Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιωργος Παπανδρέου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιωργος Παπανδρέου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 13 Ιουνίου 2010

"Καμία αναμονή. Αυτή τη μάχη ο λαός θα την κερδίσει αν αποκτήσει και κρατήσει μέχρι τέλους την πρωτοβουλία των κινήσεων"

O μικρός ιππέας στο ξύλινο αλογάκι του.
Tον φυσάει ο αέρας και ο μικρός ιππέας
νομίζει ότι τρέχει το ξύλινο αλογάκι του

«Καλωσορίζουμε την τελική απόφαση για ένα ταμείο σταθερότητας για την ευρωζώνη και καλούμε ώστε αυτός ο μηχανισμός να γίνει μόνιμος»

Τόνισε ο πρωθυπουργός μιλώντας στο συνέδριο του «Διεθνούς Συνδέσμου Τραπεζών» στη Βιέννη, μπροστά στους εκπροσώπους του διεθνούς τραπεζικού κεφαλαίου "ξεκαθαρίζοντας" τους με "αποφασιστικότητα" και "νέο πατριωτισμό" ότι η κυβέρνηση του θα «υλοποιήσει όλες τις επώδυνες και αναγκαίες αποφάσεις ώστε να μειωθεί το δημόσιο έλλειμμα σε 3% του ΑΕΠ το 2013». Ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει τη δύναμη και τη θέληση για να υλοποιήσει το μνημόνιο που έχει συνυπογράψει με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Καθησυχάζοντας ακόμη "πιο αποφασιστικά" τους δανειστές της Ελλάδας ότι δεν θα πρέπει να ανησυχούν, ότι θα πάρουν τα χρήματά τους: «πήραμε δάνεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ και θα τα πληρώσουμε».

«Χρησιμοποιούμε την τεχνογνωσία του ΔΝΤ για να πετύχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα»«Κόψαμε κατά 15% τους μισθούς. Μειώσαμε 10% τις κοινωνικές δαπάνες και αυξήσαμε κατά 30% τους φόρους σε ποτά, τσιγάρα και καύσιμα»!! Η μείωση - συνέχισε ο εκτελεστής των τεχνογνωσιακών εντολών του ΔΝΤ- των δημοσιονομικών ελλειμμάτων είναι «ο ακρογωνιαίος λίθος του προγράμματός μας», αναφέροντάς τους με "υπερηφάνεια " τα κατορθώματα της κυβέρνησης του: είπε, υπογραμμίζοντας με νόημα ότι «βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή του τριετούς προγράμματός μας».

Σκεφτείτε τι ετοιμάζουν ακόμα. Το χειρότερο μαρτύριο είναι η αβεβαιότητα. Καμία αναμονή. Αυτή τη μάχη ο λαός θα την κερδίσει αν αποκτήσει και κρατήσει μέχρι τέλους την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ο ελληνικός λαός πρέπει τώρα, προτού φτάσει σε κατάσταση εξαθλίωσης, να τελειώνει με αυτή την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τις επιδιώξεις των τραπεζοβιομηχάνων. Τώρα. Να επιβάλλει, μέσα από μια κινηματική διαδικασία, όπου και θα διαμορφωθεί ένα κυβερνητικό πρόγραμμα στη βάση των λαϊκών συμφερόντων, - έχει δημοσιευτεί τέτοιο σχέδιο - ακόμα και την ημερομηνία των γενικών εκλογών. Οι πολιτικές δυνάμεις και τα κόμματα που αντιπαλεύουν την πολιτική της αστικής τάξης, των μονοπωλίων, πρέπει να εκτιμήσουν σωστά τη διάθεση του λαού. Ο λαός θα συσπειρωθεί αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, όχι στο όραμα μιας μελλοντικής ιδανικής, επιθυμητής κοινωνίας, αλλά σε μια πρόταση, σε μια χειροπιαστή δυνατότητα ανατροπής των σε βάρος του, επιδιώξεων του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ. Γιατί θα πρέπει ο ελληνικός λαός, τι τον υποχρεώνει να περιμένει την ολοκλήρωση των σχεδίων του ευρωενωσιακού διευθυντηρίου σε βάρος του και ακόμη χειρότερα την εφαρμογή αυτών των μέτρων; Γιατί δεν μπορεί να ανατρέψει τώρα αυτή την πολιτική, δηλ. το μέρος, που βρίσκεται σε εξέλιξη και θα την ανατρέψει αφού θα έχει ολοκληρωθεί και θα έχει μπει σε εφαρμογή; Εκτός και αν πιστεύουν κάποιοι ότι ο λαός δεν έχει άλλη επιλογή, από το να πέσει μόνος του κάτω από τις ρόδες του Τζαγκερνάουτ. Αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να συνεχίσει το δρόμο που έχει πάρει. Είναι δέσμια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών στους οποίους συμμετέχει και η ίδια και η χώρα. Ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον από τις επιλογές της τάξης των εκμεταλλευτών. Ο λαός σήμερα δεν έχει κανένα ενδιαφέρον, παρά τις προσπάθειες αποπροσανατολισμού των ΜΜΕ, για πολιτικές μπουρδολογίες, θεαματικές αποκαλύψεις των διεφθαρμένων πολιτικών, και υποσχέσεις πάταξης της διαφθοράς, του τύπου ¨το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο" και λοιπά φούμαρα. Αυτά τα κόλπα όχι μόνο τα ξέρει, αλλά τα έχει πια σιχαθεί. Γιατί καταλαβαίνει πολύ καλά, επειδή ακριβώς βιώνει τη σημερινή πραγματικότητα, ότι όχι μόνο οι χιλιάδες των άνεργων, αλλά και όσοι ακόμα έχουν ένα μεροκάματο, δεν ξέρουν πλέον τι μέρα τους ξημερώνει. Γιαυτό, κανένα περιθώριο ελιγμών στους εκμεταλλευτές. Τώρα που τάχουν χαμένα. Να μη βρουν καμία ευκαιρία χειραγώγησης ή ελεγχόμενης από μέρους τους, εκτόνωσης της λαϊκής οργής. Αντίθετα, η λαϊκή οργή να μετασχηματιστεί σε δύναμη ανατροπής και δημιουργίας υπέρ των λαϊκών συμφερόντων. Ο λαός μπορεί να δώσει τη λύση. Αναδεικνύοντας και στηρίζοντας την κυβέρνηση εκείνη που θα πραγματοποιήσει της δεσμεύσεις της, που θα φανεί αντάξια των προσδοκιών του. Ο ελληνικός λαός πρέπει και μπορεί να πάρει τώρα το μέλλον του στα δικά του χέρια.

Δευτέρα 26 Απριλίου 2010

"Ο χρόνος είναι ο χώρος της ανθρώπινης ανάπτυξης"



Στις προσπάθειές τους οι εργάτες να ελαττώσουν την εργάσιμη μέρα στην παλιά λογική διάρκεια... βάζουν μονάχα όρια στους τυραννικούς σφετερισμούς
του κεφαλαίου. Ο χρόνος είναι ο χώρος της ανθρώπινης ανάπτυξης. Ένας άνθρωπος που δεν διαθέτει ελεύθερο χρόνο, που όλος ο χρόνος της ζωής του - εκτός από τις καθαρά φυσικές διακοπές για ύπνο, για φαγητό κλπ. - αποροφιέται από την εργασία του για τον κεφαλαιοκράτη είναι κάτι λιγότερο από ένα φορτηγό ζώο. Είναι μια απλή μηχανή για την παραγωγή ξένου πλούτου, σωματικά τσακισμένος και πνευματικά αποχτηνωμένος. κι ωστόσο όλη η ιστορία της σύγχρονης βιομηχανίας δείχνει ότι το κεφάλαιο, αν δεν του μπει φραγμός, τραβά χωρίς οίκτο και έλεος να ρίξει όλη την εργατική τάξη σ' αυτή την κατάσταση της άκρας κατάπτωσης.... Πάνω στη βάση του σημερινού συστήματος, η εργασία είναι απλώς εμπόρευμα όπως τα άλλα εμπορεύματα. Πρέπει λοιπόν να δοκιμάσει τις ίδιες διακυμάνσεις για να πετύχει μια μέση τιμή που ν' αντιστοιχεί στην αξία της. Θα ήταν παράλογο, από την μια να την μεταχειρίζεται κανείς σαν εμπόρευμα και από την άλλη να θέλει να την εξαιρέσει από τους νόμους που ρυθμίζουν τις τιμές των εμπορευμάτων. Ο σκλάβος έπαιρνε ένα διαρκές και σταθερό ποσό μέσων συντήρησης. Ο μισθωτός εργάτης δεν παίρνει. Πρέπει να προσπαθήσει στη μια περίπτωση να εξασφαλίσει μιαν ύψωση του μισθού του, έστω και μόνο για να αποζημιωθεί από μια πτώση του μισθού του στην άλλη περίπτωση. Αν δεχόταν να υποταχθεί στη θέληση, στις προσταγές του κεφαλαιοκράτη σαν σ' ένα μόνιμο οικονομικό νόμο, θα συμμεριζόταν την ίδια άθλια μοίρα του σκλάβου, χωρίς την εξασφαλισμένη ύπαρξη του σκλάβου.....
Ταυτόχρονα, και ολότελα ανεξάρτητα από τη γενική υποδούλωση της εργασίας που συνδέεται με το μισθωτό σύστημα, η εργατική τάξη δε θα πρέπει να υπερβάλλει την τελική αποτελεσματικότητα των καθημερινών αυτών αγώνων. Δε θα πρέπει να ξεχνά ότι παλεύει ενάντια στα αποτελέσματα και όχι ενάντια στις αιτίες αυτών των αποτελεσμάτων, ότι καθυστερεί βέβαια την προς τα κάτω κίνηση, δεν αλλάζει όμως την κατεύθυνσή της, ότι χρησιμοποιεί καταπραϋντικά φάρμακα, που όμως δεν γιατρεύουν την ασθένεια. Δε θα πρέπει λοιπόν να κατατρίβεται αποκλειστικά σ' αυτόν τον αναπόφευγο
μικροπόλεμο, που ξεπηδά διαρκώς από τους ατέλειωτους σφετερισμούς του κεφαλαίου η τις διακυμάνσεις στην αγορά.
Θα πρέπει η εργατική τάξη να καταλάβει ότι, μαζί μ' όλες τις αθλιότητες που της επιβάλλει το σημερινό σύστημα εγκυμονεί ταυτόχρονα και τους
υ λ ι κ ο ύ ς ό ρ ο υ ς και τις κοινωνικές μορφές που είναι απαραίτητες για έναν οικονομικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Αντί το συντηρητικό σύνθημα " την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία"* θα πρέπει να γράψει στη σημαία της το επαναστατικό σύνθημα :

"Κατάργηση του συστήματος της μισθωτής εργασίας" **
Με βάση και τα πάρα πάνω, η εργατική τάξη, τώρα, πρέπει να πάρει τα δικά της μέτρα σε απάντηση των μέτρων που παίρνουν οι εγχώριοι πλουτοκράτες μαζί με την ιμπεριαλιστική Ε.Ε. και το ΔΝΤ.
Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου ως πρωθυπουργός, και η κυβέρνησή του, ήταν το κακόγουστο αστείο που φύλαξε η ιστορία στην Ελλάδα, για τις αρχές του 21ου αιώνα. Δεν γέλασε κανείς. Η προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία, όχι μόνο θα δώσει τέλος
σ' αυτή την πλάκα, αλλά μπορεί να γίνει αφετηρία λαϊκής ανάτασης, και για το σκοπό αυτό σημαντικός θα είναι ο ρόλος των λαϊκών κομμάτων και συσπειρώσεων, μπορεί να γίνει πραγματικά
ένα καινούργιο ξεκίνημα για το λαό και τη χώρα.

**Καρλ Μαρξ, "Μισθός, τιμή και κέρδος", εκδ. "Σύγχρονη Εποχή" σελ. 69, 72.
* Παράφραση δική μας. Στο κείμενο του Κ. Μαρξ, " Ένα δίκαιο μεροκάματο για μια
δίκαιη
εργάσιμη μέρα"