Η συζήτηση στην Επιτροπή της Βουλής της πρότασης νόμου του ΚΚΕ για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.

Ωμός και χυδαίος αντικομμουνισμός, επενδυμένος με τα επιχειρήματα των τραπεζιτών, ήταν η απάντηση του υφυπουργού Ανάπτυξης Θανάση Σκορδά, στην πρόταση νόμου του ΚΚΕ για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, που συζητήθηκε στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, με καθυστέρηση 7 μηνών από την κατάθεσή της και δεν τέθηκε επίσημα σε ψηφοφορία, με βάση μια στρεβλή ερμηνεία που γίνεται σε άρθρο του Συντάγματος και αποκλείει την υιοθέτηση προτάσεων νόμου από την αντιπολίτευση.

Μη μπορώντας φυσικά να αντιπαρατεθεί στα επιχειρήματα του ΚΚΕ, ο Θ. Σκορδάς, στη δευτερολογία του, λίγο πριν τη λήξη της συζήτησης, συνέχισε τις προκλήσεις και απευθυνόμενος προς τους βουλευτές του ΚΚΕ μίλησε για «φασιστική τοποθέτηση που επιβεβαιώνει εκείνον που είπε πως ο κομμουνισμός και ο φασισμός είναι αδέλφια δίδυμα, είναι εκτρώματα της ίδιας μήτρας, της μήτρας του ολοκληρωτισμού».

Η αθλιότητα του υφυπουργού προκάλεσε, όπως ήταν φυσικό, την αντίδραση των βουλευτών του ΚΚΕ, Νίκου Καραθανασόπουλου και Χρήστου Κατσώτη, οι οποίοι τόνισαν πως ο αντικομμουνισμός του παραπέμπει σε απόγονο του Τσολάκογλου και αποχώρησαν από την αίθουσα.

Από την αρχική τοποθέτησή του, ο υφυπουργός Ανάπτυξης έκανε ξεκάθαρο ότι δεν επρόκειτο να απαντήσει με επιχειρήματα στην πρόταση νόμου του ΚΚΕ. Σε έντονο ύφος ήταν η απάντηση του Ν. Καραθανασόπουλου. Δείτε εδώ την επίθεση του υφυπουργού και την απάντηση των βουλευτών του ΚΚΕ.

Στην εισήγησή του, ο Νίκος Καραθανασόπουλος τόνισε πως η πρόταση νόμου διατηρεί την επικαιρότητά της, αν και συζητείται μετά από 7 μήνες από την κατάθεσή της, καθώς κλιμακώνεται η ολομέτωπη επίθεση που δέχεται η λαϊκή οικογένεια στο όνομα της διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης και για τη δημιουργία προϋποθέσεων για να θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων. 

Δείτε εδώ την εισήγηση του Νίκου Καραθανασόπουλου.

Στις τοποθετήσεις των εισηγητών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων και της Δημοκρατικής Αριστεράς, που έσπευσαν να απορρίψουν το σχέδιο νόμου, αλλά και στις αθλιότητες του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, που μεταξύ άλλων επιτέθηκε στο ΚΚΕ, λέγοντας πως «έχει λάβει δεκάδες εκατομμύρια και δεν έχει επιστρέψει ούτε δραχμή πίσω», πως εφάρμοσε μνημονιακό νόμο και προχωρά σε απολύσεις στις επιχειρήσεις του, απάντησε ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης.

Δείτε εδώ το βίντεο της τοποθέτησης του Χρήστου Κατσώτη.   902.gr

"...Μπροστά σ' αυτή την στρατηγική επιλογή, της θωράκισης της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων, όλες οι πολιτικές της ΕΕ οδηγούν σε θυσία τα λαϊκά δικαιώματα..."

Για τις εξελίξεις στην ΕΕ μιλά στην τηλεόραση του «902», 
στην εκπομπή «Αναζητήσεις», ο Μάκης Παπαδόπουλος, 
μέλος της ΚΕ, υπεύθυνος του Οικονομικού Τμήματος. 

Ο Μ. Παπαδόπουλος, αντλώντας παραδείγματα από την πρόσφατη εμπειρία, σημειώνει ότι η ΕΕ δεν είναι τίποτα άλλο από μια διακρατική ιμπεριαλιστική συμμαχία, που από την ίδρυσή της και την ιστορία της επιβεβαιώνει ότι έχει στο στόχαστρο τα λαϊκά δικαιώματα και βασικό στόχο να θωρακίσει τα μονοπώλια της ΕΕ απέναντι στον ανταγωνισμό τους με άλλα κέντρα όπως τις ΗΠΑ και άλλες ανερχόμενες δυνάμεις όπως η Κίνα, η Ινδία, που έχουν πολύ φτηνότερη εργατική δύναμη. 

Μπροστά  σ'  αυτή  την  στρατηγική επιλογή, της  θωράκισης 
της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων, όλες 
οι πολιτικές της ΕΕ οδηγούν σε θυσία τα λαϊκά δικαιώματα.

Στη διάρκεια της συζήτησης κάνει εκτενή αναφορά στον λεγόμενο «ευρωσκεπτικισμό», τις προοπτικές της ΕΕ και το αδιέξοδο όσων ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα της ΕΕ είναι πρόβλημα διαχείρησης.

Συνέντευξη του Μ. Παπαδόπουλου στην τηλεόραση του «902» για τις εξελίξεις στην ΕΕ.
 

Με διπλό στόχο η επικέντρωση στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών*

Διπλό στόχο εξυπηρετεί η επικέντρωση των αστικών ΜΜΕ στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και στην πιθανή εμπλοκή της συγχώνευσης Εθνικής - Eurobank λόγω τρόικας.

Η εμπλοκή της ανακεφαλαιοποίησης και η «διαπραγμάτευση»-πακέτο αξιοποιείται ώστε οι εργαζόμενοι να αποδεχτούν τα αντιλαϊκά μέτρα απολύσεων στο Δημόσιο, τη συνέχιση της φοροεπιδρομής στα ακίνητα των λαϊκών στρωμάτων είτε με το χαράτσι της ΔΕΗ είτε με το ενιαίο τέλος ακινήτων και τα νέα σίγουρα μέτρα λόγω του δημοσιονομικού ελλείμματος που θα προκύψει.   

Επαναλαμβάνεται ο γνωστός ψευδεπίγραφος για τα λαϊκά στρώματα εκβιασμός «μέτρα ή καταστροφή», διανθισμένος με την πιθανότητα «κουρέματος» και των λαϊκών αποταμιεύσεων, σε προέκταση αυτού που έγινε στην Κύπρο, σε περίπτωση που δεν ανταποκριθεί η Ελλάδα στις συμφωνημένες υποχρεώσεις της. 

Την ίδια στιγμή, η εμπλοκή στο θέμα της ανακεφαλαιοποίησης αντανακλά την όξυνση των αντιθέσεων διαφορετικών τμημάτων της αστικής τάξης, εγχώριων και ξένων ομίλων, για τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος. Οι διαφορετικές επιλογές ανακεφαλαιοποίησης και ειδικά αν θα προχωρήσει η συγχώνευση Εθνικής και Eurobank αντανακλούν τις διαφορετικές επιδιώξεις και συμφέροντα των μεγαλομετόχων των τραπεζών και μεγάλων τραπεζικών ομίλων που επιδιώκουν καλύτερες θέσεις στην ελληνική αγορά.

Το τραπεζικό σύστημα είναι άρρηκτα δεμένο με τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και η κερδοφορία του αποτελεί αναδιανομή της κλεμμένης υπεραξίας των εργαζομένων. Η επίκληση απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ ενός χρηματοπιστωτικού συστήματος υπό δημόσιο έλεγχο στην υπηρεσία των εργαζομένων είναι συνειδητή εξαπάτηση. Ρόλος των τραπεζών είναι να συγκεντρώνουν τα διαθέσιμα εισοδήματα και να τα μετατρέπουν σε διαθέσιμα κεφάλαια ολόκληρης της κοινωνίας, να τα κατευθύνουν εκεί που πετυχαίνουν τη μεγαλύτερη κερδοφορία, ανεξάρτητα από τον ιδιοκτήτη των τραπεζών και την πρόθεσή του. Αν δεν λειτουργούν έτσι, δεν μπορούν να προσελκύσουν κεφάλαια, καταστρέφονται απ’ τον ανταγωνισμό. 

Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να στοιχηθούν πίσω από τη μία ή την άλλη επιλογή για τον τρόπο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Αποτελούν επιλογές διαφορετικών τμημάτων της αστικής τάξης, όλες με αντιλαϊκό περιεχόμενο. 

Οι εργαζόμενοι έχουν πείρα να αντιληφθούν πού οδηγεί ο δρόμος των συνεχών ψευδεπίγραφων εκβιασμών της κυβέρνησης. Οδηγεί σε ακόμα σκληρότερα μέτρα, σε επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων. Είναι δρόμος αδιέξοδος για τους εργαζόμενους. 

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Κύπρο αναδεικνύουν πως μια πιθανή αποπομπή της Ελλάδας απ’ την Ευρωζώνη δεν εξαρτάται από τις θυσίες στις οποίες καλούν τους εργαζόμενους να κάνουν τα κόμματα της συγκυβέρνησης, αλλά από την όξυνση των αντιθέσεων στην ΕΕ για τον επιμερισμό των βαρών της κρίσης, για την αντιμετώπιση των συνεπειών της ανισόμετρης ανάπτυξης.

 

Η Κύπρος αποδεικνύει επίσης πως η γραμμή του κάλπικου όχι «εντός των τειχών» της ΕΕ και της εξουσίας των μονοπωλίων, η υποτιθέμενη «σκληρή διαπραγμάτευση» πίσω απ’ την οποία καλεί ο ΣΥΡΙΖΑ να στοιχηθούν οι εργαζόμενοι είναι εξίσου αντιλαϊκή, αδιέξοδη για τα συμφέροντα των εργαζομένων. 

Οι καπιταλιστές για να μπορούν να υπάρχουν ως κυρίαρχη εκμεταλλευτική δύναμη και να επιβάλλουν την εξουσία τους, χρειάζονται στο επίπεδο της διακυβέρνησης και τους δύο ρόλους, του «καλού» και του «κακού». 

Αντίθετα, οι μισθωτοί και οι αυτοαπασχολούμενοι έχουν το δικό τους δρόμο: Οργάνωση της πάλης σε κατεύθυνση αποδέσμευσης απ’ την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων που θα κατανέμει τους διαθέσιμους πόρους με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, ικανοποιώντας τις λαϊκές ανάγκες. 

*Με διπλό στόχο η επικέντρωση... 902.gr 

Συνδέσεις Ειδήσεων: Εθνική-Eurobank: Αναστολή συγχώνευσης και ξεχωριστές ανακεφαλαιοποιήσεις

ΚΚΕ: Η κυβέρνηση θέλει να μετατρέψει τον κατώτατο μισθό σε επίδομα εξαθλίωσης.

 

Σε μόνιμη «πρέσα» βάζει τον κατώτατο μισθό η συγκυβέρνηση 

Με πάγια και σταθερή επιδίωξη την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μεγαλοεπιχειρηματιών, συγκυβέρνηση και τρόικα, βάζουν στην τελική ευθεία και το ζήτημα του μόνιμου μηχανισμού διαμόρφωσης του κατώτερου μισθού. Μέσα από αυτόν θα παγιωθεί το δικαίωμα της κυβέρνησης μονομερώς να καθορίζει αυτή τα κατώτερα όρια μισθών, καταργώντας τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις διεκδικήσεις των συνδικάτων και ανοίγοντας το δρόμο για νέες μειώσεις σε όλα τα επίπεδα των μισθών.
Όπως έχει αποκαλύψει ο «Ριζοσπάστης», ο σχεδιασμός του υπουργείου Εργασίας, προβλέπει ότι τα κριτήρια - εργαλεία για τη διαμόρφωση - μείωση των μισθών θα είναι ηλικιακά, τοπικά, παραγωγικότητας των κλάδων και πάντα με άξονα την ανταγωνιστικότητα.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες:

1. Διαχωρίζεται ο μισθός των νέων από τους μεγαλύτερους εργαζόμενους. Με πρόσχημα την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων ενδείκνυται ο καθορισμός των κατώτατων μισθών σε ποσοστό 75% του κατώτατου μισθού των ενηλίκων.... Για το λόγο αυτό προτείνονται συγκεκριμένα «κλιμάκια» ανάλογα με την ηλικία και την προϋπηρεσία. Με αυτόν τον τρόπο, παγιώνεται ο διαχωρισμός των εργαζομένων βάσει ηλικίας (έως 18, από 18-24 και πάνω από 24 ετών). Η δε πρόβλεψη για μισθούς των νέων στο 75% των μισθών των μεγαλύτερων οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη μείωση των μισθών των νέων (από 511 ευρώ μεικτά που είναι σήμερα στα ...439 ευρώ μεικτά).

2. Διαφοροποιούνται οι κατώτατοι μισθοί ανάλογα με την περιοχή. Η αιτιολόγηση αφορά στο γεγονός ότι υπάρχουν ιδιαίτερες συνθήκες ύφεσης και ανεργίας σε μια σειρά από περιοχές, οπότε εκεί οι βασικοί μισθοί θα πρέπει να είναι ακόμη χαμηλότεροι. Δηλαδή, ανάλογα αν σε μια περιοχή υπάρχει υψηλή ανεργία (σ.σ.: πώς θα καθορίζεται αυτό όταν σε όλες τις περιφέρειες της χώρας η ανεργία βρίσκεται άνω του 10%;) τότε εκεί θα διαμορφώνονται μισθοί ακόμη χαμηλότεροι κι από αυτόν τον κατώτερο μισθό. Με αυτόν τον τρόπο, επιπρόσθετα, «φωτογραφίζονται» οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ), όπου δεν θα ισχύουν όχι μόνο οι συλλογικές συμβάσεις, αλλά ούτε και οι σημερινοί πετσοκομμένοι κατώτεροι μισθοί, ενώ αναβιώνουν και τα περιβόητα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης.

3. Θα λαμβάνεται υπόψη η παραγωγικότητα και των επιμέρους κλάδων. Δηλαδή, ο μισθός θα διαμορφώνεται και ανάλογα με το πόσο ικανοποιούνται οι προσδοκίες των εργοδοτών κάθε κλάδου. Οι κλαδικές συμβάσεις θα δεχτούν νέο χτύπημα, λόγω της επίθεσης στην ΕΓΣΣΕ και της παγίωσης του μηχανισμού διαμόρφωσης κατώτατου μισθού. Τούτο θα ισχύει όχι μόνο διότι ο κατώτατος μισθός αποτελεί την αφετηρία υπογραφής τους, αλλά και γιατί πλέον δίνεται η δυνατότητα στην εργοδοσία να εξαιρείται απ' αυτές.

Διαρροές και δήλωση Βρούτση

Την Κυριακή δημοσιεύθηκαν διαρροές του υπουργείου 
Εργασίας για «κατώτατο  μισθό  πολλών  ταχυτήτων»
με  ηλικιακά,  γεωγραφικά  και  άλλα  κριτήρια.

Επιχειρώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τα νέα αντεργατικά σχέδια και να εξαπατήσει του εργαζόμενους, ο υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, ισχυρίστηκε σε δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι, δεν θα υπάρξει περαιτέρω μείωση του κατώτερου μισθού, όταν όλο το πλαίσιο που διαμορφώνεται δημιουργεί μια μόνιμη «πρέσα» για τους μισθούς. Πρόσθεσε ότι «ο κατώτατος μισθός θα παραμείνει σταθερός και στα σημερινά επίπεδα τουλάχιστον έως το 2017 οπότε και μετά το τέλος του μεσοπρόθεσμου προγράμματος θα εφαρμοστεί ο νέος μηχανισμός υπολογισμού του».

ΚΚΕ: Η κυβέρνηση θέλει να μετατρέψει τον  
κατώτατο μισθό σε επίδομα εξαθλίωσης

Σε σχόλιό του, σχετικά με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για τον κατώτερο μισθό, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, τονίζει:

«Το ΚΚΕ καταγγέλλει στους εργαζόμενους και ιδιαίτερα στις νέες και τους νέους ότι ο στόχος της κυβέρνησης είναι να μετατρέψει τον κατώτατο μισθό σε επίδομα εξαθλίωσης και να επιταχύνει τη σφαγή όλων των μισθών μαζί με τα εργασιακά δικαιώματα. Τα σενάρια που διαρρέει το υπουργείο για καθορισμό του κατώτατου μισθού με βάση ηλικιακά και τοπικά κριτήρια προετοιμάζουν το έδαφος. Οι μισθοί πείνας και οι εργασιακές συνθήκες κάτεργου αποτελούν σταθερή αξίωση των μεγάλων επιχειρηματιών και της ΕΕ. Αυτός ο αντιδραστικός σχεδιασμός δεν αφορά μόνο τους νέους και τους ανέργους, αφορά ολόκληρη την εργατική τάξη που πρέπει να γίνει μια γροθιά, παλεύοντας για το αναφαίρετο δικαίωμά της στη σταθερή εργασία με σύγχρονα δικαιώματα».

 

* "Σε μόνιμη «πρέσα» βάζει τον κατώτατο μισθό η συγκυβέρνηση"  902.gr

 

Συνδέσεις Ειδήσεων:  Μηχανισμός μόνιμης συμπίεσης του κατώτερου μισθού ανάλογα με την ηλικία και την περιοχή

 

Η 1η του Μάη, δεν είναι αργία, είναι απεργία!

Παρακολουθήστε το νέο εργατικό δελτίο του ΠΑΜΕ 
με νέα από εργασιακούς χώρους και δράσεις σωματείων.

«Με ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ καταγγέλλει τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης σε συμπαιγνία με τους μεγαλεμπόρους για μεταφορά της Πρωτομαγιάτικης αργίας την Τρίτη του Πάσχα...»

Σχετικά με την Πρωτομαγιά διαβάστε στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη,

 "Δεν είναι αργία είναι απεργία!"

Λαϊκή συμμαχία, ο λαός στην εξουσία. Ο σοσιαλισμός αναγκαίος και επίκαιρος.

Το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ

Ξεκινάνε την ερχόμενη Πέμπτη οι εργασίες

στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό * 
 

Κορύφωση μιας πολύμηνης διαδικασίας, που συνδύασε αρμονικά τη θεωρητική και την πρακτική δουλειά, αποτελεί το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ που ξεκινά τις εργασίες του την ερχόμενη Πέμπτη 11 Απρίλη, μέχρι την Κυριακή 14 του μήνα. Σταθμός στη δράση που αναπτύξαμε στο διάστημα που μεσολάβησε απ' το προηγούμενο Συνέδριο και συνάμα εφαλτήριο της δουλειάς που πρέπει να γίνει για να μπουν στη ζωή οι συνεδριακές αποφάσεις.

Το 19ο Συνέδριο θα αποφασίσει τις συγκεκριμένες κατευθύνσεις των πολιτικών καθηκόντων του Κόμματος και της ΚΝΕ, που θα ισχύουν έως το 20ό Συνέδριο, στη βάση του απολογισμού και των εξελίξεων, της εκτίμησης των τάσεων. Βασικό καθήκον του Συνεδρίου είναι η σύγχρονη επεξεργασία του Προγράμματος του Κόμματος -υπολογίζοντας τις εξελίξεις που έχουν συντελεστεί και τις σημερινές απαιτήσεις- και του Καταστατικού του....

...Η συμβολή των κομμουνιστών στη διαμόρφωση καλύτερων όρων για την ανάπτυξη κοινών αγώνων ανάμεσα στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα του χωριού και της πόλης, είναι καθοριστική και αδιαμφισβήτητη. Είναι κατάκτηση που πάει ένα βήμα μπροστά το κίνημα, προσθέτει πολύτιμη πείρα για τους αγώνες που με βεβαιότητα θα ξεσπάσουν το επόμενο διάστημα. Το ίδιο και η δράση τους στην κατεύθυνση να μην αρκείται το κίνημα στην καταδίκη της εκάστοτε κυβέρνησης, άρα και στην εναλλαγή διαχειριστή, αλλά να κατανοεί ολοένα και περισσότερο ότι χρειάζεται πολιτικοποίηση του αγώνα, αλλαγή τάξης στην εξουσία για να αλλάξει η ζωή του λαού προς το καλύτερο.

Το ίδιο διάστημα έντονη δραστηριότητα ανέπτυξαν και στις Λαϊκές Επιτροπές όπου δραστηριοποιούνται για να μη μείνει καμία εργατική λαϊκή οικογένεια μόνη κι απροστάτευτη, δίχως ρεύμα, δίχως τα αναγκαία για την επιβίωσή της. Μια δράση που στοχεύει στη ανάδειξη της σημασίας της ταξικής αλληλεγγύης ως αναπόσπαστου στοιχείου της ταυτότητας του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Μέσα από μια τέτοια πορεία τα μέλη του Κόμματος 
υποδέχονται την Πέμπτη το Συνέδριό του.

Με επαναστατική αισιοδοξία και μαχητικότητα, ατσαλωμένα και αποφασισμένα να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό για να μπουν στη ζωή οι αποφάσεις του. Δίνοντας έτσι και την καλύτερη απάντηση στον ταξικό αντίπαλο που έχει στρέψει όλα του τα όπλα εναντίον του Κόμματος.

 * Το 19ο   Συνέδριο του ΚΚΕ

Θρέφονται με την κλεμμένη εργασία του λαού.

 

Να απαλλαγούμε*

 

Πυκνώνουν το τελευταίο διάστημα οι παρεμβάσεις των στελεχών του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών, ενώ ο πρόεδρος του ΣΕΒ επαναλαμβάνει το αίτημα για «αναπροσαρμογή και αναθεώρηση» της οικονομικής πολιτικής. 

 

«Πώς μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο;»

 

Θα διερωτηθούν όσοι γνωρίζουν ότι η φιλομονοπωλιακή πολιτική διαχείρισης της οικονομικής κρίσης καθορίζεται από τους εκπροσώπους του κεφαλαίου και της άρχουσας τάξης συνολικά. Μπορεί, βάσει της λογικής ότι ναι μεν οι γενικοί άξονες και κατευθύνσεις της εφαρμοζόμενης πολιτικής στηρίζονται στις αξιώσεις της πλουτοκρατίας συνολικά, ωστόσο, εξελισσόμενης της κρίσης, διάφορα τμήματα του κεφαλαίου, είναι δυνατόν - κάτι που το βλέπουμε στην καθημερινότητα - να προτάσσουν επιμέρους αιτήματα, τα οποία ανταποκρίνονται περισσότερο στα ειδικά τους συμφέροντα. 

 

Πολύ περισσότερο που με την πάροδο του χρόνου και όσο η κρίση βαθαίνει, οξύνονται περισσότερο οι ανταγωνισμοί και οι κόντρες ανάμεσα σε διάφορα τμήματα των κεφαλαιοκρατών. Σε ένα τέτοιο τοπίο, αποτελεί κοινό τόπο ότι οι βιομήχανοι του ΣΕΒ αξιώνουν μεγαλύτερο μερίδιο από τα λάφυρα που συγκεντρώνει η άρχουσα τάξη, στον ανελέητο πόλεμο που έχει κηρύξει ενάντια στους εργαζόμενους και τα λαϊκά δικαιώματα.

 

Το ενδιαφέρον για τους εργαζόμενους της χώρας είναι να γνωρίζουν, να συνειδητοποιούν, ποιες είναι οι «αιτιάσεις» που προβάλλει σήμερα ο ΣΕΒ, χτες οι ξενοδόχοι, αύριο οι εφοπλιστές κ.ο.κ. Φαινομενικά, ο ΣΕΒ θέλει αναθεώρηση των στοιχείων της πολιτικής που η συγκυβέρνηση αποφασίζει με την τρόικα. Η όποια αναθεώρηση όμως αφορά αποκλειστικά είτε τα κονδύλια που δίνονται προς διάφορες ομάδες του κεφαλαίου, είτε τη λήψη συμπληρωματικών μέτρων που θα ικανοποιούν την πορεία των επιχειρήσεών τους. Τίποτα περισσότερο. 

 

Για παράδειγμα, οι μεγαλοβιομήχανοι δεν μπορούν να χωνέψουν ότι οι τράπεζες χρηματοδοτούνται με εκατοντάδες δισεκατομμύρια προκειμένου να διασωθούν από την κρίση, την ώρα που εκείνοι, ο ένας μετά τον άλλον, αναγκάζονται να υποκύψουν στον εντεινόμενο επιχειρηματικό ανταγωνισμό.

 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το σύνθημα που προβάλλουν οι μεγαλοβιομήχανοι ζητώντας αναθεώρηση της εφαρμοζόμενης πολιτικής, είναι το «εθνικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης και ανάπτυξης». Πρόκειται για ένα άθροισμα απαιτήσεων, που στοχεύει να αυξήσει ακόμα περισσότερο την ολόπλευρη στήριξη των επιχειρήσεων, μέσα από την κλιμάκωση της καταλήστευσης των λαϊκών στρωμάτων. 

 

Δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς.

 

Όταν οι βιομήχανοι ζητούν μεγαλύτερη ρευστότητα, λιγότερους φόρους, περισσότερες και πιο γρήγορες ιδιωτικοποιήσεις, μικρότερο δημόσιο τομέα με απολύσεις και ζωτικό χώρο για επιχειρηματική δράση, όλα αυτά ισοδυναμούν με περισσότερο αίμα. Ισοδυναμούν, όσο και αν φαίνεται αδύνατον, με μεγαλύτερη ανεργία, σκλήρυνση της λιτότητας, με ακόμα χειρότερες εργασιακές σχέσεις, με νέα καθίζηση του βιοτικού επιπέδου, με μαζική εξάπλωση της φτώχειας και της ανέχειας.

 

 

 

Καλό είναι να ξέρουμε τι ζητάνε οι διάφορες ομάδες της ολιγαρχίας, ο ένας και ο άλλος εκπρόσωπος των κεφαλαιοκρατών. Καλύτερο, να μην ξεχνούμε ούτε στιγμή ότι όλοι τους μαζί, ντόπιοι και ξένοι, ζουν από την εκμετάλλευση του εργάτη.   

 

Θρέφονται με την κλεμμένη εργασία του λαού. 

 

Γιγαντώνονται από την αύξηση της εκμετάλλευσης. Και αναπαράγουν βέβαια μια τόσο σάπια κοινωνία που αφού κατασπαράξουν από κοινού τους εργαζόμενους - θύματά τους, στη συνέχεια αλληλοεξοντώνονται, για να εξασφαλίσει ο καθένας μεγαλύτερο μερίδιο από την κυριαρχία τους. 

 

Μιλάμε, δηλαδή, για μια κοινωνία, ένα σύστημα, από το οποίο οι εργαζόμενοι πρέπει να απαλλαγούν όσο πιο γρήγορα γίνεται. Στο χέρι μας είναι!

 

 "Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ" Ριζοσπάστης, Σάββατο 6 Απρίλη 2013.