Δεν έχει όρια τελικά η αθλιότητα των εκμεταλευτών.

Πρόσω ολοταχώς...* 

Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να επιστρέψει στη φεουδαρχία, ούτε στο δουλοκτητικό σύστημα από πλευράς σχέσεων παραγωγής και γενικότερα κοινωνικών σχέσεων. 

Όμως, καθώς σαπίζει όλο και περισσότερο μπορεί να φλερτάρει με τη βαρβαρότητα απέναντι στους καταπιεζόμενους, που εκδήλωναν τα πριν απ' αυτόν εκμεταλλευτικά συστήματα.

Κι αν στη δουλοκτητική αρχαία Ρώμη ανέβαζαν τους δούλους προς πώληση σε ένα πατάρι για να δείξουν τα μούσκουλα, την ομορφιά και την υγεία του ...εμπορεύματος και οι ενδιαφερόμενοι δουλοκτήτες τους κοιτούσαν στα δόντια για να την επιβεβαιώσουν, σήμερα στην πρωτεύουσα της Δανίας του «ευρωπαϊκού πολιτισμού» και του «ευρωπαϊκού κεκτημένου» βάζουν τους εργαζόμενους πίσω από μια βιτρίνα ως εμπόρευμα προς πώληση.

Ο άνεργος, σαν πίθηκος στο κλουβί, καθισμένος για ένα τρίωρο σε ένα γραφείο πίσω από το τζάμι, προσπαθεί να επιδείξει τις εργασιακές ικανότητές του, την εργασιακή εμφάνισή του και την υγεία του, που ίσως δελεάσει κάποιον καπιταλιστή ή τον επιστάτη του, να τον προσλάβει ως μισθωτό δούλο για ένα κομμάτι ψωμί.

Δεν μπορεί να είναι αυτό το μέλλον των εργαζομένων και των παιδιών τους τον 21ο αιώνα. 

Ένας άλλος κόσμος είναι αναγκαίος και επίκαιρος, όχι με καλύτερη διαχείριση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, που οι βαθιές και μακρόχρονες κρίσεις του καπιταλισμού θα κάνουν όλο και πιο βάρβαρη, αλλά με κατάργηση της εκμετάλλευσης και της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής από την οποία πηγάζει, με απελευθέρωση των απεριόριστων δυνατοτήτων της εργατικής δύναμης από τα δεσμά της λειτουργίας της ως εμπόρευμα στον καπιταλισμό. 

Βάζοντας για πάντα το κεφαλαιοκρατικό σύστημα σε μια σκονισμένη βιτρίνα, στο ίδιο σκοτεινό τμήμα του μουσείου της ανθρώπινης ιστορίας, μαζί με τους Λουδοβίκους και τους αφέντες του Σπάρτακου.

Από τη στήλη "ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ" του Ριζοσπάστη.

ΚΚΕ: «...Τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, επιβάλλουν την ένταση της πάλης για ενιαίο, αποκλειστικά δημόσιο Φορέα Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας...»

ΥΠΟΘΕΣΗ ΝΑΥΠΗΓΕΙΩΝ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ

Βαριές οι πολιτικές ευθύνες των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ

 

Τις συνέπειες του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και τον ανούσιο χαρακτήρα της κριτικής που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύει το ΚΚΕ

Με ανακοίνωση που εξέδωσε σε σχέση με την πρόταση που κατατέθηκε για συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής σχετικά με την υπόθεση των Ναυπηγείων, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ υπογραμμίζει:

 

«Το ΚΚΕ όλα αυτά τα χρόνια καταδικάζει την πολιτική της ιδιωτικοποίησης, της υποβάθμισης και συρρίκνωσης της Ναυπηγοεπισκευαστικής, αλλά και της Αμυντικής Βιομηχανίας της χώρας.

Πρόκειται για χαρακτηριστικό παράδειγμα που αποκαλύπτει τον αντιλαϊκό χαρακτήρα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της στρατηγικής της ΕΕ, τις ευθύνες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, των κομμάτων του "ευρωμονόδρομου".

Το ΚΚΕ στο σχετικό πόρισμα που κατέθεσε στην Εξεταστική Επιτροπή που συγκροτήθηκε το 2011 σχετικά με τις συμβάσεις για τα υποβρύχια, αλλά και με πλήθος άλλων τοποθετήσεων, καταλόγισε βαριές πολιτικές ευθύνες στη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και στις κυβερνήσεις τους για την ιδιωτικοποίηση του Ναυπηγείου Σκαραμαγκά και των άλλων ναυπηγείων, για τη διαλυτική πολιτική που εφαρμόστηκε, για τις απαράδεκτες και επιζήμιες για το λαό συμβάσεις, που υπέγραψαν με τα γερμανικά μονοπώλια, την εταιρεία Αμπου Ντάμπι, την υπόθεση των υποβρυχίων.

Το Κόμμα μας αντιπάλεψε τις διαδικασίες συρρίκνωσης, και σήμερα συνεχίζοντας σ' αυτήν την κατεύθυνση, το ΚΚΕ είναι υπέρ της σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής στη Βουλή που θα καταλογίσει πολιτικές ευθύνες και θα διερευνήσει εάν υπάρχουν και ποινικές ευθύνες για τις ιδιωτικοποιήσεις, τις σχετικές συμβάσεις, τη διάλυση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά κλπ.

Η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, αλλά και στις προηγούμενες κυβερνήσεις, είναι άσφαιρη και καλύπτει τον επικίνδυνο ρόλο της στρατηγικής της ΕΕ, τις συνέπειες του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Η ανούσια κριτική που ασκεί, συνυπάρχει με τη θέση του υπέρ της ενσωμάτωσης της χώρας στην ιμπεριαλιστική συμμαχία και τη διαιώνιση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Η ναυπηγοεπισκευαστική και αμυντική

βιομηχανία είναι κλάδοι στρατηγικής σημασίας.   

Τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, επιβάλλουν την ένταση της πάλης για ενιαίο, αποκλειστικά δημόσιο Φορέα Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας, ενταγμένο στον κεντρικό - πανεθνικό σχεδιασμό, με κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, αποδέσμευση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, εργατική - λαϊκή εξουσία».

Από τη στήλη "ΠΟΛΙΤΙΚΗ" του Ριζοσπάστη.

Πείτε αλεύρι...Το Μάαστριχτ σας γυρεύει.

ΣΥΡΙΖΑ: Με χυδαιότητες επιτίθεται στο ΚΚΕ*
 

Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να εγκλωβίσει το λαό στην υποστήριξη του ενός ή του άλλου μονοπωλιακού ομίλου αποδεικνύεται τόσο με τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή στην επίμαχη τροπολογία για τα φάρμακα, όσο και από άρθρο της «Αυγής» το οποίο τολμά να κατηγορεί το ΚΚΕ ότι με τα «μοναχικά "παρών" τους» στη Βουλή τάχα «απέχει» «και από τη σημερινή μάχη στη Βουλή»… 

Από ποια «μάχη απέχει» το ΚΚΕ; 

Τη μάχη ανταγωνισμών ανάμεσα στις φαρμακευτικές εταιρείες, την οποία δίνουν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ με γνώμονα ο καθένας τα ειδικά συμφέροντα της μιας ή της άλλης μερίδας κεφαλαιοκρατών.

Τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, όμως -που αποτελούν τον μοναδικό γνώμονα για τη στάση του ΚΚΕ- όχι μόνο δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα του κεφαλαίου ή τα ιδιαίτερα συμφέροντα κάποιων κεφαλαιοκρατών, αλλά είναι εκ διαμέτρου αντίθετα. 

Γι’ αυτό και το ΚΚΕ όχι μόνο δε λείπει, αλλά πρωτοστατεί στη μάχη του λαϊκού κινήματος για δωρεάν φάρμακο για όλους, ασφαλισμένους και ανασφάλιστους, με πλήρη χρηματοδότηση από το κράτος.

Αυτό που θέλει να κρύψει ο ΣΥΡΙΖΑ -και για να το κάνει δε διστάζει να βαφτίζει το άσπρο μαύρο- είναι ότι τάσσεται απροκάλυπτα στο πλευρό της πλουτοκρατίας και θέλει και το λαό συνταγμένο πίσω από τα συμφέροντά της. Θέλει το λαό ουρά του κεφαλαίου, να διεκδικεί μέτρα για τα κέρδη του κεφαλαίου, στην προκειμένη, της μιας ή της άλλης φαρμακοβιομηχανίας, όπως η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΚΚΕ, ακριβώς επειδή παλεύει για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους, ψήφισε «παρών» στο συγκεκριμένο τμήμα της τροπολογίας. 

Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να συμβάλει με θετική ή αρνητική ψήφο ποιο τμήμα του κεφαλαίου στο φάρμακο ενδεχομένως θα βγει περισσότερο ωφελημένο ή λιγότερο χαμένο, στον αποπροσανατολισμό και στη δημαγωγία στις πλάτες του λαού.

Αυτό το ρόλο τον παίζουν τα κόμματα της αστικής τάξης, αυτόν τον ρόλο παίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και γι’ αυτό οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να τους γυρίσουν την πλάτη, να μη δέχονται να παίζουν το ρόλο του κομπάρσου στις μάχες αδυσώπητου ανταγωνισμού ανάμεσα στους κεφαλαιοκράτες, αλλά να διαλέξουν το ρόλο του πρωταγωνιστή στην πάλη για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης προς όφελος των συμφερόντων του λαού.

Από το 902.gr

ΚΚΕ: Μόνο η ανασύνταξη του κινήματος, που θα σημαδεύει τον πραγματικό αντίπαλο της ΕΕ και την άρχουσα τάξη, μπορεί να τερματίσει αυτή την οδυνηρή πορεία».

 Ικανοποιημένος από τη μείωση μισθών ο γγ του ΟΟΣΑ*

 

Την ικανοποίησή του για τη μείωση των μισθών και τη στήριξή του στην κυβέρνηση και την αντιλαϊκή της πολιτική εξέφρασε ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) Άνχελ Γκουρία κατά τις συναντήσεις που είχε με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Παραδίδοντας την έκθεση του Οργανισμού για την Ελλάδα, απευθυνόμενος στον Αντώνη Σαμαρά, είπε πως «έχετε κάνει εξαιρετική δουλειά».

Νωρίτερα συναντήθηκε με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ευάγγελο Βενιζέλο και υποστήριξε ότι η Ελλάδα είναι στην «αρχή της εξόδου από την κρίση». Πρόσθεσε ότι σημειώθηκε «θεαματική αντιστροφή στο ισοζύγιο πληρωμών και στα δημοσιονομικά, επιτυγχάνοντας πρωτογενές πλεόνασμα και ανακτώντας την ανταγωνιστικότητα που είχε χαθεί, εξαιτίας της ανισορροπίας στη σχέση μισθών/παραγωγικότητας».

Η μείωση των μισθών για τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων κατά τον γγ του ΟΟΣΑ προκύπτει από το ότι «υπάρχει ζωή μετά το χρέος»...

Σχόλιο του Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την έκθεση του ΟΟΣΑ

Σε σχόλιό του για την έκθεση του ΟΟΣΑ, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Με το μανδύα της διάσωσης των κοινωνικών ομάδων ακραίας φτώχειας, ο ΟΟΣΑ ζητά να κατεδαφιστεί ό,τι έχει απομείνει όρθιο από τα δικαιώματα που προβλέπει το σημερινό "σύστημα κοινωνικής προστασίας", στηρίζοντας την κυβέρνηση στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. 

Αποδεικνύεται ότι μετά την επίτευξη "πρωτογενούς πλεονάσματος" θα συνεχιστεί ο σφαγιασμός του λαού για να θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα των ομίλων και η προσέλκυση επενδύσεων, ακόμα και αν ξεκινήσει η όποια αναιμική ανάκαμψη. Μόνο η ανασύνταξη του κινήματος, που θα σημαδεύει τον πραγματικό αντίπαλο της ΕΕ και την άρχουσα τάξη, μπορεί να τερματίσει αυτή την οδυνηρή πορεία». 

*Από το 902.gr

ΚΚΕ: Ο λαός να μην τσιμπήσει, στις κορόνες της κυβέρνησης...

Για το Φάρμακο*

 

 

Ο στόχος της τροπολογίας της κυβέρνησης για το Φάρμακο δεν 

είναι, όπως διατείνεται, να εξασφαλίσει φθηνά φάρμακα για το λαό. 

Εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας μείωσης της κρατικής δαπάνης για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, που περιλαμβάνει άγριες περικοπές και την επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων για μια σειρά από παροχές σε φάρμακα, εξετάσεις, νοσηλεία κ.λπ. 

Με αυτές και άλλες περικοπές, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη θα διαμορφωθεί από τα 5,3 δισ. ευρώ το 2009 στα 2 δισ. ευρώ το 2014. Συνολικά, οι δαπάνες Υγείας του τακτικού προϋπολογισμού θα διαμορφωθούν σε 4,361 δισ. ευρώ το 2014, έναντι 5,434 δισ. ευρώ το 2013. Είναι, δηλαδή, μειωμένες κατά 19,7%.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση από τη σκοπιά των πραγματικών λαϊκών συμφερόντων. Η κριτική του στην κυβερνητική τροπολογία ταυτίζεται με μερίδα των φαρμακοβιομηχάνων, που διεκδικούν να διατηρήσουν ή να αυξήσουν το μερίδιό τους στην αγορά του Φαρμάκου. Η στάση του είναι αποτέλεσμα της αποδοχής του φάρμακου ως εμπορεύματος που παράγεται από καπιταλιστικές επιχειρήσεις.

Η εξοικονόμηση ποσών που φέρνει η τροπολογία της κυβέρνησης γίνεται με τη μείωση ενός ελάχιστου ποσοστού από την υπερκερδοφορία των φαρμακοβιομηχανιών, έπειτα όμως από μια μακρά περίοδο συνεχούς αύξησής της, ακόμη και μέσα στις συνθήκες της κρίσης και αφού έχει προηγηθεί ένα σύνολο αντιλαϊκών μέτρων που αύξησαν τις πληρωμές από τους ασθενείς. 

Σημειώνουμε ότι μόνο στην Ελλάδα, ο κλάδος του Φαρμάκου τριπλασίασε τα καθαρά κέρδη το 2012 σε σύγκριση με το 2011 (3,6% έναντι 1,2%). Για το 2013 αναμένεται νέα αύξηση κερδών. Ηδη το α' εξάμηνο καταγράφεται αύξηση στον όγκο της παραγωγής κατά 10,7%, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Η αντιπαράθεση, λοιπόν, της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει τον πόλεμο ανάμεσα στους φαρμακοβιομήχανους για τη διεκδίκηση μεγαλύτερου μέρους της αγοράς που σχετίζεται με την έρευνα, την παραγωγή και τη διακίνηση του φαρμάκου ως εμπορεύματος.

Το ΚΚΕ για όλους τους παραπάνω λόγους στο συγκεκριμένο τμήμα της τροπολογίας θα ψηφίσει ΠΑΡΩΝ, δε θα συμβάλλει με θετική ή αρνητική ψήφο ποιο τμήμα του κεφαλαίου στο φάρμακο ενδεχομένως θα βγει περισσότερο ωφελημένο ή λιγότερο χαμένο, στον αποπροσανατολισμό και στη δημαγωγία στις πλάτες του λαού.

Ο λαός να μην τσιμπήσει, ούτε από τις κορόνες της κυβέρνησης, 

ούτε από τον κουρνιαχτό που πάει να σηκώσει ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Με ταξική οργάνωση και συμπόρευση με το ΚΚΕ, χρειάζεται να αναδειχτεί ο ίδιος σε μαχητική αντιπολίτευση, ενάντια στην εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Υγείας. Δικό του συμφέρον είναι να έχει φάρμακο δωρεάν, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία και Πρόνοια, που καμιά κυβέρνηση και κανένα κόμμα δεν μπορεί να του τα εξασφαλίσει στο έδαφος του καπιταλισμού.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ» του Ριζοσπάστη. 

Η συνολικότερη στόχευση είναι να μειωθεί η τιμή της εργατικής δύναμης. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων...

Τοποθέτηση του Ν. Καραθανασόπουλου στην επιτροπή της Βουλής.
«Εργαλείο κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης ο προϋπολογισμός»

«Εργαλείο αναδιανομής του πλούτου και των φορολογικών επιβαρύνσεων σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων χαρακτήρισε το νέο προϋπολογισμό ο γενικός εισηγητής του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος στην Επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της Βουλής.

Μεταξύ άλλων επισήμανε ότι: «Ο προϋπολογισμός είναι από τα βασικά εργαλεία μέσα από τα οποία κλιμακώνεται η αντιλαϊκή επίθεση σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Επίθεση που υπηρετεί η κυβέρνηση αξιοποιώντας συνολικότερα την καπιταλιστική κρίση για να προωθηθούν με ταχύτερους ρυθμούς και πιο αποτελεσματικά οι βασικές στοχεύσεις της αστικής τάξης».

Στοχεύσεις που, όπως ανέφερε, έχουν δύο βασικά χαρακτηριστικά. 

Τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης να πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα που δεν ευθύνονται και να θωρακιστεί μέσω των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων η ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων που θα εξασφαλιστεί μέσα από την παραπέρα μείωση της εργατικής τάξης. 

Ο προϋπολογισμός πρόσθεσε «είναι εργαλείο αναδιανομής του πλούτου σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και ότι αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά ανέκαθεν υπηρετούσε πιστά τις εκάστοτε διαχρονικά ανάγκες της αστικής τάξης».

Αναφερόμενος στα στοιχεία του προϋπολογισμού σημείωσε ότι «η αναδιανομή των φορολογικών βαρών έρχεται να χτυπήσει τη μικρή ακίνητη περιουσία και να διαμορφώσει συνθήκες φορολογικής ασφυξίας για τους αυτοαπασχολούμενους,  φτωχούς αγρότες, μικρούς επαγγελματίες». 

Μειώνονται οι κοινωνικές δαπάνες και επιταχύνονται μια σειρά ανατροπών και αναδιαρθρώσεων, όπως οι παραπέρα ανατροπές στην κοινωνική ασφάλιση, οι απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, η απελευθέρωση δηλαδή συνολικά της λεγόμενης «αγοράς εργασίας», οι ιδιωτικοποιήσεις.

Σημείωσε ότι είναι ένας προϋπολογισμός υπό καθεστώς
αναίρεσης στα πλαίσια διαπραγμάτευσης με την τρόικα.

Κάνοντας πιο συγκεκριμένη αναφορά στην καπιταλιστική κρίση, ανέφερε ότι οι χαρακτηρισμοί περί κρίση χρέους ή κλεπτοκρατία κ.ά. είναι «τοποθετήσεις που προσεγγίζουν υπαρκτά προβλήματα, τα οποία όμως δεν είναι η αιτία αλλά το αποτέλεσμα». «Επιδιώκεται να ενοχοποιηθούν τμήματα του κεφαλαίου, ενώ αθωώνουν το καπιταλιστικό σύστημα την αστική τάξη». 

Ξεκαθάρισε ότι «πρόκειται για κρίση υπερπαραγωγής, υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων και οι βάσεις της τοποθετούνται στις συνθήκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Είναι δηλαδή η ίδια η καπιταλιστική ανάπτυξη που διαμορφώνει την κρίση, η οποία είναι ανεξάρτητη όπως έχει αποδειχτεί ιστορικά από την όποια μορφή διαχείρισης». Αιτία της «είναι η βασική αντίθεση του συστήματος, δηλαδή η καπιταλιστική ιδιοκτησία απέναντι στη κοινωνικοποίηση της παραγωγής», η ιδιοποίηση από μια χούφτα κεφαλαιοκράτες του τεράστιου πλούτου που παράγει ο λαός.

«Η συνολικότερη στόχευση -σημείωσε- είναι να μειωθεί η τιμή της εργατικής δύναμης. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων. Η ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία των μονοπωλίων έχει να κάνει με τις συνθήκες ζωής της εργατικής τάξης», επισημαίνοντας ότι η ανταγωνιστικότητα έχει ταξικά χαρακτηριστικά, στοχεύσει να θωρακίσει την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων...»

(Ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ)

Είναι της μοίρας το γραφτό όποτε κάνει ζέστη να καίγεται ο τόπος κι όποτε βρέχει να πνίγεται;

 Πλημμύρες: Δε φταίνε οι ουρανοί που ανοίγουν

 

 

 

«Δεν είναι της μοίρας το γραφτό όποτε κάνει ζέστη 

να καίγεται ο τόπος κι όποτε βρέχει να πνίγεται. 

 

Δεν ξεμπερδεύουμε όμως, ούτε αν πούμε ότι είναι θέμα ενός συγκεκριμένου καταπατητή το φραγμένο ρέμα, ή ευθύνη μόνο ενός κακού δημάρχου ο λάθος δρόμος στη λάθος θέση - μέσα στην κοίτη του ποταμού, όπως στην περίπτωση της Ρόδου.

 

Οι τρεις νεκροί κι ο ένας αγνοούμενος έστρεψαν την προσοχή αυτή τη φορά στη πρωτεύουσα των Δωδεκανήσων όπου δεν είχαν καταλαγιάσει ακόμα οι πανηγυρισμοί για το χρήμα με ουρά που έφερε φέτος ο τουρισμός. 

Για να αποδειχτεί για μια ακόμα φορά ότι είναι άλλος ο «κόσμος» 
στον οποίο ζει η αστική τάξη κι άλλος ο «κόσμος» του κοσμάκη. 

Το νερό, θα πει κάποιος, δεν κάνει διακρίσεις. Πράγματι είχε χαθεί κι ένας παραλής στην πλημμύρα του '94 που βρέθηκε στη λάθος στιγμή στο λάθος σημείο. Όμως είναι το Μπουρνάζι, η Κοκκινιά, το Κερατσίνι, οι Ποδαράδες που πέρασαν στην ιστορία για τα φέρετρα σωρό κάθε που ανοίγαν οι ουρανοί.

Θέλει η αστική τάξη να πνίγεται ο κόσμος; Όχι βέβαια. Είναι όμως υποχρεωμένη να πνίγει κόσμο μια πολιτική στην οποία η αντιπλημμυρική προστασία δεν υπάρχει ούτε ως 125η προτεραιότητα. Ο,τι έργο έγινε ήταν κατόπιν εορτής. Και πάντα έχει προηγηθεί μια εισαγγελικού τύπου προσέγγιση: Ποιος ακριβώς έφταιξε για το τάδε κλαδί που έφραξε τον αγωγό. Έτσι είχαμε πάντα έναν ένοχο, αλλά ποτέ ΤΟΝ ΕΝΟΧΟ.

Με μια μικρή λεπτομέρεια: Τα αντιπλημμυρικά δεν είναι ανταποδοτικά έργα, δεν υπόσχονται, δηλαδή, κέρδος, είναι μόνο κόστος για το κράτος και το κεφάλαιο, κι ας επιμένουν οι επιστήμονες ότι το κόστος από τις ζημιές είναι πολλαπλάσιο από την αξία των έργων. Αλλά τις ζημιές τις πληρώνει ο φτωχόκοσμος, άρα στράφι οι μελέτες των επιστημόνων. 

Νοιάστηκαν οι αστοί για τις ζημιές του φτωχόκοσμου...

Ο καπιταλιστής, για λογαριασμό του οποίου λειτουργεί και το ταμείο του κράτους, δεν βάζει φράγκο και δεν επιτρέπει να φύγει από το κρατικό ταμείο φράγκο για «αντιπαραγωγικές» επενδύσεις, όπου σαν παραγωγικές λογίζονται μόνο εκείνες οι επενδύσεις που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επιστρέφουν με το σχετικό κέρδος τα χρήματα στο ταμείο. 

Μια μεγάλη λεωφόρος είναι καλή επένδυση. 
Το αντιπλημμυρικό της όμως είναι κόστος...» (Ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ)

*Από τη στήλη "ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ..." του Ριζοσπάστη, Τρίτη 26 Νοέμβρη 2013.