"Ο αγώνας των τιμημένων Χαλυβουργών, φάρος φωτεινός, σηματοδοτεί το δρόμο και εμπνέει τους εργαζόμενους στους αγώνες που έρχονται"

"Η διαπραγμάτευση και οι «κόκκινες γραμμές»"

Σε ανακοίνωση* που εξέδωσε πριν από λίγη ώρα ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς αναφέρει: «Ολοκληρώσαμε σήμερα τη διαπραγμάτευση για τα μέτρα και τον Προϋπολογισμό. Κάναμε ότι ήταν δυνατόν. Εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια πιέσεων και χρόνου.

» Πετύχαμε σημαντικές βελτιώσεις, ακόμα και την τελευταία στιγμή... Εφόσον εγκριθεί η συμφωνία αυτή και ψηφιστεί ο Προϋπολογισμός, η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ. Και θα βγει από την κρίση.

» Πέρα από τη συμφωνία, ήδη προσπαθώ να δοθούν στην Ελλάδα περισσότερα από 31 δισεκατομμύρια ευρώ, ώστε να υπάρξει αισθητό αποτέλεσμα στην πραγματική οικονομία.

»Το πρόβλημα από δω και στο εξής δεν είναι εκείνο ή το άλλο μέτρο… Το πρόβλημα είναι το ακριβώς αντίθετο: τι θα μπορούσε να συμβεί, αν δεν περάσει η συμφωνία και οδηγηθεί η χώρα στο χάος.

» Και πόσο πιο οδυνηρή θα ήταν για ολόκληρο τον ελληνικό λαό μια τέτοια εξέλιξη. Από οικονομική άποψη και - ακόμα χειρότερα -από πολιτική άποψη. Αυτοί οι κίνδυνοι πρέπει να αποφευχθούν.

» Κι αυτό εναπόκειται πια στην υπευθυνότητα όλων των κομμάτων και του καθενός βουλευτή ξεχωριστά».

Καθώς πλησιάζουμε στην κατάθεση των επαίσχυντων μέτρων στη Βουλή, οι σφετεριστές του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου και το πολιτικό τους προσωπικό, κορυφώνουν  την  επιχείρηση παραπληροφόρησης, εκβιασμού και τρομοκράτησης των εργαζομένων, που ξεκίνησαν και μετά τις τελευταίες εκλογές . Στα πλαίσια αυτής της επιχείρησης εντάσσεται και το σημερινό μήνυμα του επικεφαλής της τρικομματικής κυβέρνησης, κ. Αντ. Σαμαρά.

« …Η διαπραγμάτευση** και οι «κόκκινες γραμμές»  αποδείχτηκαν τα δίχτυα που άπλωσε η συγκυβέρνηση με την αναφανδόν στήριξη της πλουτοκρατίας και των μέσων ενημέρωσης που έχουν στην κατοχή τους, για να παγιδεύσουν τα λαϊκά στρώματα, να τα τρομοκρατήσουν και να εξουδετερώσουν κάθε αντίστασή τους.

Στην πραγματικότητα, για 4 και πλέον μήνες είχαμε όχι διαπραγμάτευση όπως διατείνεται η κυβέρνηση, αλλά μια απροκάλυπτη μεθόδευση. Και δε θα μπορούσαμε να είχαμε κάτι άλλο, αφού ούτε μεταξύ τους τα κόμματα της συγκυβέρνησης, ούτε στο σύνολό της η κυβέρνηση με την τρόικα, δεν είχαν τίποτα ουσιαστικό να διαπραγματευτούν. Γιατί όλοι τους, είναι από την άλλη πλευρά του χαρακώματος, ενάντια στα εργατικά συμφέροντα. Γι' αυτό οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να «τσιμπήσουν», δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τις διαπραγματεύσεις, από μια κυβέρνηση με μάστερ στην κοινωνική εξαπάτηση.

Άλλωστε, τα γεγονότα είναι αμείλικτα. Το αντεργατικό πακέτο, ολάκερο και χωρίς την ελάχιστη έκπτωση, «κλείδωσε» και προωθείται προς εφαρμογή. Το ύψος της αφαίμαξης που επιβάλλεται στο λαό φτάνει τα 13,5 δισ. ευρώ για την επόμενη διετία, χωρίς να υπολογιστούν τα αντιλαϊκά χαράτσια που ήδη επιβλήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Συντάξεις, εφάπαξ, μισθοί μπαίνουν για άλλη μια φορά στην κλίνη του Προκρούστη. Από τη λαίλαπα αυτή δε γλιτώνουν ούτε οι απόμαχοι αγρότες των 360 ευρώ! Στην Κοινωνική Ασφάλιση ρίχνουν τη χαριστική βολή. Η φορολόγηση των λαϊκών νοικοκυριών έφτασε στο απόγειό της.

Αλλά εκεί που η εξαπάτηση ξεπέρασε κάθε όριο, είναι στα εργασιακά. Για βδομάδες, κυβερνητικοί και αστικά ΜΜΕ κορόιδευαν φόρα - παρτίδα τους εργαζόμενους, ανακαλύπτοντας «σκληρές διαπραγματεύσεις». 

Τι έμεινε όμως απ' όλα αυτά; Κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, πριν ακόμα από την Άνοιξη - όπως αρχικά είχε ανακοινώσει η κυβέρνηση και προέβλεπε το 2ο Μνημόνιο- με κατάργηση του επιδόματος γάμου, κατάργηση της καθολικότητάς της, πάγωμα σε πρώτη φάση τριετιών, τις οποίες βέβαια θα καταργήσουν και αυτές στην επόμενη... διαπραγμάτευση. Νέα μείωση, έως ελαχιστοποίηση των αποζημιώσεων λόγω απόλυσης που θα πυροδοτήσει νέο τσουνάμι απολύσεων. Παραπέρα ευελιξία στο χρόνο εργασίας, κατάργηση 8ωρου, 5νθήμερου, 40ωρου, 6ήμερη ημέρα εργασίας, δουλειά ήλιο με ήλιο χωρίς υπερωριακή αμοιβή, εργάτες λάστιχο χωρίς την ελάχιστη προστασία. Αυτά συνοπτικά είναι τα αποτελέσματα της περίφημης διαπραγμάτευσης...!

Είναι δηλαδή το ίδιο ακριβώς πακέτο, και ακόμα πιο επώδυνο, απ' αυτό που είχε προδιαγραφεί με το 2ο Μνημόνιο πριν ακόμα από τις εκλογικές αναμετρήσεις του Μάη και του Ιούνη. Αποδεικνύεται έτσι, για πολλοστή φορά, ότι όσο οι εργαζόμενοι υποκύπτουν στα τρομοκρατικά διλήμματα, όσο στο όνομα του μικρότερου κακού κάνουν πίσω, τόσο πιο μεγάλο είναι το τίμημα. Όσο, συνεχίζουν να τρέφουν αυταπάτες και να ελπίζουν ότι αν συμβιβαστούν κάτι μπορεί να περισώσουν, θα ματώνουν ακόμα περισσότερο.

Να γιατί χρειάζεται ριζική αλλαγή πορείας.

Ο μόνος δρόμος είναι, αυτός της αντίστασης και της σύγκρουσης, για να μην περάσουν τα μέτρα, να οργανωθεί ο αγώνας για να αχρηστευθούν στην πράξη και σε αυτή την κατεύθυνση η απεργιακή κινητοποίηση κατά την κατάθεση και συζήτηση των μέτρων, στην οποία καλούν τα 8 Εργατικά Κέντρα και οι 13 Ομοσπονδίες μπορεί να δώσει νέα ώθηση στη λαϊκή πάλη. Γιαυτό...

 Α Π Ε Ρ Γ Ι Α 

ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΜΕΤΡΩΝ... 

ΚΑΜΙΑ  ΘΥΣΙΑ - ΤΗΝ  ΚΡΙΣΗ  ΝΑ  ΠΛΗΡΩΣΕΙ  Η  ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου για το μήνυμα Σαμαρά  30/10/12

Στο εκβιαστικό - τρομοκρατικό μήνυμα του πρωθυπουργού, το ΚΚΕ καλεί το λαό να απαντήσει περήφανα, μαζικά, αγωνιστικά και άμεσα, αξιοποιώντας όλες τις μορφές πάλης. Ο πανεργατικός - παλλαϊκός ξεσηκωμός για την καταψήφιση των μέτρων πρέπει να γίνει η αφετηρία της λαϊκής αντεπίθεσης για αποδέσμευση από την ΕΕ, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και μονομερή διαγραφή του χρέους.

*   “Σαμαράς: Η διαπραγμάτευση τελείωσε” ΕΔΩ

**  "Η διαπραγμάτευση ήταν μεθόδευση" ΕΔΩ

"Τώρα "Είναι η ώρα..." για μάχη και για ζωή"

 

"Το κόστος εργασίας (το μεγάλο ψέμα των εκμεταλλευτών της εργατικής δύναμης, των σφετεριστών του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου) στην Ελλάδα, επανήλθε σε εύλογα επίπεδα", επισήμανε ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας, Αλέξανδρος Τουρκολιάς, στη διάρκεια εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε απόψε (25/10/2012) στο αμφιθέατρο του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος, στη Θεσσαλονίκη*

Πιο κυνικά δε θα μπορούσε να το πει ο εθνικός τραπεζίτης: Τώρα που βουλιάξαμε τους μισθούς, τώρα είναι η ώρα να αξιοποιήσουμε το εξαθλιωμένο εργατικό δυναμικό για να έχουμε νέα συσσώρευση κερδών.

Κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ούτε για το γεγονός ότι εκφράζει απόλυτα καθαρά την τάξη του, ούτε γιατί πεντακάθαρα ομολογεί ότι η καπιταλιστική κρίση, ως κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων που ψάχνανε τρόπο να επενδυθούν για να ξαναρχίσει ο κύκλος της μεγάλης κερδοφορίας, είναι τελικά και μια νέα ευκαιρία για το μονοπωλιακό κεφάλαιο.

Το πρόβλημα το έχουν όσοι ακόμα και τώρα συνεχίζουν να μιλάνε για «ανθρώπινο καπιταλισμό», για διαχείριση της κρίσης έτσι ώστε και η πίτα - κέρδη να είναι ολόκληρη και οι εργάτες χορτάτοι.

Συνειδητά εμπαίζουν την εργατική τάξη. Συνειδητά επιτρέπουν στην αστική τάξη να έχει το πάνω χέρι και ωμά να διακηρύσσει ότι είναι «σκουλαρίκια και χαϊμαλιά» αυτά που κατακτήθηκαν με ποταμούς αίματος, να αξιώνει, μάλιστα, στο όνομα της εργατικής τάξης («Καθημερινή») να αντιμετωπίζονται οι Συλλογικές Συμβάσεις σαν μια «γραφειοκρατία» που πρέπει να εξαλειφθεί, ανεβάζοντας την πρόκληση ως το επίπεδο να διαχωρίζουν τη δουλειά των ανθρώπων σε τίμια και άτιμη!

Το αποτέλεσμα της άγριας καταλήστευσης της εργατικής δύναμης καταγράφεται καθημερινά πλέον στις στατιστικές του ίδιου του αστικού συστήματος, σε βαθμό, μάλιστα, που δεν ξέρεις αν οι σχετικές αναφορές είναι μόνο μια καταγραφή, ή μια έκφραση ηδονής απ' αυτούς που ξεσκίζουν καθημερινά τους εργάτες. Τα νούμερα που δόθηκαν χτες στη δημοσιότητα από την ίδια την ΕΕ ως στοιχεία υποστήριξης ενός προγράμματος για την αντιμετώπιση της φτώχειας είναι εφιαλτικά. 

Η ανάγνωσή τους, όμως, είναι διπλή: Ως απειλή για να οδηγηθούν στην υποταγή και όσοι ακόμα δεν έχουν εκπέσει στο επίπεδο του «φτωχού». Αλλά και ως πρόκληση για οργανωμένη απάντηση απ' όσους στη θέση του κάθε αριθμού βλέπουν φυσικά πρόσωπα, ανθρώπους που κάτω από άλλες συνθήκες είναι ικανοί να στύψουνε την πέτρα και στους οποίους τελικά όχι μόνο δεν αξίζει μια ζωή στα γόνατα, αλλά πρέπει να τους ανήκουν τα πάντα, όλα όσα η εργατική δύναμη παράγει. **

"Τώρα είναι η ώρα  για μάχη και για ζωή"

*   ΠΗΓΗ: ΑΜΠΕ
** "Είναι η ώρα..."   ΕΔΩ
 

"Αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται πάρα μόνο στον ήλιο"

...αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται πάρα μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται πάρα μόνο στο δίκιο...

....πάνου στα καραούλια λάμπουνε τα μάτια τους,
μια μεγάλη σημαία, μια μεγάλη φωτιά κατακόκκινη
και κάθε αυγή χιλιάδες περιστέρια φεύγουν απ᾿ τα χέρια τους
για τις τέσσερις πόρτες του ορίζοντα.

 Γιάννης Ρίτσος - Ρωμιοσύνη  ΕΔΩ

 

ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Καμιά ανοχή στους απογόνους των προδοτών

 

Τους περιφερειάρχες και τους δημάρχους, που τόλμησαν να καλέσουν τους εκπροσώπους της Χρυσής Αυγής να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις για την 28η Οκτωβρίου, κατήγγειλαν οι Σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης σε Περιφέρεια και Δήμους, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έδωσαν χθες στη Θεσσαλονίκη.

Ο Δημοτικός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης Σ. Ζαριανόπουλος, σημείωσε ότι αναλαμβάνουν ευθύνη όσοι προσκαλούν είτε το κόμμα της Χρυσής Αυγής είτε βουλευτές του, κάτω από το μανδύα της δήθεν κοινοβουλευτικής τάξης και του σεβασμού των θεσμών.
«Οι απόγονοι των προδοτών στον αντιφασιστικό αγώνα τότε, δεν έχουν καμιά δουλειά εκεί που ο λαός θα γιορτάζει τον αντιφασιστικό του αγώνα. Βρώμισαν τότε τον τόπο, τον βρωμίζουν και τώρα. Οποιος τους ανέχεται ή τους καλεί, έχει ευθύνη για την παρουσία τους», σημείωσε και κάλεσε το λαό να τους απομονώσει, στις όποιες εκδηλώσεις, να τους καταδικάσει, να μη δείξει καμία απολύτως ανοχή απέναντί τους.

Εκείνο που εννοούν, πριν απ’ όλα, όταν μιλάνε για το “ιερό δικαίωμα στην εργασία”, είναι το “δικαίωμά” τους, στην καταλήστευση της εργατικής δύναμης, του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου.

«Έχουμε απόλυτο σεβασμό για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Κυρίως για το πιο ιερό: Το δικαίωμα στην εργασία! Το οποίο καταστρατηγούνταν και απειλούνταν άμεσα. Και το αποκαταστήσαμε. Τόσο απλά. Και στέλνουμε ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε πλευρά: Όταν μέσα σε τέτοια ανεργία, ασκούνται τέτοιες συνδικαλιστικές πρακτικές που απειλούν με κλείσιμο κι άλλα εργοστάσια, δεν θα μείνουμε αδρανείς να κοιτάμε απελπισμένους εργαζόμενους να χάνουν τη δουλειά τους»*

Ναι, εντάξει. Θα πεις,  όλα έχουν ένα όριο.  Και οι απειλές, η καταστολή, τα φληναφήματα. Αλλά αυτό το επιχείρημα που προβάλουν, καιρό τώρα και τελευταία, οι πολιτικοί εκπρόσωποι των εκμεταλλευτών, περί του  “ιερού δικαιώματος στην εργασία”, ξεπερνάει κάθε όριο.  Εκτός από την βροντερή υποκρισία τους (1.500.000 άνεργοι στην Ελλάδα,  17, 500.000 στην Ευρώπη, 100.000.000 στην Αμερική, κλπ.)  κάνουν φανερή, μέσα από την προσπάθεια υποτίμησης της νοημοσύνης του λαού, την έκταση της αβελτηρίας τους, αλλά κυρίως  τα  αδιαπέραστα, σύγχρονα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος  που υπηρετούν.

Έτσι είναι. Αν και για να πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, εκείνο που εννοούν πριν απ’ όλα, όταν μιλάνε για το “ιερό δικαίωμα στην εργασία”, είναι το  “δικαίωμά” τους,  στην καταλήστευση της εργατικής δύναμης, του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου, και το οποίο η τρικομματική κυβέρνηση των τραπεζοβιομηχάνων, όπως είπε ο επικεφαλής της,  κ. Αντ. Σαμαράς, «πρέπει να το υπερασπιστεί με κάθε τρόπο» .  

Οι εργαζόμενοι, είναι καιρός να κατανοήσουν ταξικά, τα διδάγματα της κρίσης. Ότι σε τελευταία ανάλυση, η κοινωνία είναι ταξικά διαχωρισμένη και χρέος δικό τους είναι, το ταξικό τους συμφέρον - όπως λένε και κάνουν οι αστοί  με καμάρι "…Δείξαμε στο προαύλιο της  «Χαλυβουργίας» ότι εννοούμε αυτά που λέμε" *-  να το υπερασπιστούν, με κάθε μορφή οργανωμένης δράσης, και με ένταση της συμπαράστασής τους στον αγώνα των τιμημένων Χαλυβουργών, που είναι στην κυριολεξία αγώνας για όλη την εργατική τάξη, τον λαό.

     

 «Τα διδάγματα από μια κρίση, όπου οι αιτίες της...επιβιώνουν μέχρι σήμερα»

 «Για να βγει κέρδος από μια επιχείρηση, πρέπει να πουληθούν τα εμπορεύματα, να βρεθούν αγοραστές. Και αγοραστής πρέπει να είναι κατ' ανάγκην όλη η μάζα του πληθυσμού, γιατί οι τεράστιες επιχειρήσεις παράγουν βουνά ολόκληρα από προϊόντα…

Σ' όλες όμως τις κεφαλαιοκρατικές χώρες τα εννιά δέκατα του πληθυσμού αποτελούνται από φτωχούς: από εργάτες που παίρνουν ένα πενιχρότατο μεροκάματο, από αγρότες που, στη μεγάλη τους μάζα, ζουν χειρότερα κι από τους εργάτες….

Και να που, όταν η μεγάλη βιομηχανία σε περίοδο άνθησης παίρνει φόρα για να παράγει όσο το δυνατό περισσότερα, ρίχνει στην αγορά τόσο μεγάλη ποσότητα προϊόντων, που δεν είναι σε θέση να τα πληρώσει η φτωχή πλειονότητα του λαού...

Αυξάνει ολοένα ο αριθμός των μηχανών, των εργαλείων, των αποθηκών, των σιδηροδρόμων κτλ., όμως, από καιρό σε καιρό διακόπτεται αυτή η αύξηση, γιατί η μάζα του λαού, για την οποία, σε τελευταία ανάλυση, προορίζονται όλοι αυτοί οι βελτιωμένοι τρόποι παραγωγής, παραμένει σε φτώχεια τέτοια, που φτάνει τα όρια της εξαθλίωσης….

Η κρίση δείχνει ότι η σύγχρονη κοινωνία θα μπορούσε να παράγει ασύγκριτα περισσότερα προϊόντα για την καλυτέρευση της ζωής  όλου του εργαζόμενου λάου, αν δεν είχαν αρπαχτεί η γη, τα εργοστάσια, οι μηχανές κ.τ.λ. από μια χούφτα ατομικούς ιδιοχτήτες, που βγάζουν εκατομμύρια από τη λαϊκή εξαθλίωση…

Η κρίση δείχνει ότι οι εργάτες δεν μπορούν να περιοριστούν μόνο στην πάλη για μερικές παραχωρήσεις από μέρους των κεφαλαιοκρατών: στην περίοδο της αναζωογόνησης της βιομηχανίας μπορούν να καταχτηθούν τέτοιες παραχωρήσεις (...) όμως επέρχεται η κρίση και οι κεφαλαιοκράτες όχι μόνο παίρνουν πίσω τις παραχωρήσεις που έκαναν, αλλά και επωφελούνται από την αδυναμία των εργατών, για να κατεβάσουν ακόμα πιο πολύ τα μεροκάματα…

Κι αυτό θα συνεχίζεται αναπότρεπτα, ώσπου οι στρατιές του σοσιαλιστικού προλεταριάτου να γκρεμίσουν την κυριαρχία του κεφαλαίου και της ατομικής ιδιοχτησίας».**

*  Από την ομιλία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, στην ΚΟ της ΝΔ, 24/7/2012.

** Β. Ι. ΛΕΝΙΝ, απόσπασμα από το άρθρο «Τα διδάγματα της κρίσης», δημοσιεύτηκε στην «Ίσκρα» τον Αύγουστο του 1901, «Άπαντα», τόμος 5ος, σελ. 85 - 86, έκδοση «Σύγχρονη Εποχή»).

"ΚΚΕ ισχυρό, στήριγμα για το λαό"

Μία επιλογή: Ισχυρό ΚΚΕ! *

 Ολες οι πολιτικές δυνάμεις συμφωνούν ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,  από αυτή την εκλογική αναμέτρηση, θα προκύψει κυβέρνηση. Οποια κι αν είναι όμως αυτή η κυβέρνηση, είτε κεντροδεξιά είτε κεντροαριστερή, αυτό που θα έχει να αντιμετωπίσει είναι η βαθιά οικονομική καπιταλιστική κρίση. Ολες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις πέραν του ΚΚΕ, δεσμεύονται από τους όρους, τους κανόνες και τις συμφωνίες της ΕΕ και όλοι τους είναι με τους επιχειρηματίες και τον καπιταλισμό. Αρα, η κυβέρνηση που θα προκύψει θα κληθεί να διαχειριστεί την κρίση εντός του καπιταλισμού. Ομως διαχείριση της κρίσης εντός του καπιταλισμού σημαίνει να βγει το κεφάλαιο από την κρίση με όσο το δυνατό λιγότερες απώλειες. Σημαίνει ότι και πάλι θα κληθεί να πληρώσει ο λαός.

Στις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής οι εργαζόμενοι κι οι άνεργοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να έχουν μπροστά τους μία επιλογή:

 Ισχυρό ΚΚΕ στη Βουλή και στο λαό! 

Αυτή είναι η επιλογή - στήριγμα για το λαό την επομένη των εκλογών. 

* Μία επιλογή: Ισχυρό ΚΚΕ!  ΕΔΩ

"Δεν μπορεί να υπάρξει για τον λαό φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση, χωρίς σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές του και τους συμμάχους τους"

  "Απέναντι στην πανστρατιά της αστικής τάξης είναι επείγον να αντιπαρατεθεί όσο το δυνατόν ισχυρότερο το εργατικό - λαϊκό κίνημα με το ΚΚΕ μπροστά".*

...Οι αναλύσεις - προβλέψεις του ΚΚΕ επιβεβαιώνονται πριν καν φτάσει η 18 Ιούνη. Μετά τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τώρα πια στο σύνολό τους και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν πολύ καθαρά τι θα γίνει στις 18. Οτι θα διασφαλίσουν πάση θυσία τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

 Οι όρκοι πίστης στην επιχειρηματικότητα και την ανάγκη να υπάρξουν καπιταλιστικά κέρδη για να έχει ελπίδα ο εργάτης ότι θα περισσέψει κάποιο κόκαλο και γι' αυτόν, δίνουν και παίρνουν. Δικαίως - από τη σκοπιά των συμφερόντων που εκφράζει - ως και η «Καθημερινή» αναγνωρίζει ότι με το νέο σχήμα της σοσιαλδημοκρατίας το μέλλον για τους καπιταλιστές μπορεί να είναι ξανά ελπιδοφόρο. 

Η προγραμματική διαφορά του υπό σύσταση νέου κεντροαριστερού πόλου με τον επίσης υπό ανασύσταση κεντροδεξιό πόλο έχει σχεδόν πια μηδενιστεί. Το μαρτυρούν όχι μόνο τα άρθρα στην «Αυγή» που διαβεβαιώνουν την αστική τάξη ότι η νέα αριστερά θα κυβερνήσει έτσι που να βοηθά την αύξηση του πλούτου, δηλαδή με μέτρα που θα συμβάλουν στην ένταση της εκμετάλλευσης των εργατών, αλλά και οι προτροπές του συνόλου των αστικών εφημερίδων να λυθεί πλέον και η μόνη εκκρεμότητα, ο σχηματισμός κυβέρνησης, αφού έτσι κι αλλιώς στο θέμα της εξουσίας έχει ήδη διασφαλιστεί ότι τα πράγματα θα μείνουν ως έχουν... Αν μπορούσαν να σχημάτιζαν κυβέρνηση και χωρίς εκλογές δε θα είχαν πρόβλημα, οι ρόλοι πλέον είναι ήδη μοιρασμένοι.

...Το ΚΚΕ - είναι απόλυτα καθαρό πλέον σε όλους - έχει πάρει ήδη θέση στα μετερίζια της πρώτης γραμμής. Η πρόσκληση μάχης απευθύνεται σ' έναν προς έναν κάθε εργαζόμενο, αγρότη, αυτοαπασχολούμενο, σε γυναίκες και παιδιά.

Απέναντι στην πανστρατιά της αστικής τάξης είναι επείγον να αντιπαρατεθεί όσο το δυνατόν ισχυρότερο το εργατικό - λαϊκό κίνημα με το ΚΚΕ μπροστά.

* "Ισχυρό ΚΚΕ για ρήγμα στο αστικό μέτωπο"  ΕΔΩ