1η Μάη 2012

Στίχοι: Θωμάς Μπακαλάκος
Μουσική: Θωμάς Μπακαλάκος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Πρώτη του Μάη και πώς
τους εργάτες ξεσηκώνεις.

Πρώτη του Μάη με φως,
φως της εργατιάς θαμπώνεις.
Παλεύει η εργατιά.

Δεν είν' αργία, είν' απεργία. 

Παλεύει η εργατιά. 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ 1886

«Ηταν μία θαυμάσια μέρα»

«Η 1η Μάη ήταν μια θαυμάσια μέρα. Ο παγωμένος άνεμος της λίμνης, που συχνά ήταν πολύ διαπεραστικός την άνοιξη, ξαφνικά έπεσε και είχε βγει ένας δυνατός ήλιος. Ολα ήταν ήσυχα: τα εργοστάσια άδεια, οι αποθήκες κλειστές, τα φορτηγά βαγόνια αχρησιμοποίητα, οι δρόμοι έρημοι, οι οικοδομές παρατημένες. Δεν έβγαινε καπνός από τα φουγάρα των εργοστασίων και οι μάντρες των ζώων ήταν σιωπηλές. Ηταν Σάββατο, εργάσιμη μέρα. Ομως οι εργάτες, γελώντας, κουβεντιάζοντας και ντυμένοι με τα καλά τους, κατευθύνονταν μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους στη λεωφόρο Μίτσιγκαν. Ο δρόμος είχε αποκτήσει ατμόσφαιρα  γιορτής. Μεγαλόσωμοι άντρες με κόκκινο σβέρκο, λίγο άβολα μέσα στα έτοιμα ρούχα τους, επαναλάμβαναν με ικανοποίηση: "Ολοι είναι εδώ, στο πλευρό μου, ακόμα και η γάτα"!».

Η απεργία ήταν καθολική. Η διαδήλωση ήταν απόλυτα ειρηνική. Κυριακή και Δευτέρα είχε χαθεί ήδη ο λογαριασμός για το σε πόσες επιχειρήσεις οι απεργοί κατέκτησαν το 8ωρο. Τελικά στις 4 Μάη το βράδυ στην πλατεία Χεϊμάρκετ η αστυνομία χτυπά τη συγκέντρωση. Πρόσχημα μια βόμβα που έριξε άγνωστος. Γρήγορα αποδείχτηκε ότι ήταν προβοκάτσια.
«Τώρα αίμα» ουρλιάζουν την άλλη μέρα οι τίτλοι των αφεντικών. «Κρεμάστε τους πρώτα κι ύστερα τους δικάζετε» ήταν η αξίωση για τους ηγέτες των εργατών.

Η 1η Μάη του 1886 δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Εμελλε, όμως, να γίνει μέρα σύμβολο, δίνοντας πλέον στις μέχρι τότε γιορτές για τη «μέρα εργασίας» ένα εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο. Το «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε» είχε απλωθεί ήδη χρόνια πριν. Ο δρόμος προς τα κει χαραζόταν διαφορετικά από τόπο σε τόπο, μια κόκκινη κλωστή όμως διαπερνούσε τα πάντα....

...Το 1889 στο ιδρυτικό της συνέδριο η 2η Διεθνής στο Παρίσι αποφάσισε το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς σαν παγκόσμια μέρα εργατικών διεκδικήσεων, με πρώτο γιορτασμό το 1890.

Στα εκατόν δεκάξι χρόνια που πέρασαν η εργατική τάξη δε σταμάτησε να επιχειρεί τη δική της έφοδο στον ουρανό. Κορυφαία έκφρασή της η Επανάσταση του Οκτώβρη. Η ανατροπή και η προς το παρόν επικράτηση της αντεπανάστασης έχουν φτάσει τα πράγματα εκεί όπου η επίθεση στα εργατικά δικαιώματα είναι πλέον εφ' όλης της ύλης. Το αίτημα παραμένει: Σοσιαλισμός!*

Η 1η Μάη είναι η μέρα που οι εργάτες όλου του κόσμου τιμούν τους νεκρούς της τάξης τους, τους ηρωικούς αγώνες και τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος στην ανειρήνευτη πάλη με το κεφάλαιο. Σύμβολο στον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η μέρα που η παγκόσμια εργατική τάξη διατρανώνει την απόφαση της να συνεχίσει την ηρωική της πορεία ως το τέλος, ως τη νίκη...

...Υπάρχει διέξοδος! Να βαδίσουμε στο δρόμο της λαϊκής συμμαχίας. Αυτός είναι ο δρόμος ώστε να αλλάξει ο σημερινός αρνητικός συσχετισμός δύναμης. Αυτός είναι ο δρόμος ώστε να πετάξουμε από πάνω μας τα δεσμά της εκμετάλλευσης, να ανατρέψουμε τη δικτατορία των μονοπωλίων που ντύνεται με το μανδύα της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Να τραβήξουμε το δικό μας δρόμο ανάπτυξης, που θα έχει ως μοναδικό κίνητρο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Αυτός είναι ο δρόμος της Λαϊκής Εξουσίας και της Λαϊκής Οικονομίας»

 ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

 ΣΤΟ  ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ 10 π.μ.**  

"Εργατική Πρωτομαγιά  2012"   ΕΔΩ

*   «Ηταν μία θαυμάσια μέρα»   ΕΔΩ                                                 
** Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ  για την Εργατική Πρωτομαγιά 2012   ΕΔΩ

Αναρτήθηκε από ART EKRAN

"Οι εργάτες με το Κόμμα τους" *

Οι εργάτες με το Κόμμα τους 

Μπορούν και πρέπει οι εργάτες να ψηφίζουν τα ίδια κόμματα με τ' αφεντικά;  Να ψηφίζουν αστικά κόμματα όπως ΠΑΣΟΚ - ΝΔ ή άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου; Μα έτσι σκορπούν τις ελπίδες τους δεξιά - αριστερά και τελικά απογοητεύονται. Το λέμε γιατί τώρα στις εκλογές εντείνεται η προπαγάνδα για να εγκλωβιστούν λαϊκές δυνάμεις σε ΠΑΣΟΚ - ΝΔ ή η αντίδραση και η οργή τους απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική, να μην εκφραστεί με ουσιαστικό τρόπο αλλά, να καναλιζαριστεί σε «λύσεις» κομμάτων που η στρατηγική τους δεν είναι αντίθετη στο σύστημα. Θέλουν να συσκοτίσουν ότι, δηλαδή, κάθε κόμμα υπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα συγκεκριμένης τάξης.  Επιδιώκουν να κρύψουν, πως υπάρχουν κόμματα που υπηρετούν τα μονοπώλια και την πλουτοκρατία.  Κόμματα, που θέλουν μια «καλύτερη διαχείριση» του καπιταλισμού που αναπαράγει εξαθλίωση και φτώχεια.

Επιδιώκουν να κρύψουν, πως υπάρχει το ΚΚΕ, το κόμμα της εργατικής τάξης, που έχει στρατηγική να πάρουν οι εργάτες την εξουσία σε όφελος του λαού.

Οπως στην παραγωγική διαδικασία, στο εργοστάσιο, εργάτες και εργοδότες έχουν εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα, έτσι και στην πολιτική τα συμφέροντά τους είναι διαφορετικά. Δε συναντούνται σε κανένα σημείο. Αυτοί που νομοθέτησαν μειώσεις μισθών, μείωση των αποζημιώσεων, αυτοί που εκτίναξαν την ανεργία στα ύψη, αυτοί που λένε στους εργάτες να δουλεύουν για τρεις μήνες και μετά να μένουν άνεργοι, αυτοί που χαρατσώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά, αυτοί που συντρίβουν τα δικαιώματα των λαϊκών στρωμάτων, υπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας.

Η εργατική τάξη πρέπει να σκεφτεί, ιδιαίτερα σε αυτές τις εκλογές, κι ενώ ξεδιπλώνεται η μεγαλύτερη αντεργατική επίθεση, αν έχει το δικαίωμα να ψηφίσει αυτούς που είναι ταγμένοι στο να «μαυρίσουν» τη ζωή τη δική τους και των παιδιών τους.

Τα κόμματα αυτά  (ΠΑΣΟΚ,  ΝΔ και Σια)  υπηρετούν συμφέροντα  αντίθετα απ' τα συμφέροντα των εργατών,  κι αυτό σήμερα είναι πιο φανερό από ποτέ. Οι εργοδότες, η πλουτοκρατία συνολικά, έχει κάθε δικαίωμα να ψηφίσει κόμματα που υμνούν την «ανταγωνιστικότητα». Διότι «ανταγωνιστικότητα» σημαίνει να πέσουν κι άλλο τα μεροκάματα, αφού μόνο έτσι θα μπορέσει η εργοδοσία να αναπληρώσει ένα μέρος απ' τη χασούρα που έχει λόγω της κρίσης.

 Οι εργοδότες έχουν κάθε συμφέρον να υμνούν το «ρεαλισμό» που επικαλούνται το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και τα «νέα» κόμματα που βγήκαν απ' τα «γεννοφάσκια» τους και όσα είναι πιστά στον ευρωμονόδρομο. Διότι το «εφικτό» και «ρεαλιστικό», για το οποίο μιλάνε, έχει για «θεό» του τα κέρδη των επιχειρήσεων.

Ας σκεφτούν οι εργαζόμενοι, τι κοινό έχουν με όλα αυτά; Αν αυτοί επικαλούνται το «ρεαλισμό» των επιχειρηματικών κερδών, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να σκεφτούν το ρεαλισμό του πόσου πλούτου παράγουν και πόσος πλούτος τσεπώνεται από λίγους μεγαλοεπιχειρηματίες. Οι εργάτες δεν έχουν κανένα λόγο να βρεθούν στα ίδια κόμματα με τα κόμματα - υπηρέτες των μονοπωλίων. Αυτά ανήκουν στους πλουτοκράτες.  Αυτοί, ας τα ψηφίσουν. Δεν έχουν κανένα λόγο να στηρίξουν τα κόμματα που στηρίζουν την Ευρωπαϊκή Ενωση, διότι όλα όσα εφαρμόζονται σήμερα είναι πολιτική της ΕΕ και των ευρωπαϊκών μονοπωλίων.

 Οι εργάτες έχουν το δικό τους κόμμα, το ΚΚΕ, που έχει συγκεκριμένη στρατηγική, όχι μόνο για την έξοδο από την κρίση, αλλά για να μπορούν οι εργάτες, τα πλατιά λαϊκά στρώματα, η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, να χαίρεται τον πλούτο που παράγει.

* Ριζοσπάστης,  Πέμπτη 12 Απρίλη 2012

"Λένε ψέματα στο λαό"

Λένε ψέματα στο λαό*

Σε ένα προεκλογικό μπαράζ ψεύδους και ανοιχτής κοροϊδίας σε βάρος των εργαζομένων και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων, επιδίδεται τις τελευταίες μέρες ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Συγκεκριμένα:

 -- «Δε θα υπάρξουν οριζόντιες περικοπές μισθών», δηλώνει σε κάθε δημόσια εμφάνιση ο Ευ. Βενιζέλος. Στη σελίδα 415 του μνημονίου σημειώνεται: «Εχουμε δεσμευτεί να πετύχουμε το δημοσιονομικό μας στόχο και είμαστε έτοιμοι να λάβουμε διορθωτικά μέτρα στην περίπτωση υποαπόδοσης. Τα διορθωτικά μέτρα αν κριθούν αναγκαία θα περιλαμβάνουν πρόσθετες στοχευμένες μειώσεις στο μισθολογικό κόστος του δημόσιου τομέα». Στη σελίδα 428 του μνημονίου γράφεται: «Αν χρειαστεί θα λάβουμε πρόσθετα διορθωτικά μέτρα για να διευκολυνθεί η συλλογική διαπραγμάτευση ώστε να διασφαλιστεί η ευκαμψία μισθών (...) Εάν μέχρι το τέλος του 2012 τα αποτελέσματα στην αγορά δεν έχουν αποτέλεσμα, θα εξετάσουμε την περίπτωση πιο άμεσων παρεμβάσεων». Αυτό έχει υπογράψει και ψηφίσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και αμέσως μετά τις κάλπες, μαζί με τη ΝΔ και τους άλλους πρόθυμους, είναι έτοιμος να προωθήσει περαιτέρω μειώσεις των μισθών, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα.

-- «Δε θα προχωρήσουμε σε οριζόντιες περικοπές συντάξεων», ισχυρίζεται ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Στη σελίδα 498 του μνημονίου, όμως, το οποίο ψήφισε μαζί με τη ΝΔ, γράφεται: «Μέχρι τον Ιούνιο του 2012 η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε αναθεώρηση των προγραμμάτων δημόσιας δαπάνης, που θα επικεντρωθεί σε συντάξεις και κοινωνικές μεταβιβάσεις». Αρα, η επόμενη αστική κυβέρνηση δεσμεύεται για την προώθηση πολιτικών μείωσης των συντάξεων.

-- «Δεσμευόμαστε για πρόγραμμα καθολικής υγειονομικής προστασίας», διατυμπανίζει ο Ευ. Βενιζέλος. Στην σελίδα 507 του μνημονίου το ΠΑΣΟΚ έχει ψηφίσει μαζί με τη ΝΔ: «Η κυβέρνηση εντείνει τα μέτρα για την επίτευξη οικονομιών κατά την αγορά εξωνοσοκομειακών φαρμάκων, περίπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ κατά το 2012, σε σύγκριση με το 2011». Το ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο δε θα προσφέρει καθολική υγειονομική προστασία, αλλά έχει δεσμευτεί να κόψει και 1 επιπλέον δισ. ευρώ από τη φαρμακευτική περίθαλψή του λαού, την οποία με βεβαιότητα θα φορτώσει στις δικές μας τσέπες!

-- «Δε θα επιβληθούν νέοι φόροι» προπαγανδίζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για να ψηφοθηρίσει. Στη σελίδα 500 του μνημονίου, έχει υπογράψει και δεσμευτεί μαζί με τη ΝΔ να προωθήσει: «Φορολογική μεταρρύθμιση που θα σχετίζεται με το φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, το φόρο εισοδήματος εταιριών και ΦΠΑ, τους φόρους επί της ακίνητης περιουσίας καθώς και τις κοινωνικές εισφορές (...) Η μεταρρύθμιση θα θεσπιστεί μέχρι τον Ιούνιο του 2012». Κρύβουν ότι έχουν αποφασίσει πλήρη κατάργηση των φοροαπαλλαγών, που σημαίνει νέα αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Αυξήσεις συντελεστών ΦΠΑ σε φάρμακα, τρόφιμα, ηλεκτρισμό, φυσικό αέριο κ.ά. Αλλαγές στις φορολογικές κλίμακες εισοδήματος, που θα επιβαρύνουν κι άλλο τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους. Ενιαίο φόρο για τα ακίνητα, που θα εκτινάξει τη ληστεία απέναντι στη μικρή περιουσία.

Αυτά τα μέτρα, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ τα έχουν κάνει νόμο του κράτους και ετοιμάζονται να τα επιβάλλουν αμέσως μετά τις εκλογές, αν ο λαός δεν τους «μαυρίσει» κυριολεκτικά, βγάζοντας πανίσχυρο το ΚΚΕ. Να μη σκορπίσει η ψήφος στα αναχώματα, που είτε τάζουν εκ του ασφαλούς λαγούς και πετραχήλια, είτε ετοιμάζονται να εξαργυρώσουν την όποια εκλογική τους δύναμη με δυο τρεις θεσούλες στη μετεκλογική συγκυβέρνηση, που θα είναι χειρότερη από την προηγούμενη, επειδή η κρίση βαθαίνει και το κεφάλαιο γίνεται ολοένα και πιο επιθετικό.

"Αυτό ακριβώς είναι και το νόημα της ψήφου στο ΚΚΕ ακόμα κι από εκείνους που δε συμφωνούν σε όλα με τη στρατηγική του, αλλά κατανοούν ότι στις εκλογές πρέπει να καταγραφεί μια ανατροπή των συσχετισμών σε βάρος των δυνάμεων που με διάφορα χρώματα στηρίζουν την εργοδοσία, στηρίζουν την εξουσία των μονοπωλίων.

Μόνο το ΚΚΕ έχει αποδείξει στην πράξη ότι τη δύναμη που του δίνει ο λαός και μέσα από τις εκλογές την διαθέτει για να κερδίζει βήματα μπροστά η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα. Μόνο το ΚΚΕ εγγυάται ότι και μετά τις εκλογές θα συνεχίσει να πολεμά σθεναρά, με αδιαλλαξία, το κεφάλαιο και τις πολιτικές του, θα τα δίνει όλα για να είναι πιο ισχυρό το λαϊκό κίνημα, ικανό να πάρει τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο στα χέρια του.

Για τη μέγιστη δυνατή συγκέντρωση δυνάμεων σ' αυτή τη κατεύθυνση, για αντίσταση και αντεπίθεση ζητάμε μία προς μία η λαϊκή ψήφος να δοθεί στο ΚΚΕ."**

 

  * Ριζοσπάστης, "Στο δικό μας δρόμο"  σελ. 13,   Σάββατο 21 Απρίλη 2012 
**  "Δύναμη για το λαό η ψήφος στο ΚΚΕ"  ΕΔΩ

Εκλογές 6 Μάη 2012 "Τώρα είναι η ώρα, για μάχη και για ζωή"

"...Ποιος είναι, λοιπόν, ο γενικός νόμος, που καθορίζει την πτώση και την άνοδο του μισθού εργασίας και του κέρδους, στην αμοιβαία τους σχέση; Ο μισθός και το κέρδος βρίσκονται σε αντίστροφη αναλογία  αναμεταξύ τους...Το κέρδος (για τον καπιταλιστή) αυξάνει στο βαθμό που πέφτει ο μισθός της εργασίας, πέφτει στο βαθμό που ανεβαίνει ο μισθός της εργασίας... 

 ...Βλέπουμε, λοιπόν, ότι κι αν ακόμα παραμείνουμε μέσα στη σχέση κεφαλαίου και μισθωτής εργασίας, τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τα συμφέροντα της μισθωτής εργασίας είναι διαμετρικά αντίθετα....σελ. 50 ...Το κέρδος και ο μισθός της εργασίας βρίσκονται, όπως και πριν, σε αντίστροφη αναλογία.

    Όταν το κεφάλαιο αυξάνει γρήγορα, τότε μπορεί ο μισθός της εργασίας ν' ανεβαίνει, όμως ασύγκριτα πιο γρήγορα ανεβαίνει το κέρδος του κεφαλαίου. Η υλική κατάσταση του εργάτη καλυτέρευσε, μα σε βάρος της κοινωνικής του θέσης. Το κοινωνικό χάσμα που τον χωρίζει από τον καπιταλιστή μεγάλωσε".

Όταν λένε ότι "είναι προτιμότερο να υπάρχουν ανοιχτές επιχειρήσεις με λίγο χαμηλότερες αποδοχές, αντί κλειστές επιχειρήσεις και περισσότεροι άνεργοι" (βίντεο) ή ότι η πιο ευνοϊκή προϋπόθεση για τους εργαζόμενους είναι οι επενδύσεις, μέσω της ανταγωνιστικότητας, δηλαδή, η όσο μπορεί πιο γρήγορη αύξηση του παραγωγικού κεφαλαίου, σημαίνει ότι: " Όσο πιο γρήγορα η εργατική τάξη  μεγαλώνει και αυξάνει την εχθρική της δύναμη, τον ξένο πλούτο που την εξουσιάζει, τόσο περισσότερο θα της επιτρέπεται κάτω από ευνοϊκότερες  συνθήκες να εργάζεται ξανά για την αύξηση  του αστικού πλούτου, για το μεγάλωμα της εξουσίας του κεφαλαίου, και θα πρέπει να 'ναι ευχαριστημένη ότι σφυρηλατεί για τον εαυτό της τις χρυσές αλυσίδες με τις οποίες τη σέρνει η αστική τάξη πίσω της". *        

Να γιατί, η πραγματική διαχωριστική γραμμή, βρίσκεται ανάμεσα στο κεφάλαιο και στην εργατική τάξη με τα φτωχά λαϊκά στρώματα.  Στο ποιος έχει την εξουσία.  Υπέρ  των συμφερόντων  ποιου  εφαρμόζεται  ποια  πολιτική. 

Να γιατί, το ΚΚΕ,  είναι το μόνο κόμμα που απαντά σε αυτό το δίλημμα υπέρ των λαϊκών συμφερόντων, που έχει πρόταση διακυβέρνησης και εξουσίας με γνώμονα τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. 

Να γιατί, το ΚΚΕ  υποστηρίζει, προτρέποντας  το λαό ότι, η διέξοδος, από την καπιταλιστική κρίση,  δεν είναι η απελπισία, αλλά η αισιοδοξία και η μαχητικότητα,  ο δρόμος της οργανωμένης πάλης, της λαϊκής συμμαχίας και αντεπίθεσης για την εργατική, λαϊκή εξουσία. 

Να γιατί το ΚΚΕ,  δεν λέει στο λαό λόγια παρηγόριας, ή λόγια καθυσυχαστικά,  δεν μιλάει στο λαό για  εύκολες λύσεις,  γιατί τέτοιες δεν υπάρχουν. Η λύση όμως που προτείνει το ΚΚΕ είναι η μόνη που συμφέρει πραγματικά το λαό, και  εξαρτάται από τον ίδιο το λαό,  να γίνει πραγματικότητα. 

* Καρλ  Μαρξ, "Μισθωτή Εργασία και Κεφάλαιο", εκδ. "Σύγχρονη Εποχή", σελ.50 - 52

"Τρισδιάστατη Εκτύπωση", μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Ο Β. Ι. Λένιν,  την Άνοιξη του 1894, στο βιβλίο του «Τι είναι "οι φίλοι του λαού" και πως πολεμούν τους σοσιαλδημοκράτες;», με το οποίο υποστήριξε, από νωρίς, τις αρχές και την ορθότητα της μαρξιστικής θεωρίας, μεταξύ άλλων  έγραφε: "...Η σοσιαλιστική διανόηση μόνο τότε μπορεί να υπολογίζει σε γόνιμη δράση όταν βάλει τέλος στις αυταπάτες... και παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη εικόνα της πραγματικότητάς μας, σαν καθορισμένου συστήματος σχέσεων παραγωγής, να δείξει τον αναγκαίο χαρακτήρα της εκμετάλλευσης και της απαλλοτρίωσης των εργαζομένων μέσα σ' αυτό το σύστημα, να δείξει τη διέξοδο εκείνη απ' αυτό το καθεστώς, την οποία υποδείχνει η οικονομική εξέλιξη...." 1

Το κεφάλαιο δεν είναι πράγμα, αλλά η ενσάρκωση της εκμεταλλευτικής σχέσης, της μισθωτής εργασίας.  Συνεπώς,  το κεφάλαιο δεν εκφράζει απλά την έννοια της συσσώρευσης του πλούτου, αλλά πριν απ' όλα την ταξική εκμετάλλευση. Η ουσία του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής δεν είναι απλώς η παραγωγή εμπορευμάτων, αλλά η παραγωγή και ιδιοποίηση της υπεραξίας, του ΚΕΡΔΟΥΣ. 

« Η εργασία όπως και η γη αποτελούν τη μοναδική πηγή πλούτου. Το ίδιο το κεφάλαιο δεν είναι τίποτα άλλο από συσσωρευμένο προϊόν της εργασίας» 

"...μια αξία χρήσης λοιπόν, ή ένα αγαθό έχει αξία (ανταλλακτική) μόνο γιατί μέσα σ’ αυτό έχει αντικειμενοποιηθεί ή υλοποιηθεί αφηρημένη ανθρώπινη εργασία...»2

 Από που βγαίνει το κέρδος;  Από την απλήρωτη εργασία και μόνο!!

  

Εδώ τρακάρει σήμερα για τα καλά, ο εμπορευματικός τρόπος παραγωγής.  Γιατί, η επιστημονικοτεχνική ανάπτυξη, επαναστατικοποιεί,  στην κυριολεξία,  τις σχέσεις παραγωγής,  με  αποτέλεσμα  την αντιστρόφως ανάλογη  αύξηση του πάγιου κεφαλαίου (μηχανήματα, πρώτες ύλες κλπ.), σε σχέση με το μεταβλητό κεφάλαιο (ραγδαία  μείωση  εργατικών  χεριών),  έτσι  ώστε, όχι μόνο να μειώνεται το ποσοστό κέρδους, όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα, με την βελτίωση των μέσων παραγωγής, που είχε σαν συνέπεια την ανάπτυξη της παραγωγικότητας, αλλά  να γίνεται φανερό ότι, οι χωρίς προηγούμενο καινούργιες τεχνολογικές κατακτήσεις, περνώντας στην παραγωγή και   εκτοπίζοντας τα εργατικά χέρια από την παραγωγή,  να καθιστούν  σχεδόν αδύνατη  την  παραγωγή του  Κ Ε Ρ Δ Ο Υ Σ.   

«Ακόμα κι ένα παιδί καταλαβαίνει, πως αν ένας κοινωνικός σχηματισμός δεν αναπαράγει τους όρους της παραγωγής, επιτελώντας συγχρόνως την παραγωγική διαδικασία, δεν πρόκειται να επιζήσει ούτε για ένα χρόνο» 3, που σημαίνει  ότι  ο καπιταλισμός,  δεν μπορεί να διατηρηθεί εάν δεν αναπαράγει διαρκώς τους όρους αναπαραγωγής του.  Δηλαδή,  το κεφάλαιο και την μισθωτή εργασία. Αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα, που τρομοκρατεί τους καπιταλιστές, και τους έχει να μετεωρίζονται στο χάος που ανοίγει κάτω από τα πόδια τους,  η τεχνολογική ανάπτυξη.  "Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα".

Προσέξτε, τα "καλά νέα", σύμφωνα με τη  διαφήμιση γνωστής εταιρίας. Και δω που τα λέμε,  θα μπορούσε αναμφίβολα να είναι καλά νέα,  κάτω όμως από άλλες συνθήκες.

 Τα "καλά νέα"  η "Τρισδιάστατη Εκτύπωση"

 
Δείτε το VIDEO, όπου ο θεωρητικός φυσικός David Caplan, φαίνεται να λέει  στο 3:19  λεπτό του video ότι:  "Αυτό αλλάζει τα πάντα".  Τι να εννοεί άραγε;

 

   

Ένα ποδήλατο από εκτυπωτή 4

Και στην ίδια κατεύθυνση "Ένα ακόμα εντυπωσιακό βήμα εξέλιξης έγινε στην τεχνολογία εκτύπωσης τρισδιάστατων αντικειμένων", έτσι αναφέρεται στον τύπο,  η "πρωτοποριακή μέθοδος" της δημιουργίας ενός ποδηλάτου από εκτυπωτή, τεχνολογία που, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, "η πρωτοποριακή αυτή μέθοδος χρησιμοποιεί περίπου το ένα δέκατο των υλικών που θα χρειαζόταν ένα συμβατικό ποδήλατο, κάνοντας έτσι σημαντική εξοικονόμηση πρώτων υλών και  αναμένεται να αξιοποιηθεί σε διάφορες βιομηχανικές εφαρμογές, όπως στην αεροδιαστημική, την παραγωγή μηχανών κ.ά." 

  "...Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνικής εργασίας είναι το ιστορικό καθήκον και η δικαίωση του κεφαλαίου.  Ακριβώς έτσι δημιουργεί, χωρίς να το συνειδητοποιεί, τους υλικούς  όρους μιας ανώτερης μορφής παραγωγής...  

Πράγματι..Εδώ φανερώνεται με καθαρά οικονομικό τρόπο... από την  σκοπιά της ίδιας της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής, το όριό της, η  σχετικότητά της, ότι δεν είναι ένας απόλυτος τρόπος παραγωγής, αλλά μόνο ένα παροδικό, ιστορικό φαινόμενο, που αντιστοιχεί σε  μιαν ορισμένη, χρονικά περιορισμένη εποχή ανάπτυξης των υλικών  όρων παραγωγής". 5

Να λοιπόν, μπροστά στα μάτια μας,  το  καπιταλιστικό αδιέξοδο.  Ο καπιταλισμός  πνέει τα λοίσθια.  Και αυτό δεν το αποδείχνει, όπως θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς,  η  τρέχουσα, συγχρονισμένη και τεράστια κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων,  που εξελίσσεται σε παγκόσμια κλίμακα, και η οποία επιφέρει και συσσωρεύει δεινά για την ανθρωπότητα , αλλά  κυρίως από το ότι  - η τρισδιάστατη εκτύπωση είναι αδιάψευστος μάρτυρας - δεν μπορεί πλέον να  ξεπεράσει την κρίση με κανέναν, από τους μέχρι σήμερα  "γνωστούς"  τρόπους,  γιατί "...Αν όλη η τάξη των μισθωτών εργατών εξοντώνονταν από τις μηχανές, πόσο φριχτό θα 'ταν αυτό για το κεφάλαιο, που χωρίς μισθωτή εργασία παύει να είναι κεφάλαιο". 6   

Εδώ βρισκόμαστε.  Κι αν το κεφάλαιο χάνεται με την κατάργηση της  μισθωτής εργασίας, δεν σημαίνει το ίδιο για τους εργαζόμενους, οι οποίοι αντίθετα, τότε είναι που αρχίζουν  να ζουν  πραγματικά.  Το επόμενο βήμα της ανθρωπότητας, είναι ο Σοσιαλισμός - Κομμουνισμός, γιατί αυτό υποδείχνει ( λ.χ. τρισδιάστατη εκτύπωση),  όχι θεωρητικά, αλλά χειροπιαστά πλέον,  η οικονομική εξέλιξη.  Και αυτό που μένει στους λαούς, τους εργαζόμενους όλου του κόσμου, είναι, ότι αυτό το βήμα όχι μόνο μπορούν, αλλά επιβάλλεται  να το κάνουν, προκειμένου να συντομεύσουν και ν' απαλύνουν τους πόνους της αναπόφευκτης γέννας.   
    

1    Β. Ι. Λένιν, "Τι είναι οι φίλοι του λαού",   "Άπαντα" τόμος πρώτος.

2  "Το Χρήμα ως Κέρδος"  ΕΔΩ

3    Καρλ Μαρξ,  "Γράμμα στον Κούγκελμαν’’. 
4 " Ένα ποδήλατο από εκτυπωτή "   ΕΔΩ
5    Καρλ  Μαρξ , "Το Κεφάλαιο" τόμος ΙΙΙ, σελ. 328  εκδ. Σ.Ε. Αθήνα 1978

6    Καρλ Μαρξ "Μισθωτή Εργασία  και Κεφάλαιο".  Σ.Ε.,  Αθήνα 2010, σελ. 60 .

" Έτσι, η πληθώρα κεφαλαίου εδώ, έχει σαν συνέπεια την πληθώρα ανέργων, την στασιμότητα, την δυστυχία, την αθλιότητα, και τον αφανισμό λαϊκών μαζών, εκεί "

 

 

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος,

 

«Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε επικοινωνιακό παροξυσμό, αντιλαμβανόμενη  ότι,  μετά την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ (τύφλα νάχει ο  Ιούλιος Καίσαρ), η κατάσταση αντιστρέφεται (!)», δήλωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος στην  προσπάθειά του  να περιορίσει  τις διαρροές και προς τα κόμματα της Αριστεράς (παρ' ότι η κατάσταση αντιστρέφεται),  κάλεσε τα κόμματα της Αριστεράς να παρουσιάσουν την πρόταση τους λέγοντας ότι ζητούν κάτι το οποίο είναι πολιτικά και οικονομικά ανέφικτο και πρόσθεσε: «Από την άλλη μεριά, από τη μεριά τόσο της παραδοσιακής και της ανανεωτικής Αριστερής αντιπολίτευσης αλλά και από τη μεριά της υπερσυντηρητικής και ακραίας αντιπολίτευσης, υπάρχει μήπως κάποια εναλλακτική πρόταση; Υπάρχει κάποιο σχέδιο για την έξοδο της χώρας από την κρίση; Υπάρχει κάποια λύση εκτός ευρώ ; Εκτός ευρωζώνης, εκτός  ευρωπαϊκής ένωσης; Δεν υπάρχει ούτε από αυτούς που ισχυρίζονται ότι είναι μιας ευρωπαϊκής λύσης αλλά χωρίς κόστος, χωρίς δεσμεύσεις» *

 

 Ο  Αντώνης Σαμαράς,                                                                                 

"Σφοδρή κριτική στην Αριστερά, για «πολύ υποκριτική εμμονή»  στις γενικές καταγγελίες χωρίς προτάσεις, αλλά για το ότι τα προηγούμενα χρόνια «στήριξε και υπερασπίστηκε, όλα όσα αποτελούν σήμερα τις ''ασθένειες'' της ελληνικής κοινωνίας»  άσκησε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς από τη Βουλή, κατά τη συζήτηση για τον εφαρμοστικό νόμο....  Ο πρόεδρος της ΝΔ κατηγόρησε την Αριστερά ότι αν και δεν κυβέρνησε ποτέ, «άσκησε επιρροή και στήριξε καταστάσεις νοσηρές και στρεβλώσεις απίστευτες, που έχουν μεγάλη ευθύνη για εδώ που φτάσαμε...»  Αυτά είπε ο κ. Σαμαράς, στις 28 Φεβρουαρίου 2012.**

 

 "Ο Αντώνης Σαμαράς,  επιτέθηκε στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι δεν διαπραγματεύτηκε με την τρόικα (καλά αυτός που ήτανε ή σε ποιο μέτρο, που πρότεινε η τρόικα, διαφώνησε;) και επεσήμανε ότι μετά τις εκλογές θα πάρει ισοδύναμα (;) μέτρα και θα προστατεύσει τους χαμηλοσυνταξιούχους και χαμηλόμισθους, (με δυο λόγια, σήμερα - και με τη δική του " φροντίδα"- όλους τους μισθωτούς και συνταξιούχους.  Άραγε από ποιους θα τους προστατεύσει; ) ενώ υπογράμμισε: "Για τα μέτρα του Ιουνίου, ρωτάνε εσείς από που θα κόψετε; (τα μέτρα, μέτρα όμως!!)  Δυο λέξεις. Από περικοπές σπατάλης, όχι οριζόντιες περικοπές και από ισοδύναμα μέτρα. Επαναλαμβάνω ότι είμαστε αντίθετοι σε οριζόντιες περικοπές , μέτρα τα οποία λαμβάνουν μισθούς και συντάξεις, αυτός είναι ο εύκολος τρόπος",  είπε ο κ. Σαμαράς, μιλώντας στο διαγραμματειακό συντονιστικό όργανο της ΝΔ.*

 

"Υπερσυντηρητικής",   "Ακραίας",  "Εναλλακτική", "σχέδιο", "Στρεβλώσεις",  "Περικοπές", "ισοδύναμα", "οριζόντιες" κλπ,  λεξούλες,  δηλαδή σα να λέμε « " Άρμεγε"  "λαγούς"  και "κούρευε"  "χελώνες" !!»

Ακούς τους πολιτικούς εκπροσώπους της αστικής τάξης, και νομίζεις ότι έχεις να κάνεις με μαθητούδια, που διαγωνίζονται ποιο θα πει καλύτερα το μάθημά του στον κύριο. Δυο χρόνια τώρα, για να μη πάμε πιο πίσω, αναμασάνε την φθαρμένη  προπαγάνδα, που τους υπαγορεύει το επιτελείο των ιμπεριαλιστών της  ΕΕ.  Κι αν κάνανε λάθη - και ποιος δεν κάνει; - φταίνε και οι άλλοι που δεν τους συγκράτησαν!  Αυτοί,  είναι οι μόνοι που έχουν σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης!!  Ότι για αυτούς, δεν υπάρχει ζωή για τους λαούς,  παρά μόνο στην "θερμή κι απάνεμη" αγκαλιά των τοκογλύφων, των  εντός και εκτός ευρωζώνης.  Είναι οι ίδιοι που  προσπαθούν να ταυτίσουν τις ταξικές δυνάμεις και την πρωτοπορία της εργατικής τάξης, με τους φασίστες που τρέφουν στην αυλή τους, για τις δύσκολες ώρες, όπως έγινε τελευταία, κοντά στα άλλα,  και με την σύσταση της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου.  Και  επειδή ακριβώς, δεν υπάρχει άλλη λύση εκτός ευρώ και ευρωζώνης, όπως λένε, ο λαός είναι υποχρεωμένος να δεσμευτεί στους τραπεζοβιομήχανους,  ότι δέχεται να ζει τόσο,  όσο αυτοί θα του επιτρέπουν, γιατί αυτό είναι το πολιτικά και οικονομικά εφικτό.  

 

Όλος αυτός ο "καυγάς" των επικεφαλής, της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου, επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τα λόγια του Καρλ Μαρξ, "Δεν πρόκειται τώρα πια για το αν είναι αληθινό αυτό ή εκείνο το θεώρημα, μα για το αν είναι ωφέλιμο ή επιζήμιο για το κεφάλαιο... Τη θέση της ανιδιοτελούς έρευνας την πήραν οι πληρωμένοι διαπληκτισμοί των καλαμαράδων, τη θέση της αμερόληπτης έρευνας την πήρε η κακή συνείδηση και η άσχημη πρόθεση της απολογητικής..." 

 

Και είναι έτσι, γιατί όλος αυτός ο "καυγάς"  των επικεφαλής, γίνεται μακριά από τη αναγκαία διέξοδο της κρίσης,  εκείνη δηλαδή, την οποία υποδείχνει η οικονομική εξέλιξη. Συνεχίζουν με τις ίδιες ανοησίες του τύπου: "φταίμε και μεις, φταίτε και σεις", τη  στιγμή που όλα τα στοιχεία, των δικών τους στατιστικών υπηρεσιών,  δείχνουν ότι η κεφαλαιοκρατική παραγωγή στην ΕΕ, και όχι μόνο, οδηγείται  σε αδιέξοδο.  Ποια θα είναι η συνέπεια του αδιεξόδου;  Η καπιταλιστική παραγωγή δεν μπορεί να μείνει στάσιμη. Πρέπει να συνεχίσει να αυξάνεται και να επεκτείνεται ή πρέπει να πεθάνει.  Και  είναι πια φανερό - αυτό δηλαδή  που συμβαίνει  μπροστά στα μάτια μας - ότι ανάπτυξη,  δεν μπορεί να γίνει  σε συνθήκες  κρίσης υπερπαραγωγής, υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων.  Η παραγωγή, όχι μόνο δεν αυξάνεται, αλλά τείνει διαρκώς μειούμενη. Έτσι, η πληθώρα κεφαλαίου εδώ,  έχει σαν συνέπεια  την πληθώρα ανέργων, την στασιμότητα, την  δυστυχία, την αθλιότητα,  και τον αφανισμό λαϊκών μαζών,  εκεί. Αυτή είναι η αχίλλειος πτέρνα της καπιταλιστικής παραγωγής.  Προϋπόθεση για την επιβίωσή της, είναι η αναγκαιότητα της συνεχούς επέκτασης.  Αυτή η συνεχής επέκταση,  από δω και πέρα, για λόγους που έχουν εξηγηθεί και που βιώνουμε,  γίνεται αδύνατη.   

 Έτσι  μέρα με τη μέρα έρχεται πιο κοντά και γίνεται πιο καθαρό στον  λαό, όχι το ψευτοδίλημμα μέσα ή έξω από την ευρωζώνη,  αλλά το πραγματικό δίλημμα,  που λέει ότι:  ή πρέπει να ρημάξει ο λαός, ή  να καταργηθεί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής.  Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα:  Ποιο από τα δύο θα συμβεί;  Η απάντηση θα δοθεί, για το ένα ή το άλλο, στο πεδίο της μάχης, από την  έκβαση της ταξικής πάλης,  δηλαδή, από την αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων, υπέρ ή κατά  του λαού.  Και η ζυγαριά θα γείρει υπέρ των λαϊκών συμφερόντων, αρκεί ο λαός να πιστέψει στη δύναμή του. Γιατί, ποιος αμφιβάλει γι αυτό, δεν υπάρχει δύναμη που μπορεί ν' αντισταθεί, στην οργανωμένη και ενωμένη σ' ένα  σώμα, εργατική τάξη.  

 Στις  επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, ο λαός έχει την δυνατότητα, να στρέψει προς το πραγματικό του συμφέρον την πορεία των εξελίξεων, δημιουργώντας  τις προϋποθέσεις  εκείνες, που θα τον οδηγήσουν  στην  κοινωνική του απελευθέρωση, αρκεί με την ψήφο του, να σηματοδοτήσει  την πορεία του, προς  την σωστή κατεύθυνση, δηλαδή, στη κατεύθυνση της σύγκρουσης με την εξουσία των μονοπωλίων, με στόχο, την εξάλειψη  του συστήματος της μισθωτής εργασίας.

* "Η πρώτη σύγκρουση"  ΕΔΩ

** "Επίθεση Σαμαρά εναντίον της Αριστεράς από το βήμα της Βουλής" ΕΔΩ

60 ΧΡΟΝΙΑ από την δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη.

Ο Μπελογιάννης ΖΕΙ  

"Εμείς πιστεύουμε στην ορθότητα της θεωρίας που 
γέννησαν τα μυαλά των πιο πρωτοπόρων ανθρώπων. 
Και το νόημα του αγώνα μας είναι η θεωρία αυτή, 
να γίνει πραγματικότητα τόσο για την Ελλάδα όσο 
και για όλο τον κόσμο.... 
Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο 
από  τους  κατηγόρους  μας.  Το  δείξαμε  όταν 
εκινδύνευε η  ελευθερία,  η  ανεξαρτησία  και  η 
ακεραιότητα της και ακριβώς  αγωνιζόμαστε για 
να ξημερώσουν στη  χώρα  μας  καλύτερες  μέρες 
χωρίς πόλεμο και πείνα. 

Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί 

θυσιάζουμε και τη ζωή μας...."  

60 ΧΡΟΝΙΑ από την δολοφονία του Νίκου  Μπελογιάννη, 60 χρόνια από εκείνη την αυγή της Κυριακής, 30 του Μάρτη 1952,  που  έπαψε να χτυπάει η φλογερή καρδιά ενός μεγάλου αγωνιστή του λαού της Ελλάδας και της φιλειρηνικής ανθρωπότητας.   

Ο Νίκος  Μπελογιάννης, έπεσε από τις δολοφονικές σφαίρες της  κυβέρνησης Πλαστήρα, ύστερα από εντολή των αμερικάνων αφεντικών της. Στις 4 η ώρα το πρωί, κρυφά από τον κόσμο, άρπαξαν τον Νίκο  Μπελογιάννη,  και κάτω από το φως τον προβολέων, τον εκτέλεσαν... Σ' όλες τις χώρες της γης οι αγωνιστές της ειρήνης και της δημοκρατίας χαμήλωσαν της σημαίες του αγώνα τους, μπροστά στον μεγάλο νεκρό. 

Η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και η εκτέλεσή του, ανήκει στη σειρά εκείνη των μεγάλων εγκλημάτων που έχει πραγματοποιήσει ο φασισμός για την εξόντωση των πολιτικών του αντιπάλων...

... Όμως ο Νίκος Μπελογιάννης, όρθωσε το πελώριο ανάστημά του απέναντι σ' όλους αυτούς και από το βήμα του στρατοδικείου διακήρυξε τα υψηλά ιδανικά, στα οποία αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του...

Ο Νίκος Μπελογιάννης, ήταν μια πολύπλευρη, συνθετική, δυναμική προσωπικότητα, αφιερωμένη  στον αγώνα του λαού μας.  Ολόκληρη η ζωή του ήταν μια συνεχής μάχη. 

Ξεκινώντας από  μαθητής, και όταν ήταν κλεισμένος για πολλά χρόνια στις φυλακές και στα στρατόπεδα του φασισμού, και όταν πολεμούσε στο βουνό στις γραμμές του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ και όταν καθοδηγούσε και οργάνωνε την παράνομη δουλειά στις πόλεις, και όταν αντιμετώπιζε το φασιστικό στρατοδικείο και όταν αντίκριζε τις κάννες του εκτελεστικού αποσπάσματος...

...Πάλεψε παλικαρίσια, με ηρωισμό και ακατάβλητη επιμονή μέχρι την τελευταία του πνοή. Στον κλήρο του δεσμώτη ήρωα έπεσε ν'  αναλάβει και να διεξάγει τη μάχη αυτή, ν' αντιμετωπίσει την επίθεση ενάντια στο ΚΚΕ και στο λαό της Ελλάδας.

Στο βήμα του στρατοδικείου για άλλη μια φορά έγινε κατήγορος  και υπερασπίστηκε την πολιτική του ΚΚΕ, την πολιτική της Ειρήνης και Ανεξαρτησίας της πατρίδας...

Ο Νίκος Μπελογιάννης έπεσε,  αλλά οι ιδέες για τις οποίες αγωνίστηκε, το έργο του ζει στις καρδιές των ελλήνων, ζει στις καρδιές των τίμιων ανθρώπων όλης της γης.

"Απ' όλες τις σπορές που ρίχνονται στη γη - λέει ο γάλλος συγγραφέας Μπαλζάκ - το αίμα των ηρώων δίνει την πιο πλούσια σοδιά" *

 

Ποίηση: Δημήτρης Ραβάνης – Ρεντής

Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη

"Ο Μπελογιάννης ζει"

Τον ξέρουνε τα ελάτια, τα πλατάνια,

ίδιος μ'αυτά περήφανος, στητός

ηχούν απ'τη φωνή του τα ρουμάνια

μπρος για τη νίκη, για το κόμμα εμπρός.

Ο Μπελογιάννης ζει μεσ'την καρδιά μας.

Ο Μπελογιάννης ζει παν στις κορφές.

Ο Μπελογιάννης ζει κι ειναι κοντά μας

στων τραγουδιών τις λεύτερες στροφές.

Ζει σ' όλους τους καιρούς, σ' όλους τους τόπους

το κάθε σπίτι, σπίτι του δικό.

Ζει ο Μπελογιάννης, ζει με τους ανθρώπους

που χτίζουν έναν κόσμο σοσιαλιστικό.

Και στο τραπέζι της χαράς της πρώτης

στης νίκης της ειρήνης τη γιορτή

ο Μπελογιάννης θάν' πανηγυριώτης

με κόκκινο γαρούφαλο στ' αφτί.

Μ'ενα γαρούφαλο άλικο δικό μας

σαν της γλυκιάς μας άνοιξης δροσιά

πανώριο ματωμένο κι ακριβό μας

απ'την τρανή της γης λαοαπλωσιά.

Ο Μπελογιάννης ζει άσβεστη δάδα.

Ο Μπελογιάννης ζει μέσ' τις καρδιές

στον κόσμο ειρήνη, ειρήνη στην Ελλάδα

στο μήνυμά του, "εμπρός κομμουνιστές".

* "ΝΙΚΟΣ  ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ"  εκδ. Παναγ. Παπακωνσταντίνου, 
Αθήναι 1952, σελ.  5 - 8. 

Αναρτήθηκε από το ARTEKRAN