Από τις κινητές θρησκευτικές γιορτές, με την
σημερινή "εφιαλτική" ΓΣΕΕ φτάσαμε
στις "κινητές" απεργίες.

Απεργία στις 23 Φλεβάρη 2011

Κάλεσμα της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ

προς τους εργαζόμενους για να δοθεί:

• Ταξική απάντηση στον πόλεμο εργοδοτών - κυβέρνησης - τρόικας. Να καταδικαστεί ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός
• Στις 10 Φλεβάρη, πανελλαδική συντονισμένη παρέμβαση σε όλους τους νομούς της χώρας, με συλλαλητήρια, αλλά και άλλες μορφές πάλης για τα οξυμένα προβλήματα των εργαζομένων

Να δώσουν ηχηρή απάντηση στην αντεργατική πολιτική και στον άθλιο ρόλο της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, καλεί τους εργαζόμενους η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, που συνεδρίασε χτες το βράδυ. Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, εκτιμώντας την ανάγκη η απεργία να είναι μια σημαντική παρέμβαση ενάντια στην καταιγίδα των αντιλαϊκών εξελίξεων, αλλά και ο ελιγμός της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ να κάνει τη λιγότερη ζημιά στην οργάνωση και στον προσανατολισμό των αγώνων, καλεί τα Συνδικάτα που είχαν αποφασίσει απεργία για τις 10 Φλεβάρη να πάρουν αποφάσεις για τις 23 του μήνα και να αξιοποιήσουν το χρόνο που μεσολαβεί για την καλύτερη οργάνωση της απεργίας, αλλά και την αποκάλυψη του ρόλου του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Ταυτόχρονα, ορίζει για τις 10 Φλεβάρη ημέρα πανελλαδικής συντονισμένης παρέμβασης σε όλους τους νομούς της χώρας, με συλλαλητήρια, αλλά και άλλες μορφές πάλης για τα οξυμένα προβλήματα των εργαζομένων.

*Σε ανακοίνωση μετά τη χτεσινή της συνεδρίαση, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ σημειώνει: "Με όλες μας τις δυνάμεις για την επιτυχία της απεργίας και των απεργιακών συγκεντρώσεων του ΠΑΜΕ"

Όλη η ανακοίνωση εδώ

*Κάλεσμα για απεργία στις 23 Φλεβάρη

Επαγρύπνηση

Στρατηγική του ΠΑΣΟΚ οι αντιλαϊκές ανατροπές

Ελληνες και μετανάστες μαζί στον ταξικό αγώνα

"Στις 10 Φεβρουαρίου 2011
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ
ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ"


Οι εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος επιβεβαιώνουν με τρόπο απόλυτο την ορθότητα της παρέμβασης με το κάλεσμα των ομοσπονδιών και εργατικών κέντρων του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος και του ΠΑΜΕ για πανεργατική πανελλαδική απεργία στις 10 Φλεβάρη, ως απαρχή του νέου κύκλου των απεργιακών εκδηλώσεων της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Οι εργαζόμενοι της χώρας μας, τα λαϊκά στρώματα βρίσκονται αντιμέτωποι με τη χειρότερη, την πιο αντιδραστική κυβέρνηση των τελευταίων 10ετιών, η οποία, επικεφαλής του μετώπου των δυνάμεων του κεφαλαίου, της τρόικας και των άλλων αστικών κομμάτων, χαλκεύει νέα δεσμά για τα λαϊκά στρώματα παράλληλα με τα πρόσθετα προνόμια και διευκολύνσεις που εξασφαλίζει στο ντόπιο και ξένο μεγάλο κεφάλαιο.

Οι εργοδότες, πριν από όλους αυτοί που μέσα στην κρίση απολαμβάνουν αστρονομικών κερδών (π.χ. τραπεζίτες, φαρμακοβιομήχανοι, εφοπλιστές κ.ά.), αξιοποιώντας το νομοθετικό αντεργατικό οπλοστάσιο που η κυβέρνηση ψήφισε, το φόβο και την ανασφάλεια των εργαζομένων, μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε κάτεργα απαιτώντας να μην ισχύσει τίποτα από τα προηγούμενα δικαιώματα σε μισθούς, ωράρια εργασίας, επιδόματα κ.ά. Σε ανάλογη κατεύθυνση κινείται η κυβέρνηση και για τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα... Είναι ώρα μεγάλης ευθύνης... Δεν πρέπει να χαθεί χρόνος... Όλες οι πρωτοβουλίες των συνδικάτων τις επόμενες ημέρες, είτε αφορούν τις ιδιωτικοποιήσεις των μέσων μαζικής μεταφοράς και τις αυξήσεις των εισιτηρίων, είτε αφορούν το ΙΚΑ και την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών του, είτε αφορούν τον αποχαρακτηρισμό επαγγελμάτων από τα βαρέα και ανθυγιεινά κλπ, πρέπει να δένονται, να αναδείχνουν την αναγκαιότητα της απεργίας και τη μαζική συμμετοχή σε αυτήν. Η απεργία πρέπει και μπορεί να γίνει υπόθεση κάθε εργατικής λαϊκής οικογένειας. Όλων των μελών της. Και του πατέρα και της μητέρας και του παππού και της γιαγιάς και των παιδιών, είτε είναι μαθητές είτε είναι φοιτητές. Πρέπει να γίνει υπόθεση των αυτοαπασχολουμένων, των μικρών και μεσαίων στην πόλη και στο χωριό. Η πολιτική αυτή χτυπά ολόκληρη τη λαϊκή οικογένεια, το σύνολο των μελών της. Μια πολιτική που χτυπά την εργατική τάξη, χτυπά ταυτόχρονα και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Στο ενιαίο αντιδραστικό μέτωπο των δυνάμεων του κεφαλαίου η κοινή δράση και η κοινωνική συμμαχία των εργαζομένων, των αυτοαπασχολουμένων, των μικρών και μεσαίων βιοτεχνών και εμπόρων, των αγροτών, της νεολαίας και των γυναικών είναι και δυνατότητα και ο δρόμος!*

*"Μια δύσκολη αναμέτρηση που μπορεί να κερδηθεί".
"Επίθεση στις συμβάσεις"
"Οι διεφθαρμένοι από τη διαφθορά τους πιάνονται"

«Οι σοσιαλιστές αστοί..Θέλουν τη σημερινή κοινωνία..χωρίς το προλεταριάτο»

παιδική ζωγραφιά

Ένα μέρος της αστικής τάξης θέλει να εξωραΐσει τις κοινωνικές ασχήμιες, για να διασφαλίσει την διατήρηση της αστικής κοινωνίας. «Σ΄ αυτή την κατηγορία ανήκουν: οικονομολόγοι, φιλάνθρωποι, ανθρωπιστές, άνθρωποι που ασχολούνται με την βελτίωση της κατάστασης των εργαζόμενων τάξεων, οργανωτές αγαθοεργιών, προστάτες των ζώων, ιδρυτές ΜΚΟ, υπέρ της μετριοπάθειας, οι πιο παρδαλοί ψευτομεταρρυθμιστές. Και αυτό τον αστικό σοσιαλισμό έφτασαν να τον..» ..συμπυκνώσουν και να τον “εκφράσουν” και πολιτικά μέσα από κομματικό σχηματισμό. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα, μέσα από το ΠΑΣΟΚ. «Οι σοσιαλιστές αστοί θέλουν τις συνθήκες ζωής της σύγχρονης κοινωνίας χωρίς τους αγώνες και του κινδύνους που απορρέουν αναγκαστικά απ΄ αυτήν. Θέλουν τη σημερινή κοινωνία, αλλά αφού της αφαιρεθούν τα στοιχεία που την επαναστατικοποιούν και τη διαλύουν. Θέλουν την αστική τάξη χωρίς το προλεταριάτο. Η αστική τάξη, φυσικά, φαντάζεται τον κόσμο όπου κυριαρχεί σαν τον καλύτερο κόσμο…. Μία δεύτερη, λιγότερο συστηματική, αλλά πιο πρακτική μορφή αυτού του σοσιαλισμού, δοκίμασε να αποτρέψει την εργατική τάξη από κάθε επαναστατικό κίνημα, αποδείχνοντας ότι δεν μπορεί να την ωφελήσει αυτή ή εκείνη η πολιτική αλλαγή, αλλά μονάχα μια αλλαγή των υλικών συνθηκών ζωής, των οικονομικών σχέσεων. Αλλά ο σοσιαλισμός αυτός, με την αλλαγή των υλικών συνθηκών ζωής δεν εννοεί καθόλου την κατάργηση των αστικών σχέσεων παραγωγής, που μπορεί να γίνει με επαναστατικό τρόπο, αλλά διοικητικές βελτιώσεις που πραγματοποιούνται πάνω στο έδαφος αυτών των σχέσεων παραγωγής και επομένως δεν θα αλλάξει τίποτα στη σχέση του κεφαλαίου και της μισθωτής εργασίας, αλλά στην καλύτερη περίπτωση θα μειώσει για την αστική τάξη τα έξοδα της κυριαρχίας της και θα απλοποιήσει τον κρατικό της προϋπολογισμό. Την πιο ταιριαστή έκφραση ο αστικός σοσιαλισμός την αποκτάει τότε μονάχα, όταν καταντάει ένα απλό ρητορικό σχήμα».*

Παραφράζοντας το αυθεντικό κείμενο, για να έλθουμε στο σήμερα, οι αστοί σοσιαλιστές μας, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνησή του, ισχυρίζονται και απαιτούν με κάθε τρόπο να πιστέψουμε ότι: ο νέος κρατικός προϋπολογισμός της κυβέρνησής τους, συντάχθηκε και ψηφίστηκε, προς όφελος της τάξης των εργαζομένων! Οι μειώσεις μισθών, συντάξεων και επιδομάτων; Προς όφελος της τάξης των εργαζομένων!! Κι αν οδηγεί σε νέες μαζικές απολύσεις και στην ανεργία πολλές ακόμη χιλιάδες εργαζομένων; Κι αυτό γίνεται προς όφελος της τάξης των εργαζομένων!! Κι αν σαν μαέστρος “ενορχηστρώνει” τις φορολογικές αυξήσεις με αυτές των καταναλωτικών προϊόντων και στις ήδη υποβαθμισμένες υπηρεσίες (Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια); Κι αν παραδίνει στο μεγάλο κεφάλαιο τη γη, τις παραλίες, τα δάση, τις κρατικές επιχειρήσεις, αυξάνει τις φοροαπαλλαγές, τα προνόμια και τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου; Εσείς οι εργαζόμενοι μην ανησυχείτε, προς όφελος της τάξης σας, παίζει η καπιταλιστική μας ορχήστρα. « Ο σοσιαλισμός της αστικής τάξης είναι ακριβώς ο ισχυρισμός ότι οι αστοί είναι αστοί προς όφελος της εργαζόμενης τάξης.»*

Η τάξη των εργαζομένων γνωρίζει πολύ καλά, παρότι αυτό δεν έχει εμφανιστεί ακόμη στην πράξη σε όλη του την έκταση, ότι οι αστοί σοσιαλιστές μας, το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση και οι “σύμμαχοί” της, λένε ψέματα. Η κυβέρνηση λέει ψέματα, ότι ο λαός εγκρίνει την πολιτική της. Λέει ψέματα, ότι τελειώνουν οι θυσίες. Η εχθρικά αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης δεν θα έχει τέλος, όσο το κεφάλαιο παραμένει στο απυρόβλητο, όσο καθυστερεί η οργανωμένη συσπείρωση και δράση του λαού, όσο δεν δυναμώνει η λαϊκή αντίσταση. Οι εργαζόμενοι είναι ανάγκη να κατανοήσουν ότι δεν έχουν καμία σχέση με τις αιτίες της κρίσης, αντίθετα είναι οι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου και μόνο, πλούτο που τον καρπώνονται μια χούφτα αγύρτες και σφετεριστές, και ότι αυτή η καταλήστευσή τους και οι θυσίες τους δεν θα έχουν τέλος όσο θα διατηρείται η εξουσία της κεφαλαιοκρατικής αγυρτείας και εκμετάλλευσης. Ο εργαζόμενος λαός, οι άνεργοι, οι νέοι, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας που παράγει τα πάντα με τα χέρια και το μυαλό και που πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, επειδή έτσι προστάζει η οικονομία και η εξουσία των μονοπωλίων, είναι δυνατό να αλλάξουν αυτή την κατάσταση, αρκεί το δίκιο τους και η δύναμή τους οργανωμένα και στοχευμένα να χτυπάει τις πραγματικές αιτίες και όχι τα είδωλά τους, που προβάλλουν «φωτίζοντάς» τα, οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου, τα αστικά ΜΜΕ και οι συνάδοντες οπορτουνιστές.

Γιαυτό στο χάραμα του καινούργιου χρόνου και κόντρα στις επιδιώξεις, των απανταχού τοκογλύφων και εκμεταλλευτών για την έκβαση της κρίσης, ας κρατήσουμε, κερί αναμμένο, τα λόγια του ποιητή: “το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος, το να μη παραδίνεσαι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ” και να δεσμευτούμε ότι θα κάνουμε αυτό που πρέπει για να δρομολογηθεί, αντίθετα με τα σχέδιά τους, η χρεοκοπία της πλουτοκρατίας και όχι του λαού.

“Καμία θυσία για την πλουτοκρατία – ανατροπή και λαϊκή εξουσία”

* ΜΑΡΞ - ΕΝΓΚΕΛΣ: Μανιφέστο του ΚΚ

Απεργία 10 Φεβρουαρίου 2011 - Δυναμώνει ο απεργιακός ποταμός

Για την ακρίβεια που φουντώνει και τη λαϊκή απάντηση

Κραυγές και συκοφαντία για να σκεπαστεί η αλήθεια

Συναγερμός για την ανεργία

Σκάνδαλο η πολιτική τους

Ταΐζουν δηλητήρια τον κόσμο

"η καπιταλιστική χύτρα ταχύτητας από κατασκευής της δεν είχε βαλβίδα ασφαλείας"

Οι Giogonta's χειροκροτάνε τον εαυτό τους, γιατί έπεισαν τον εαυτό
τους, να ψηφίσει τον "αναξιόπιστο" προϋπολογισμό τους.

Είναι απερίγραπτη η ευχαρίστηση μου, καθώς νοιώθω την απελπισία που έχει καταλάβει την πλουτοκρατία και τους πολιτικούς της εκπροσώπους, αντικρίζοντας πλέον το ιστορικό τους αδιέξοδο, το ιστορικό τους τέλος. Και ακόμα νοιώθω ικανοποίηση μεγάλη, ότι έφτασε επιτέλους ο καιρός, οι πλουτοκράτες να πληρώσουν για την τυραννική τους κυριαρχία, την καταλήστευση των εργαζομένων, της εργατικής τάξης. Να νοιώσουν την ίδια αγωνία που ένοιωσαν και νοιώθουν πριν το τέλος τους, τα θύματά τους. Να πληρώσουν για τον αφανισμό εκατομμυρίων αθώων ανθρώπων. Βλέπουν μπροστά τους να ρέει η άμμος στην κλεψύδρα της ιστορικής εξέλιξης . Αντιλαμβάνονται με χειροπιαστό τρόπο, γιατί ψάχνουν αλλά δεν την βρίσκουν, ότι η καπιταλιστική χύτρα ταχύτητας από κατασκευής της δεν είχε βαλβίδα ασφαλείας. Καταλαμβάνονται από την απελπισία, και παραλογίζονται. Αυτό φάνηκε για άλλη μια φορά κατά την συζήτηση για τον προϋπολογισμό, που έγινε στη Βουλή.

Πως αλλιώς να κατανοηθούν τα λόγια της Βάσως Παπανδρέου. «Είναι αυτονόητο ότι ψηφίζω τον προϋπολογισμό του 2011. Σημαίνει, όμως, ότι μιλούμε για αξιόπιστο προϋπολογισμό που θα μας βγάλει από τα αδιέξοδα; Οχι (...) Στήριξη δεν σημαίνει σιωπή και στοίχιση πίσω από μία άποψη. Ορισμένα "όχι" έχουν μεγαλύτερη αξία για τη συλλογική προσπάθεια από στρατευμένα "ναι"».

Πως αλλιώς του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Τηλέμαχου Χυτήρη. «Το μήνυμα που στέλνουμε με τον υπό ψήφιση προϋπολογισμό είναι ότι, ό,τι γίνεται εξ ανάγκης, πραγματοποιείται χωρίς το γνώμονα του πολιτικού κόστους. Και αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό και από τα πολιτικά κόμματα, αλλά και τα μέσα ενημέρωσης», σημειώνοντας ότι με την επιψήφισή του: «Δε σημαίνει ότι δεν κάνουμε κριτική, γιατί και λάθη γίνονται και αστοχίες, αλλά είναι μία ιδιαίτερη περίοδος, κατά την οποία πρέπει όλοι να βάλουμε πλάτη».

Του βουλευτή Λάρισας Έκτορα Νασιώκα «Ο λογαριασμός δύσκολα βγαίνει γιατί είμαστε σε πολύ βαθιά ύφεση και δεν υπάρχουν πολιτικές για την αντιμετώπιση της κατάστασης…», του Απόστολου Κακλαμάνη και όσων μίλησαν από την κυβερνητική παράταξη.

Τι άλλο δείχνει, σε τελευταία ανάλυση, πέρα από το ταξικό τους αδιέξοδο, η έγκριση του προϋπολογισμού που οι ίδιοι εκ προοιμίου, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θεώρησαν αναξιόπιστο. Κι αν πεις, και σωστό θα είναι, ότι η επιδίωξη τους, με όλα αυτά τα τερτίπια, είναι να συντηρήσουν το παραμύθι της εσωκομματικής δήθεν αντιπολίτευσης, με φωνές που ζητάνε τάχα πιο φιλολαϊκή πολιτική από την κυβέρνηση, επειδή αφουγκράζονται τις ανησυχίες του λαού. Ότι τα «όχι» σε πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής, κάθε άλλο παρά αμφισβήτηση της κυβέρνησης σημαίνουν, αφού και αυτά είναι στρατευμένα στη «συλλογική προσπάθεια», όπως είπε η Βάσω Παπανδρέου. Ότι επιχειρείται για μια φορά ακόμη η εξαπάτηση των εργαζομένων, απλώς θα τονίζεις αυτό που είναι πεποίθηση πλέον της αστικής τάξης, που προκύπτει από την «πρακτικά» αποκτημένη γνώση της και εμφανίζεται με την μεγαλύτερη ευκρίνεια στα λόγια των πολιτικών της εκπροσώπων και την αγχώδη και γιαυτό φανερά πλέον, χοντροκομμένα προκλητική προπαγάνδα των χειραγωγημένων ΜΜΕ, ότι από αυτή την οικονομική κρίση δεν μπορεί να δραπετεύσει. Οι εργαζόμενοι, ο λαός, δεν έχει κανένα λόγο να ακολουθήσει την πλουτοκρατία στο χαμό της, αντίθετα έχει κάθε λόγο να την "διευκολύνει". Γιαυτό, «η ισχυροποίηση του ταξικού πόλου, η ήττα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, σε συνάρτηση με τη μαζικοποίηση των ταξικών συνδικάτων είναι σήμερα όρος απαράβατος, για να δοθούν με αξιώσεις οι ταξικές μάχες που είναι μπροστά μας»*

*Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
"απάντηση στην ανελέητη επίθεση"
Ριζοσπάστης, Τετάρτη 22 Δεκέμβρη 2010

«τρελός παπάς σε βάφτισε»

Οι Gioconta΄s σε νέα κατορθώματα

"Δεν είναι μόνο η αφόρητη φλυαρία που υπομένουμε καιρό τώρα. Δεν είναι τα ψέματά τους. Δεν είναι ο κομπογιαννιτισμός τους, όταν προσπαθούν να τεκμηριώσουν "επιστημονικά" τις οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις, η προπαγάνδα τους, που φανερώνει πως νομίζουν ότι έχουν να κάνουν με νήπια, η αντιφατικότητα των λόγων τους, η αβάσταχτη ελαφρότητα του δίνε στο μεγάλο κεφάλαιο, αλλά κυρίως αυτό που προσπαθούν να κρύψουν πίσω από όλο αυτό τον κουρνιαχτό βλακείας και απειλών που έχουν σηκώσει. Το ιστορικό αδιέξοδο και το επερχόμενο τέλος του καπιταλιστικού συστήματος και της παρασιτικής τάξης τους. Αυτός είναι ο λόγος που τους υποχρεώνει να λένε και να κάνουν τόσες ανοησίες, που είναι σίγουρο ότι, δεν θα τις δεις, δεν θα τις ακούσεις ούτε σε ίδρυμα περίθαλψης διανοητικά καθυστερημένων ανθρώπων" ...("Εκεί που μας χρωστάγανε μας πήρανε και το βόδι""

Αυτές οι διαπιστώσεις από παλαιότερη ανάρτηση μου, εμφανίστηκαν σ'όλη την έκτασή τους, στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή (10 Δεκέμβρη 2010) με αφορμή την επίκαιρη ερώτηση της γ. γ. της ΚΕ του ΚΚΕ στον Πρωθυπουργό «για της αντεργατικές ανατροπές».
Είπε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός: «Αυτά που κάνουμε είναι για να διασφαλίσουμε σιγουριά και ασφάλεια, ειδικά στον εργαζόμενο, που σήμερα αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη απειλή, αυτή της ανεργίας».
Αναρωτιέσαι. Ποιός είναι αυτός που λέει αυτά τα λόγια; Ο πρωθυπουργός της χώρας!! Ο οποίος, αντί με την πολιτική του, αυτό θα ήτανε το λογικό, να διασφαλίζει τουλάχιστον μια αξιοπρεπή διαβίωση του λαού σ’ αυτή τη δύσκολή συγκυρία, γέννημα και αυτή του ληστρικού οικονομικού συστήματος που υποστηρίζει, απειλεί τους εργαζόμενους με την ανεργία. Δηλαδή τι κάνει; Τρομοκρατεί τους εργαζόμενους, τον λαό, με την πραγματικότητα που δημιουργεί το καπιταλιστικό σύστημα σε παγκόσμια κλίμακα, και με την πραγματικότητα που ο ίδιος και η κυβέρνησή του διαμορφώνουν με την πολιτική τους στη χώρα. Και ζητά από τους εργαζόμενους να ξεχάσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα οικιοθελώς, και όσοι θα βρίσκουν δουλειά στη καπιταλιστική γαλέρα, να είναι ευγνώμονες στον ίδιο και στη κυβέρνησή του, για το μεροκάματο της πείνας.

Προσέξτε ψέματα και υποκρισία!!
«Με το νέο πλαίσιο, ούτε καταργούνται, ούτε αναιρούνται, ούτε υποβαθμίζονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις», λέει στη συνέχεια ο Πρωθυπουργός, ο οποίος συμπληρώνει ότι με τον καινούργιο νομοθέτημα «ενισχύεται η δυνατότητα διαπραγμάτευσης και σε επιχειρησιακό επίπεδο και, μόνο όταν υπογράφεται ειδική επιχειρησιακή σύμβαση, δεν εφαρμόζονται οι αντίστοιχες κλαδικές συμβάσεις». Λέει αυτά τα λόγια γνωρίζοντας ότι ήδη οι εργοδότες τον έχουν ξεμπροστιάσει μη υπογράφοντας καμιά κλαδική σύμβαση, περιμένοντας το νέο νόμο που ευνοεί τις επιχειρησιακές συμβάσεις και που τους βγάζει, στην ουσία, από την υποχρέωση να συμμετέχουν στις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Τι άλλο από προκλητική υποβάθμιση της νοημοσύνης του λαού μπορεί να σημαίνει η φράση του πρωθυπουργού ότι «δίνεται η δυνατότητα να υπάρξει μία από κοινού διευθέτηση εργοδότη και Σωματείου εργαζομένων, απέναντι στο δίλημμα "απολύσεις ή συγκράτηση μισθών"» και ότι «δίνεται μία ευκαιρία μετεξέλιξης της εταιρείας και συνεργασίας εργαζομένων και εργοδοτών, για την ανασυγκρότηση των εταιρειών, για να μπορούν να είναι ανταγωνιστικές». Δηλαδή εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι ένα πράγμα. Εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι το ίδιο υπεύθυνοι για το μέλλον των επιχειρήσεων και άρα το ίδιο υπεύθυνοι με την πλουτοκρατία για την κρίση. Κατά συνέπεια το ίδιο υπεύθυνοι και για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Όταν είμαστε παιδιά και βρισκόμαστε μπροστά σε τέτοιου είδους παραλογισμό, λέγαμε στον φορέα του «τρελός παπάς σε βάφτισε».

Ο Ελληνικός λαός πρέπει να βάλει τέλος σ΄ αυτές τις επικίνδυνες για την επιβίωσή του επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου, έχοντας κατά νου, ότι μαζί με όλες τις αθλιότητες που του επιβάλει το σημερινό σύστημα, συγχρόνως έχει (υπέρ)αναπτύξει τους υλικούς όρους και τις κοινωνικές μορφές που είναι απαραίτητες για τον οικονομικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 11π.μ.

"αυτό πλέον που διακυβεύεται με βεβαιότητα, δεν είναι το μέλλον της Ελλάδας, αλλά της τάξης των εκμεταλλευτών"

...θα φροντίσουμε εμείς γιαυτό. Έτσι πρέπει να γίνει. Έτσι θα γίνει.

Οι ΓΕΝΝΑΙΟΙ του ΝΤ. ΣΤΡΟΣ ΚΑΝ σε αναμνηστική
φωτογραφία μετά την απονομή των μεταλλίων του ΔΝΤ.

«Η κυβέρνηση είναι γενναία, χρειάζεται όμως πολιτική υποστήριξη
από τον ελληνικό λαό και, ει δυνατόν, πολιτική υποστήριξη
από όλα τα πολιτικά κόμματα»*

Με αυτά τα λόγια ο Ντ. Στρος - Καν, ανάμεσα στα άλλα, κάλεσε τον ελληνικό λαό να σκύψει το κεφάλι, δηλαδή να κάτσει φρόνημα και να αφήσει την Κυβέρνηση με την πολιτική της να σώσει τους τραπεζοβιομήχανους σε βάρος του. Δηλαδή να πει ο λαός το γνωστό "σφάξεμε Αγά μου ν' αγιάσω". Διαφορετικά όπως είπε «διακυβεύεται το μέλλον της Ελλάδας».
Όσο και να προσπαθούν να κρύψουν την αγωνία τους για το ζοφερό τους μέλλον και πίσω από τις προς τον ελληνικό λαό "συμβουλές" τους, ο ελληνικός λαός καταλαβαίνει μέρα με τη μέρα, ότι αυτό πλέον που διακυβεύεται είναι το μέλλον της τάξης των εκμεταλλευτών, δηλαδή το τέλος της κυριαρχίας τους. Ο ελληνικός λαός θα φροντίσει γιαυτό.

Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 11π.μ.

*Ξετσίπωτη κοροϊδία και απειλές στο λαό

" Όσο αυτός ο σαλιάρης υπηρέτης της πλουτοκρατίας, παραμένει πρόεδρος της ΓΣΕΕ, οι εργαζόμενοι θα είναι άξιοι της τύχης τους"

Το Ντούο Χάρμα παίζει στο καπιταλιστικό τσίρκο,
με τους παραμορφωτικούς καθρέφτες του.

"Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη"

" Έχει ξεπεράσει κάθε όριο προκλητικότητας προς τους εργαζόμενους ο ΣΕΒ
με την έκθεσή του με τίτλο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΕΜΠΟΔΙΑ!!!
Οι «άρπαγες» του ιδρώτα των εργαζομένων απαιτούν πρόσθετα μέτρα για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, νέες διευκολύνσεις – φοροαπαλλαγές και απαλλαγή τους από το κόστος μεταβίβασης επιχειρήσεων – εταιριών – μεριδίων κλπ. Ζητάνε με θράσος να μην πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές – δημοτικά τέλη, να μην επιβαρύνεται λένε η επιχειρηματική δραστηριότητα!!! Θέλουν πλήρης απελευθέρωση τιμών σε μια σειρά υπηρεσίες και δραστηριότητες και καλύτερη «ορθολογική τιμολόγηση» σε μεταφορές – οργανισμούς!!! Απαιτούν τα «παράσιτα» να μην πληρώνουν τις υπερωρίες, να τις συμψηφίζουν!!! να επιτρέπεται η απασχόληση των εργαζομένων την 6^η μέρα με ρεπό...."

Έτσι άρχιζε η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ της Τετάρτης, 1 Δεκέμβρη 2010.
Ναι, οι εξελίξεις τείνουν να επιβεβαιώσουν τον τίτλο της ανακοίνωσης του ΠΑΜΕ.
Το ζήτημα όμως που κρίνεται στις παραμονές μιας πολιτικής σύγκρουσης έχει να κάνει με το ποια θα είναι η έκβαση αυτής της σύγκρουσης. Και εκείνοι που έχουν γράψει την μέχρι τώρα ιστορία του εργατικού κινήματος και των επαναστάσεων, κατηγορηματικά έχουν δηλώσει ότι, η έκβαση μιας τέτοιας μάχης καθορίζεται και από το σε ποιανού τα χέρια, στην κρίσιμη συγκυρία, θα βρίσκεται η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος. Οι εργαζόμενοι πρέπει να ανατρέψουν την σημερινή συνδικαλιστική ηγεσία του τόπου τώρα. Γιατί όσο αυτός ο σαλιάρης υπηρέτης της πλουτοκρατίας, παραμένει πρόεδρος της ΓΣΕΕ, (Μπορείτε να διαπιστώσετε το θράσος και την δουλικότητα της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ, στα όσα είπε σήμερα ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, στο Γενικό Συμβούλιο της Συνομοσπονδίας, στο άρθρο της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ με τίτλο "Σε κρίση διάσπασης η ΓΣΕΕ") οι εργαζόμενοι θα είναι άξιοι της τύχης τους.

Το δίκιο θα κριθεί στους δρόμους.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 11π.μ.

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΣΕΒ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΛΑΔΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

"Η αισχρή συμπαιγνία κυβέρνησης, μεγαλοεπιχειρηματιών και της ηγεσίας ΓΣΕΕ πρέπει να αποτύχει. Το έγκλημα της κατάργησης των κλαδικών συμβάσεων και της γενίκευσης των μισθών πείνας πρέπει να συναντήσει την αποφασιστική και οργανωμένη αντίδραση όλων των μισθωτών. Καμιά ανοχή στα ψέματα και στις απάτες. Τις επιχειρήσεις κλείνει η καπιταλιστική κρίση, ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός και η ενίσχυση των μονοπωλίων, όχι οι μισθοί και τα εργατικά δικαιώματα".

Οδηγούν τους εργαζόμενους στην εξαθλίωση