματος Θ. Μπούσιο.

Τα σωματεία στην επιστολή τους σημειώνουν:

«Πρόκειται για απεργιακό αγώνα που απαντάει στην ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης, των εφοπλιστών, γενικότερα των δυνάμεων του κεφαλαίου και στην αντεργατική πολιτική που καταργεί κοινωνικά - ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.

Απαντάει παράλληλα στην πολιτική που απελευθερώνει τα κρουαζιερόπλοια, με οδυνηρές επιπτώσεις σε βάρος των εργαζομένων στη θάλασσα.

Ηδη το καθεστώς που επικρατεί μέσα στο κρουαζιερόπλοιο "ΖΕΝΙΤΗ" αποτελεί το πρότυπο διάλυσης των εργασιακών, ασφαλιστικών και μισθολογικών δικαιωμάτων των ναυτεργατών.

Στο "ΖΕΝΙΤΗ" "εργάζονται" ναυτεργάτες από 27 χώρες, ανασφάλιστοι, με εργασιακές σχέσεις γαλέρας και άθλιους μισθούς 360 ευρώ, με καθεστώς παραβίασης της εργατικής νομοθεσίας και των Διεθνών Συμβάσεων, σε καθεστώς που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

Σημειώνουμε ότι όλο το προηγούμενο διάστημα οργανώθηκε επικίνδυνη επίθεση κατά του δικαιώματος της απεργίας των ναυτεργατών και ενοχοποιήθηκε το δικαίωμα στην περιφρούρηση.

Η ενοχοποίηση του αγώνα των ναυτεργατών και άλλων εργαζομένων βασίστηκε στον ψευδή ισχυρισμό ότι οι αγώνες ευθύνονται για την κάμψη της τουριστικής κίνησης.

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι με ευθύνη της κυβέρνησης διαμορφώνονται συνθήκες για τη λήψη κατασταλτικών, απεργοσπαστικών μέτρων και πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένης και της κατευθυνόμενης κίνησης των μεγαλεμπόρων που ετοιμάζουν προκλητικές ενέργειες κατά των ναυτεργατών και του αγώνα τους.

Για το λόγο αυτό θέλουμε να τονίσουμε ότι κάθε μέτρο καταστολής, κάθε απεργοσπαστική προσπάθεια χρεώνει την κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία με μεγάλες ευθύνες.

Οι ναυτεργάτες θα περιφρουρήσουν τον αγώνα τους και θα απαντήσουν αποφασιστικά σε τέτοιες ενέργειες, κλιμακώνοντας τον αγώνα τους.

Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, το ίδιο έπραξαν ακόμα και όταν επιχειρήθηκε το χτύπημα των αγώνων τους με την πολιτική επιστράτευση».

Επίθεση και στις παιδικές συνειδήσεις

Στη συκοφαντική επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της ενάντια στους αγώνες των εργαζομένων έσπευσε να συμβάλει με τη σειρά της και η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μάγια Τσόκλη. Είχε τη ...λαμπρή ιδέα να στήσει την Τρίτη 1η Ιούνη φιέστα στο λιμάνι του Πειραιά όπου θα έβαζε μαθητές του Ραλλείου Γυμνασίου να μοιράζουν ...δωράκια στους τουρίστες κατά την αναχώρησή τους! Μάλιστα, στο κείμενο της υπεύθυνης δήλωσης που κλήθηκαν να υπογράψουν οι γονείς για να επιτραπεί η συμμετοχή των παιδιών σ' αυτή τη φιέστα, αναφέρεται ότι πρόκειται για «εκδηλώσεις "επίθεσης φιλίας" προς τους ξένους τουρίστες», «ώστε να αντιστραφούν οι αρνητικές εικόνες που εξέπεμψαν τα διεθνή ΜΜΕ το τελευταίο διάστημα». Βέβαια, μετά από απαίτηση του ΠΑΜΕ, η ΕΛΜΕ Πειραιά έκανε παρέμβαση στο διευθυντή και η φιέστα ακυρώθηκε, όμως είναι ολοφάνερο ότι είναι αποφασισμένοι ακόμα και να στρέψουν τα παιδιά ενάντια στους εργαζόμενους γονείς τους.


* "Ριζοσπάστης", Σάββατο 29 Μαίου 20
10
Για το ίδιο θέμα εδώ

Πέμπτη 27 Μαΐου 2010

Αυτά τα μέτρα καμιά πατρίδα δε σώζουν, παρά μόνο τα κέρδη των καπιταλιστών.



Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, Νέες, νέοι

Ελάτε μαζί με το ΠΑΜΕ να βροντοφωνάξουμε ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ. Δεν είναι μονόδρομος να δουλεύουμε ως τα βαθιά γεράματα χωρίς κανένα δικαίωμα, όσες ώρες, όσες ημέρες, με οποίο μισθό και για όσο χρόνο θέλουν οι εργοδότες και μετά από 40 και 50 χρόνια δουλειάς να παίρνουμε σύνταξη πρόνοιας κάτω και από 300 ευρώ.
Αυτά τα μέτρα καμιά πατρίδα δε σώζουν, παρά μόνο τα κέρδη των καπιταλιστών. Κανένας δεν τα επιβάλλει στην κυβέρνηση.
Τα μέτρα αυτά τα έχει ανάγκη το κεφάλαιο, τα απαιτεί η μεγάλη καπιταλιστική εργοδοσία και ενιαία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη της ηγεσίας της ΝΔ και του ΛΑΟΣ και σε συνεργασία και αλληλοϋποστήριξη με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση τα προωθούν, κάνοντας για λογαριασμό και προς όφελος του κεφαλαίου πιο φτηνή την εργατική δύναμη.

Ένα μεγάλο μέρος αυτών των βάρβαρων μέτρων το προωθούσαν και το πέρασαν τα προηγούμενα χρόνια με τη βοήθεια των ηγεσιών της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, γενικότερα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, που σήμερα παριστάνει τον έκπληκτο και ρίχνει τουφεκιές αποπροσανατολισμού και για την τιμή των όπλων. Είναι από χρόνια προσχεδιασμένα στα επιτελεία της ΕΕ και είναι γραμμένα στα προγράμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Αυτή είναι η μόνη αλήθεια, την οποία με τόνους ψεμάτων και συκοφαντώντας, υπονομεύοντας και προβοκάροντας τους αγώνες και το ΠΑΜΕ προσπαθούν να την κρύψουν.

Γελιούνται αν νομίζουν ότι θα μας ξεγελάσει, θα μας τρομάξει η αισχρή προπαγάνδα τους, οι προβοκάτσιες, οι εκβιασμοί και τα πλαστά διλήμματα. Ότι θα αφήσουμε αυτή τη βαρβαρότητα να περάσει αμαχητί και ότι θα νομιμοποιηθεί στη συνείδησή μας.

Οι αγώνες μας, που είναι πρωτοφανείς για τη χώρα μας σε μαζικότητα, σε διάρκεια, σε μορφές, σε αποφασιστικότητα και ένταση, είναι μια πρώτη απάντηση. Ξέρουμε ότι για να έχουμε περισσότερα αποτελέσματα απέναντι στο αντιδραστικό μέτωπο που έχουμε απέναντί μας, για να ανατρέψουμε αυτή τη βαρβαρότητα χρειαζόμαστε ακόμα πιο μαζικούς, πιο αποφασισμένους και καλύτερα προσανατολισμένους αγώνες.

Συνειδητοποιούμε όλο και περισσότεροι την ανάγκη να εγκαταλειφτούν, να αποδυναμωθούν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όλα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου που ευθύνονται για αυτήν την πολιτική. Την ανάγκη να αντιτάξουμε το δικό μας κοινωνικοπολιτικό μέτωπο που για λογαριασμό της τάξης μας, των λαϊκών στρωμάτων θα διεκδικήσει την εξουσία. Σε αυτόν τον δρόμο βαδίζουμε, αυτόν τον δρόμο χαράζουμε δυναμώνοντας τους αγώνες μας, δυναμώνοντας το ΠΑΜΕ. Αγώνας για να καταργηθεί η κυριαρχία των μονοπωλίων, να γίνουν λαϊκή περιουσία, να καταργηθεί η επιχειρηματική δράση στην Υγεία, την Παιδεία, την Ασφάλιση. Αποδέσμευση από την ΕΕ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Συνεχίζουμε. Ακόμα πιο αποφασιστικά με μαζική συμμετοχή στα συλλαλητήρια της Τρίτης 1η Ιούνη, και προετοιμάζοντας την επόμενη πανελλαδική πανεργατική απεργία, με την κατάθεση του αντιασφαλιστικού κυβερνητικού εκτρώματος.

Σύνθημα μας ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ - ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ.

Τρίτη 25 Μαΐου 2010

"Η πολιτική εξουσία στην ουσία της είναι η οργανωμένη βία μιας τάξης για την καταπίεση μιας άλλης"


"ΑΝ ΚΑΙ αποτράπηκε η περικοπή ή, ακόμη, και η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, θέμα το οποίο έθεσε το ΔΝΤ χωρίς να επιμείνει απ' ό,τι φαίνεται, τα μέτρα περιορισμού του μισθολογικού κόστους επισπεύδοντα"

O χρόνος τρέχει

"Μάλιστα υποστηρίζονται και από πρόγραμμα απόλυσης και επαναπρόσληψης στο... Δημόσιο. Με βάση το «Μνημόνιο» συνεργασίας (και δανεισμού) της χώρας με την τρόικα των επιτηρητών (ΔΝΤ, ΕΚΤ και Κομισιόν), η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να αυξήσει το ποσοστό των απολύσεων και να μειώσει το ύψος των αποζημιώσεων. Με αυτή την διπλή παρέμβαση αφ' ενός περιορίζεται η εκταμίευση ποσών για την απομάκρυνση των «παλαιών» εργαζομένων που έχουν κατοχυρώσει δικαιώματα για «μεγάλες» αποζημιώσεις και αφ' ετέρου με τα ευέλικτα ποσοστά απόλυσης μια επιχείρηση μπορεί να ανανεώσει το προσωπικό με την πρόσληψη νέων και χαμηλόμισθων.

Σε αυτή την περίπτωση οι νέες συμβάσεις θα είναι πιο ελαστικές, με προσωρινές συμβάσεις, ενώ το ύψος της αμοιβής θα είναι αισθητά μικρότερο του συμβατικού. Όχι μόνο θα είναι στο χαμηλότερο επίπεδο των αμοιβών, στην εκκίνηση δηλαδή των κλαδικών μισθών (χωρίς τριετίες και επιδόματα) αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις το κόστος θα περιοριστεί στα 595 ευρώ το μήνα (80% του μισθού ασφαλείας για 12 μήνες όπως προβλέπει το Μνημόνιο για τους νέους έως 25 ετών). Χωρίς καμία άλλη επιβάρυνση για ασφαλιστικές εισφορές, κάτι που σε άλλες περιπτώσεις ανεβάζει το μηνιαίο κόστος για την επιχείρηση στα 900 ευρώ (ακόμη και για τον εισαγωγικό μισθό των 740 ευρώ). Ως προς το ποσοστό απόλυσης, αυτό θα αυξηθεί στο 4% το μήνα για επιχειρήσεις άνω των 200 ατόμων".*

"τα μέτρα περιορισμού του μισθολογικού κόστους επισπεύδονται... Τη μείωση των αποζημιώσεων απόλυσης έχει θέσει ο ΣΕΒ και έχει περιληφθεί ως υποχρέωση της χώρας στο Μνημόνιο που υπέγραψε με την τρόικα των επιτηρητών".

Έτσι κάνουν γνωστά στους εργαζόμενους, "ελεύθερα" και μακριά από "κομματικές εξαρτήσεις", με οικονομικούς όρους "ουδετερότητας", τα αστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα μέτρα που έχει συμφωνήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το ΔΝΤ και την εγχώρια πλουτοκρατία. Μέτρα καταστροφής των όρων ζωής των εργαζομένων, του λαού. Ποια όμως είναι η πραγματική αιτία αυτής της έντονης κινητοποίησης της αστικής διανόησης, της αφόρητης φλυαρίας της, που υπομένομαι καιρό τώρα; Τι προσπαθούν να κρύψουν "κάτω από το χαλί" μ' όλο αυτό τον ορυμαγδό της "αποστασιοποιημένης" πληροφόρησης;

Συμπυκνωμένη απάντηση μας δίνουν οι ιδρυτές ("θεμελιωτές", όπως σωστά παρατηρεί στο σχόλιό του ο Λάμπρος) του ιστορικού υλισμού, στο Μανιφέστο του ΚΚ.

...Η αστική τάξη δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς να επαναστατικοποιεί αδιάκοπα τα εργαλεία παραγωγής, δηλαδή τις σχέσεις παραγωγής, δηλαδή όλες τις κοινωνικές σχέσεις.... Η συνεχής ανατροπή της παραγωγής, ο αδιάκοπος κλονισμός όλων των κοινωνικών καταστάσεων, η αιώνια αβεβαιότητα και κίνηση διακρίνουν την αστική εποχή από όλες τις προηγούμενες. Διαλύονται όλες οι στέρεες, σκουριασμένες σχέσεις με την ακολουθία τους από παλιές σεβάσμιες παραστάσεις και αντιλήψεις κι όλες οι καινούργιες που διαμορφώνονται παλιώνουν πριν προλάβουν να αποστεωθούν. Καθετί το κλειστό και στάσιμο εξατμίζεται, κάθε τι το ιερό βεβηλώνεται και στο τέλος οι άνθρωποι αναγκάζονται ν' αντικρίσουν με νηφάλιο μάτι τη θέση τους στη ζωή και τις αμοιβαίες σχέσεις τους. Η ανάγκη να μεγαλώνει ολοένα την πώληση των προϊόντων της κυνηγά την αστική τάξη πάνω σ' όλη τη γήινη σφαίρα. Είναι υποχρεωμένη να φωλιάζει παντού, να εγκαθίσταται παντού, να δημιουργεί παντού σχέσεις...Οι φτηνές τιμές των εμπορευμάτων της είναι το βαρύ πυροβολικό που γκρεμίζει όλα τα σινικά τείχη.. και που...αναγκάζει όλα τα έθνη να δεχτούν τον αστικό τρόπο παραγωγής, αν δεν θέλουν να χαθούν...Με μια λέξη, δημιουργεί έναν κόσμο "κατ' εικόνα της"..Στο βαθμό που αναπτύσσεται η αστική τάξη, δηλαδή το κεφάλαιο, στον ίδιο βαθμό αναπτύσσεται και το προλεταριάτο, η τάξη των σύγχρονων εργατών ...που είναι αναγκασμένοι να πουλιούνται κομματάκι - κομματάκι, είναι ένα εμπόρευμα όπως κάθε άλλο εμπορικό είδος, και γι' αυτό είναι εκτεθειμένοι σ' όλες τις εναλλαγές του συναγωνισμού, σε όλες τις διακυμάνσεις της αγοράς...Ο εργάτης γίνεται ένα εξάρτημα της μηχανής...Γι' αυτό, τα έξοδα που στοιχίζει ο εργάτης περιορίζονται σχεδόν μονάχα στα μέσα ύπαρξης που χρειάζεται για την συντήρησή του και για τη διαιώνιση του γένους του. Η τιμή όμως ενός εμπορεύματος, επομένως και της εργασίας, είναι ίση με το κόστος της παραγωγής. Στο βαθμό επομένως που αυξάνει η αποκρουστικότητα της δουλειάς, πέφτει και ο μισθός...Ο εργάτης πέφτει στην αθλιότητα και η μαζική αθλιότητα αυξάνει ακόμα πιο γρήγορα από τον πληθυσμό και τον πλούτο. Έτσι γίνεται φανερό ότι η αστική τάξη είναι ανίκανη να παραμείνει άλλο κυρίαρχη τάξη της κοινωνίας και να επιβάλει στην κοινωνία σαν ρυθμιστικό νόμο τους όρους ύπαρξης της τάξης της...Ο ουσιαστικός όρος για την ύπαρξη και την κυριαρχία της αστικής τάξης είναι η συσσώρευση του πλούτου στα χέρια ιδιωτών, ο σχηματισμός και η αύξηση του κεφαλαίου. Η προϋπόθεση του κεφαλαίου είναι η μισθωτή εργασία. Η μισθωτή εργασία στηρίζεται αποκλειστικά στο συναγωνισμό ανάμεσα στους ίδιους τους εργάτες. Η πρόοδος της βιομηχανίας, που η αστική τάξη είναι ο άβουλος και παθητικός της φορέας, βάζει στη θέση της απομόνωσης των εργατών μέσα από τον συναγωνισμό την επαναστατική τους συνένωση μέσα από την οργάνωση. Έτσι, με την ανάπτυξη της μεγάλης βιομηχανίας αφαιρείται κάτω από τα πόδια της αστικής τάξης το ίδιο το έδαφος που πάνω στη βάση του παράγει και ιδιοποιείται τα προϊόντα. Πριν απ' όλα, η αστική τάξη παράγει τους ίδιους τους νεκροθάφτες της. Η πτώση της και η νίκη του προλεταριάτου είναι το ίδιο αναπόφευκτα".**

Μέσα στο λαό, στους εργαζόμενους, γίνονται πλέον μεγάλες ζυμώσεις και διεργασίες τέτοιες, που την κάθε στιγμή ξυπνάνε συνειδήσεις ανθρώπων από όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση του λαού, που για διάφορους λόγους έμειναν "αμέτοχοι" η "απαθείς" μέχρι σήμερα. Μια τεράστια λαϊκή δύναμη αφυπνίζεται. Οι πρωτοπόρες δυνάμεις της εργατικής τάξης, έχουν χρέος να τους εμπνεύσουν και να τους οδηγήσουν στην οργανωμένη πολιτική πάλη. Όλοι το καταλαβαίνουν - απόδειξη και ο αγωνιώδης συντονισμός των ΜΜΕ από το κέντρο προπαγάνδας της αστικής τάξης - και πιο πολύ απ' όλους η κυρίαρχη τάξη, ότι τώρα είναι η ώρα. Η εργατική τάξη πρέπει και μπορεί να παλέψει όχι μόνο για να μη χάσει τα κεκτημένα, αλλά για να κερδίσει και όλα όσα της έχει φυλαγμένα η ιστορική εξέλιξη.

* Εδώ όλο το άρθρο από την Ελευθεροτυπία

**Μαρξ - Ενγκελς " ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ του ΚΚ" Εκδ. Σ.Ε., σελ. 29 - 40

Σάββατο 22 Μαΐου 2010

Οι λαοί της Ευρώπης ενωμένοι θα νικήσουν

ΑΥΣΤΡΙΑ - ΒΙΕΝΝΗ : Αλληλεγγύη στον λαό της Ελλάδας
Συλλαλητήριο την Πέμπτη 27 Μαΐου 2010

"Χαιρετίζουμε τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους και τον λαό στην Ελλάδα. Ο αγώνας σας ενάντια στην εντεινόμενη λεηλασία από τις ιμπεριαλιστικές ευρωπαϊκές χώρες είναι απόλυτα δίκαιος και γεμίζει θάρρος και τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς..." *

Ο Ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι, είναι φανερό, δεν είναι μόνοι τους στον αγώνα που αναπτύσσουν για την απόκρουση της ολομέτωπης επίθεσης σε βάρος των κατακτημένων με θυσίες, δικαιωμάτων τους. Στους Έλληνες εργαζόμενους έτυχε ο κλήρος αλλά και η τιμή να δώσουν το σύνθημα στους λαούς της Ευρώπης του κοινού αγώνα, ενάντια στους σφετεριστές του παραγόμενου πλούτου από τον μόχθο των εργαζόμενων της Ευρώπης.

Αλλά οι λαοί της Ευρώπης ενωμένοι
αυτή τη φορά θα νικήσουν.


*Εδώ όλο το κείμενο από το Blog "Αντίσταση στις γειτονιές"

Πέμπτη 20 Μαΐου 2010

Ο κ. Καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Κύριοι καθηγητές των Πανεπιστημίων, μας
έχετε
υποχρεώσει με την εκρηκτική σιωπή σας,
μη
μας προκαλείτε με την δουλικότητά σας


Ο κ. Καθηγητής

Όταν σε ένα καθηγητή της πολιτικής οικονομίας,
θέτει κάποιος το ερώτημα, και μάλιστα το "κρίσιμο όμως ερώτημα" σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Θ. Π. Λιανό, "τι κάνουμε;" λογικό είναι να περιμένει όχι απλά μια απάντηση, αλλά μια απάντηση που να υποστηρίζεται από επιστημονικές αποδείξεις. Όταν η απάντηση που σου δίνει ο κ. καθηγητής, είναι η ψυχολογική ανάλυση ενός λαού, τότε σίγουρα συμβαίνουν δύο πράγματα. Ή ο κ. καθηγητής είναι δέσμιος συγκεκριμένων συμφερόντων, εν προκειμένω, της εγχώριας πλουτοκρατίας ή δεν είναι καθηγητής της πολιτικής οικονομίας, αλλά ψυχολόγος.

Ο κ. Θ. Π. Λιανός όμως, είναι καθηγητής της πολιτικής οικονομίας.

Αφού περιπλανήθηκε σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικά κανάλια, νάταν ο μόνος, περιφέροντας την άθλια "πραμάτεια" του - είναι ο καθηγητής που βρήκε την αιτία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης στους κακομαθημένους εργαζόμενους και άνεργους, στη σπάταλη Τοπική Αυτοδιοίκηση, και πιο συγκεκριμένα, στα χρήματα που ξοδεύει κάθε χρόνο στις καρναβαλικές του εκδηλώσεις ο Δήμος του Μοσχάτου - νάτος τώρα με άρθρο του στο ΒΗΜΑ να ενισχύει της "ρηξικέλευστες" οικονομικές του εκτιμήσεις και με τις ψυχολογικές διαπιστώσεις του. Γράφει ανάμεσα στα άλλα:"Μήπως είμαστε ηλίθιοι; Η απάντηση είναι αρνητική. Το πρόβλημά μας δεν έχει σχέση με τη νοημοσύνη μας. Δεν είμαστε βλάκες".

 
Λες, εντάξει, τη γλυτώσαμε. Αλλά που, ο κ. καθηγητής ορμάει ακάθεκτος."Είμαστε άρρωστοι. Πάσχουμε από δύο ασθένειες ταυτόχρονα: κοινωνική μυωπία και κοινωνική αδιαφορία"....Κοινωνική μυωπία για την κοινωνική μας αδιαφορία η κοινωνική αδιαφορία για την κοινωνική μας μυωπία; Αναρωτιέσαι. Και αφού αναλύει τα συμπτώματα των δύο ασθενειών μας, καταλήγει:"Οι διαγνώσεις είναι βέβαια χρήσιμες, αν είναι σωστές" (!!!). "Το κρίσιμο όμως ερώτημα είναι τι κάνουμε; "... Θέτει επί τέλους το ερώτημα και απαντάει μόνος του, ο "ψυχολόγος" κ. καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. "Δύσκολη η απάντηση".


Μένεις άφωνος. Ήμαρτον Παναγία μου!!

Κύριοι καθηγητές των Πανεπιστημίων,
μας έχετε υποχρεώσει με την εκρηκτική σιωπή σας, μη μας προκαλείτε με την δουλικότητά σας. Κρατήστε την για τον εαυτό σας και την τάξη στην οποία υποκλίνεστε.


Άρθρο του Θ. Π Λιανού καθηγητή της Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΤΟ ΒΗΜΑ, "Γνώμες", Κυριακή 16 Μαΐου 2010 

Όλο το άρθρο εδώ